Dom Piotra Wielkiego w Petersburgu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dom Piotra Wielkiego
Ilustracja
Murowana obudowa domu cara
Państwo  Rosja
Miejscowość Petersburg
Rozpoczęcie budowy 24 maja?/ 4 czerwca 1703
Ukończenie budowy 26 maja?/ 6 czerwca 1703
Położenie na mapie Petersburga
Mapa konturowa Petersburga, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Dom Piotra Wielkiego”
Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Dom Piotra Wielkiego”
Ziemia59°57′12″N 30°19′51″E/59,953333 30,330833
Strona internetowa

Dom Piotra Wielkiego w Petersburgu – pochodzący z początku XVIII wieku drewniany dom cara Piotra Wielkiego, znajdujący się w rosyjskim Petersburgu, nad brzegiem rzeki Newy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zbudowany jako mieszkanie dla cara dom był pierwszym ukończonym budynkiem w mieście[1]. Wzniesiono go w zaledwie trzy dni, między 24 maja?/ 4 czerwca 1703 a 26 maja?/ 6 czerwca 1703[1][2]. Niewielka, parterowa budowla ma wymiary 10×20 m[1]. Swoją formą dom miał naśladować budownictwo holenderskie[1][3]. Wzniesiono go z drewnianych bali i nakryto gontem, car rozkazał pomalować je jednak specjalnie czerwoną farbą tak, by imitowały cegłę i dachówki[1][2]. Dom wyposażono w wielkie okna z okiennicami[1][2]. Wewnątrz budynek składa się z sieni oraz trzech izb, pełniących funkcję gabinetu, jadalni i sypialni[1][2]. Nie wyposażono go jednak w żaden piec, przez co nie nadawał się do zamieszkania w chłodne zimowe miesiące[1][2].

Car użytkował dom w latach 1703–1708[2][3], a w 1723 roku nakazał wznieść nad nim zabezpieczającą go z zewnątrz murowaną konstrukcję[3]. Konstrukcja nad budowlą została odrestaurowana z rozkazu Katarzyny II w 1784 roku[1][2], a później przez cara Mikołaja I[3]. W 1930 roku dom przekształcono w muzeum[3]. Podczas oblężenia Leningradu w czasie II wojny światowej budynek został zabezpieczony kamuflażem, by uchronić go przed bombardowaniem[3].

Przed budynkiem znajduje się osadzone na cokole brązowe popiersie cara dłuta Parmen Zabello[3].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i Władysław A. Serczyk: Piotr Wielki. Wrocław-Warszawa-Kraków: Ossolineum, 2003, s. 114. ISBN 83-04-04483-8.
  2. a b c d e f g Ian Grey: Peter the Great, Emperor of All Russia. Philadelphia: J. B. Lippincott Company, 1960, s. 222.
  3. a b c d e f g Cathy Giangrande: Saint Petersburg: Museums, Palaces, and Historic Collections. Boston-London: Bunker Hill Publishing, 2003, s. 18–19. ISBN 1-59373-000-4.