Dolutegrawir

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dolutegrawir
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C20H19F2N3O5
Masa molowa 419,38[1] g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 1051375-16-6
PubChem 54726191
DrugBank DB08930
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC J05AX12 J05AR21
Stosowanie w ciąży kategoria B[4]

Dolutegrawir (łac. dolutegravirum) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, inhibitor integrazy ludzkiego wirusa niedoboru odporności, stosowany jako lek wzmacniający działanie rytonawiru oraz kobicystatu.

Mechanizm działania[edytuj | edytuj kod]

Dolutegrawir hamuje integrazę HIV poprzez wiązanie się z aktywnym miejscem integrazy i blokowanie etapu transferu łańcucha w procesie integracji retrowirusowego kwasu deoksyrybonukleinowego (DNA)[5]. Proces na kluczowe znaczenie dla cyklu replikacji HIV[6].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Unia Europejska[edytuj | edytuj kod]

  • zakażenie ludzkim wirusem upośledzenia odporności (HIV) u osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat w skojarzeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi[5]

Stany Zjednoczone[edytuj | edytuj kod]

  • zakażenie ludzkim wirusem upośledzenia odporności typu 1 (HIV–1) u osób dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat lub wyższym i o wadze co najmniej 40 kg w skojarzeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi[7].

Dolutegrawir znajduje się na wzorcowej liście podstawowych leków Światowej Organizacji Zdrowia (WHO Model Lists of Essential Medicines) (2019)[8].

Dolutegrawir jest dopuszczony do obrotu w Polsce (2020)[9].

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Dolutegrawir może powodować następujące działania niepożądane[5] u ponad 10% pacjentów: biegunka, ból głowy, nudności, natomiast u ponad 1%: bezsenność, ból brzucha, ból w nadbrzuszu, dyskomfort w jamie brzusznej, niezwykłe sny, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcie, zawroty głowy, zmęczenie oraz zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej (AlAT), aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) i fosfokinazy kreatynowej (CPK).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dolutegravir, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 54726191 [dostęp 2020-11-16] (ang.).
  2. a b c Dolutegravir, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB08930 [dostęp 2020-11-16] (ang.).
  3. Safety Data Sheet. S/GSK1349572, Santa Cruz Biotechnology, 26 lipca 2017, SC-364605 [dostęp 2020-11-16] (ang.).
  4. Jan Podlewski, Alicja Chwalibogowska-Podlewska: Encyklopedia Leki Współczesnej Terapii. Wyd. XXII. Warszawa: Medical Tribune Polska, 2019, s. 302-303. ISBN 978-83-951310-6-6.
  5. a b c d e f ViiV Healthcare UK Limited: Tivicay 50 mg tabletki powlekane. Charakterystyka Produktu Leczniczego. Europejska Agencja Leków. [dostęp 2020-11-16].
  6. Alfred Zejc, Maria Gorczyca: Chemia leków. Warszawa: PZWL, 2008, s. 418–421. ISBN 978-83-200-3652-7.
  7. TIVICAY (dolutegravir) Tablets for Oral Use. Agencja Żywności i Leków, 2013. [dostęp 2020-11-16].
  8. WHO Model List of Essential Medicines 21th List (ang.). Światowa Organizacja Zdrowia, 2019. [dostęp 2020-11-16].
  9. Obwieszczenie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia 8 lipca 2020 r. w sprawie ogłoszenia Urzędowego Wykazu Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dziennik Urzędowy Ministra Zdrowia, 2020-07-20. [dostęp 2020-11-16].

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.