Dolina Pandższeru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wejście do doliny Pandższeru

Dolina Pandższeru (pers. دره پنجشير - Dara-ye Panjšēr) – obszar na terytorium Afganistanu, leżący w północno-wschodniej części kraju. Według danych z 2004 roku zamieszkiwany przez 300 000 ludzi.

Dolina w prowincji Pandższer, rozpościerająca się po obu stronach rzeki Pandższer, była głównym miejscem zaciekłych walk między wojskami ZSRR i afgańskimi mudżahedinami w czasie radzieckiej interwencji w Afganistanie w latach 19791989.

W czasie wojny w Afganistanie Dolina Pandższeru była także główną bazą Ahmada Szaha Masuda, głównego przywódcy Sojuszu Północnego, w walkach przeciwko wspieranemu przez ZSRR władzy Mohammada Nadżibullaha. W 1996 na obszarze doliny Pandższiru toczyły się także walki pomiędzy wojskami Masuda a Talibami.

W czasie wojny w latach 1979–1989 dolina Pandższeru była stale atakowana przez wojska ZSRR, jednak 9 ofensyw w tym rejonie nie zakończyło się powodzeniem – ocenia się iż blisko 60% żołnierzy radzieckich poległo w walkach w tym rejonie. Również Talibowie nie byli w stanie, podczas walk w latach 90 XX w., trwale zająć dolinę Pandższeru.

Słowo pandższer znaczy w dosłownym tłumaczeniu Pięć Lwów, i nawiązuje do legendarnych pięciu braci, duchowych przywódców lokalnych społeczności zamieszkujących ten rejon, będących niegdyś strażnikami doliny (Wali).