Dom jednorodzinny przy ul. Zielonego Dębu 19 we Wrocławiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dom jednorodzinny przy ul. Zielonego Dębu 19
dawniej dom nr 36 wzorcowego osiedla WuWA
Obiekt zabytkowy nr rej. A/1654/372/Wm z dnia 18 stycznia 1979 r.
Widok budynku od ogrodu
Widok budynku od ogrodu
Państwo  Polska
Miejscowość Wrocław
Adres ul. Zielonego Dębu 19
Typ budynku dom jednorodzinny
Styl architektoniczny modernizm
Architekt Moritz Hadda
Inwestor Siedlungsgeselschaft Breslau A.G.
Kondygnacje 2
Rozpoczęcie budowy marzec 1929
Ukończenie budowy czerwiec 1929
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
Dom przy ul. Zielonego Dębu 19 we Wrocławiu
Dom przy ul. Zielonego Dębu 19 we Wrocławiu
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Dom przy ul. Zielonego Dębu 19 we Wrocławiu
Dom przy ul. Zielonego Dębu 19 we Wrocławiu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dom przy ul. Zielonego Dębu 19 we Wrocławiu
Dom przy ul. Zielonego Dębu 19 we Wrocławiu
Ziemia51°06′24,65″N 17°05′07,16″E/51,106847 17,085322

Dom jednorodzinny przy ul. Zielonego Dębu 19modernistyczny budynek mieszkalny we Wrocławiu na osiedlu Dąbie, wybudowany jako dom eksperymentalnego osiedla wystawy WUWA według projektu Moritza Haddy.

Był największym spośród domów jednorodzinnych wystawy "Mieszkanie i Miejsce Pracy". Jego powierzchnia użytkowa wynosiła ponad 201 m². Przeznaczony był dla dobrze sytuowanego pracownika umysłowego pracującego w domu i mieszkającego wraz z rodziną. Wykonany był z cegły o grubości 44 cm. Prawie wszystkie pomieszczenia rozlokowano na parterze, na górnej kondygnacji zaś znajdował się pokój gościnny i wyjście na taras. Najważniejszym pomieszczeniem na dole był gabinet pracy pana domu z wysuniętą w kierunku ogrodu półokrągłą dobudówką. Jej duże okna od strony południowej zapewniały dobre nasłonecznienie i komfortowe warunki pracy. Dom zachował się do dziś w dobrym i zbliżonym do pierwotnego stanie. Jeszcze przed rokiem 1945 dobudowano garaż. Zaś na początku XXI w. pokryty został warstwą ocieplającą i tynkiem w kolorze oliwkowym, niepasującym do pierwotnych założeń.

Bibliografia[edytuj]

  • Rafał Eysymontt, Jerzy Ilkosz, Agnieszka Tomaszewicz, Jadwiga Urbanik (red.): Leksykon architektury Wrocławia. Wrocław: Via Nova, 2011.
  • Jadwiga Urbanik: WUWA 1929-2009. Wrocławska wystawa Werkbundu. Wrocław: Muzeum Architektury we Wrocławiu, 2009.