Dom Pod Złotym Strusiem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dom Pod Złotym Strusiem
Haus zum goldenen Strauss
Ilustracja
Dom Pod Złotym Strusiem
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Miejscowość Wrocław
Adres ul. Świdnicka 16-18
Typ budynku kamienica czynszowa
Styl architektoniczny neomanieryzm
Zniszczono 1945
brak współrzędnych

Dom Pod Złotym Strusiem (niem. Haus zum goldenen Strauss) – nieistniejąca XIX-wieczna kamienica przy ul. Świdnickiej (pod dawnym numerem 16–18) we Wrocławiu.

Historia kamienicy[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy murowany budynek na obecnej posesji nr 16–18 został wzniesiony już w średniowieczu, w latach 1350–1400[1]. W XIX wieku na trzech działkach wzniesiono jedną czterokondygnacyjną kamienicę z poddaszem, o siedmioosiowej elewacji. Dwie zewnętrzne osie tworzyły ryzalit pozorny względem trzech osi środkowych, w których umieszczono wejście główne. W części parteru umieszczono duże prostokątne okna witrynowe; na drugiej kondygnacji duże witrynowe okna łukowe. Pomiędzy drugą a trzecią kondygnacją znajdował się wysunięty gzyms, który w częściach zewnętrznych podpierał małe kamienne balkoniki. Na tej samej wysokości, w osi elewacji, znajdowała się figurka złotego strusia[2].

Winiarnia Christiana Hansena[edytuj | edytuj kod]

Christian Hansen, pochodzący z winiarskiej rodziny z Bernkastel nad Mozelą, do Wrocławia przybył w 1815 roku i tu, przy ulicy Oławskiej 79, pod nazwą Christian Hansen Weinstube, otworzył szynk win francuskich, który stał się największym i najlepiej zaopatrzonym tego typu sklepem. Wysoka jakość wina, jaką oferował Hansen, pozwoliła mu zdobyć najlepszą klientelę; był m.in. dostawcą dworu księcia Fryderyka Leopolda pruskiego oraz Wilhelma Ernesta (wielkiego księcia Saksonii-Weimar-Eisenach).

W 1860 roku, po śmierci Christiana, winiarnię przy ul. Oławskiej przejął jego zięć Heinrich Schäfer. W 1861 roku winiarnia została przeniesiona na ulicę Oławską 9, a dwanaście lat później przeniósł ją do kamienicy przy ul. Świdnickiej 16–18, gdzie otworzył ekskluzywny lokal, przeznaczony dla wyższych sfer, pod tą samą nazwą[a][3][4]. Stoliki u Schäfera, w winiarni Christiana Hansena, rezerwowali ludzie z kręgów biznesu, ze świata nauki i kultury, a przede wszystkim przedstawiciele śląskich rodów szlacheckich. W latach 80. XIX wieku w winiarni spotykali się członkowie Związku Prasy Wrocławskiej, a w kolejnych latach – Śląskiego Związku Przyjaciół Fotografii. W latach 1919–1933 na winnych wieczorach w lokalu spotykali się członkowie wrocławskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki, m.in. kolekcjoner sztuki Max Silberberg(niem.) oraz dyrektor wrocławskiej Akademii Sztuki i Rzemiosła Artystycznego Oskar Moll(niem.)[3][5].

Na asortyment, z jakiego słynęła winiarnia Hansena, składały się głównie wina burgundzkie i bordeaux oraz wina niemieckie. W jej karcie win znalazły się m.in. Château Montrose, Château Batailley, Chateau Léoville, Hochheimer i Geisenheimer Rottenberg[3].

W 1889 roku nowym właścicielem winiarni został wnuk Hansena, Heinrich Schäfer-Hansen (Heinrich Schäfer junior)[3].

Po 1945[edytuj | edytuj kod]

W 1945 roku, w wyniku działań wojennych, kamienica uległa zniszczeniu[6]. W latach powojennych ruiny kamienic stojących na posesji 16–18 i 19 rozebrano, a w ich miejsce postawiono mały parterowy budynek, w którym do początku lat 90. działała kawiarnia „Delicja”. Po 1963 roku rozebrano dwie kolejne kamienice[7]. W 1991 roku cały wyburzony obszar wykupił Zygmunt Solorz[8], właściciel firmy Solpol zajmującej się importem z Niemiec i dystrybucją sprzętu elektronicznego. W grudniu 1993 roku w tym miejscu wzniesiono dom towarowy Solpol I[8].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Winiarnia do 1945 roku funkcjonowała pod nazwami: Christian Hansen Weingaststätte, 10 sierpnia 1921 roku jako Christian Hansen Weingroßhandlung A.G., od 7 września 1929 roku jako Hansen-Haus AG, w 1942 roku jako Christian Hansen Weinstuben – Festsäle[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Małgorzata Chorowska, Czesław Lasota: O zabudowie murowanej w pierzejach Rynku i ulic w: Ulice średniowiecznego Wrocławia w: „Wratislavia Antiqua”, nr 11. Wrocław: Uniwersytet Wrocławski, Instytut Archeologii, 2010.
  2. Fotografie kamienicy.
  3. a b c d Grzegorz Sobel: Winiarnia Christiana Hansena – okręt flagowy wrocławskiej gastronomii (pol.). Smaki Wrocławia, 2018-04-12. [dostęp 2019-12-08].
  4. Co w beczkach piszczy. O karcie win winiarni Christiana Hansena 1903–1904.
  5. Wnętrza winiarni Hansena (polska.org).
  6. Zniszczona kamienica Pod Złotym Strusiem (polska-org).
  7. Lodziarnia Delicja (polska-org).
  8. a b Europa na Świdnickiej. „Wieczór Wrocławia”, s. 8, 1993-12-07. 
  9. HWPH Historisches Wertpapierhaus AG.