Dolina ku Dziurze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Widok z Butorowego Wierchu na Dolinę ku Dziurze
Dolina ku Dziurze
Otwór wejściowy Dziury na końcu szlaku w dolinie

Dolina ku Dziurze – dolinka reglowa w Tatrach Zachodnich o długości 1,6 km i powierzchni 85 ha. Nazwa pochodzi od jaskini Dziura, znajdującej się w środkowej części doliny[1]. Dolina ku Dziurze wyrzeźbiona została przez potok w północnych zboczach Sarniej Skały, pomiędzy grzbietami Spaleńca (na wschodzie) i Grześkówek (na zachodzie). Wylot doliny znajduje się na wysokości 897 m przy Drodze pod Reglami. Na wysokości około 930 m dolina rozwidla się na dwa żleby wznoszące się pod grańkę Sarniej Skały[2][3].

Dolna i górna część doliny jest dość wąska, a w dnie występują niewielkie skalne progi. W odcinku środkowym dolina rozszerza się, a na jej prawym orograficznie zboczu znajduje się Ściana nad Dziurą o długości około 100 metrów i maksymalnej wysokości 52 metrów[4]. Roślinność występująca w dolinie ma charakter typowej roślinności regla dolnego (świerk, buk, jodła).

Dolina ku Dziurze wyżłobiona została w całości w skałach osadowych – w części południowej w odpornych dolomitach i wapieniach, a na północy w bardziej miękkich wapieniach i łupkach. Doliną spływa niewielki Potok ku Dziurze, mający swe źródła na wysokości około 1140 m[4].

Jaskinia Dziura znajduje się na końcu udostępnionej części doliny i stanowi zarazem najłatwiej osiągalną z Zakopanego jaskinię. Górale nazywają ją Zbójecką Jamą, ponieważ wedle legendy miała ona służyć jako schronienie dla słynnego zbója Wojtka Matei[1]. Ma 43 m deniwelacji i 180 m długości ciągów. Około 20 metrów powyżej górnego otworu Dziury znajduje się niepozorne wejście do jaskini Lisia Jama. Wspólnie z Wyżnią Dziurą, której duży otwór znajduje się w Ścianie nad Dziurą, tworzą one system jaskiniowy o długości 165 m i deniwelacji 14 m[5]. W Dolinie ku Dziurze odkryto łącznie 4 jaskinie: Dziura, Dziura Wyżnia – Lisia Jama, Schron nad Dziurą Wyżnią i Nyża za Półką[5].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny niebieski – niebieski szlak prowadzący dolną częścią doliny do Dziury. Czas przejścia: 25 min, ↓ 20 min[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2003. ISBN 83-915859-1-3.
  2. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT” s.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
  3. Marian Kunicki, Tadeusz Szczerba: Polskie Tatry Zachodnie. Gliwice: Wydawnictwo Ryszard M.Remiszewski, 1996. ISBN 83-904352-1-7.
  4. a b Władysław Cywiński: Giewont. Tatry przewodnik szczegółowy tom 1. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1994. ISBN 83-7104-002-3.
  5. a b Jaskinie Tatr, web.archive.org, 24 sierpnia 2017 [dostęp 2018-12-29] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-24].