Dom ośmiorodzinny przy ul. Tramwajowej 2a we Wrocławiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dom wielorodzinny przy ul. Tramwajowej 2a
dawniej dom nr 3-6 wzorcowego osiedla WuWA
Obiekt zabytkowy nr rej. 681/367/Wm z dnia 18 stycznia 1979 r.
Widok budynku od strony południowo-wschodniej
Widok budynku od strony południowo-wschodniej
Państwo  Polska
Miejscowość Wrocław
Adres ul. Tramwajowa 2a
Typ budynku dom wielorodzinny - wieloklatkowiec
Styl architektoniczny modernizm
Architekt Gustav Wolf
Inwestor Siedlungsgeselschaft Breslau A.G.
Kondygnacje 2
Rozpoczęcie budowy marzec 1929
Ukończenie budowy czerwiec 1929
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
Dom przy ul. Tramwajowej 2a
Dom przy ul. Tramwajowej 2a
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Dom przy ul. Tramwajowej 2a
Dom przy ul. Tramwajowej 2a
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dom przy ul. Tramwajowej 2a
Dom przy ul. Tramwajowej 2a
Ziemia51°06′17,90″N 17°05′04,15″E/51,104972 17,084486

Dom ośmiorodzinny przy ul. Tramwajowej 2a – modernistyczny budynek mieszkalny na osiedlu Dąbie, wybudowany jako dom eksperymentalnego osiedla wystawy WUWA według projektu Gustava Wolfa.

Budynek zaprojektowany przez dyrektora wrocławskiej Miejskiej Szkoły Rękodzielnictwa i Przemysłu Artystycznego Gustava Wolfa powstał w południowej części wzorcowego osiedla wystawy. Zamysłem projektanta było zaprezentowanie taniego domu wielorodzinnego z funkcjonalnie urządzonymi mieszkaniami mającymi cechy domów indywidualnych. Bryła domu ma kształt prostopadłościanu, jedynie w części zachodniej w jednej sekcji mieszkalnej dodany jest niewielki dwupiętrowy wykusz, kryta jest płaskim dachem z lekko wysuniętym okapem. Wykonany jest w oszczędnej technologii z tanich materiałów. Gotowe elementy konstrukcji wykonane zostały przed rozpoczęciem prac budowlanych, a następnie zmontowane na miejscu. Na murowanej piwnicy ustawiono drewnianą konstrukcję szkieletową wypełnioną z obu stron otynkowanymi płytami wiórowymi Heraklith. Budynek posiada osiem mieszkań, cztery o powierzchni 45 m² oraz po dwa o powierzchni 60 i 70 m². Każde mieszkanie ma własne drzwi wejściowe. We wnętrzach od strony północnej, czyli mniej nasłonecznionej, znajdują się łazienki, kuchni i toalety, natomiast od strony południowej pokoje dzienne i sypialnie. Budynek przetrwał działania wojenne w dobrym stanie, nie uległ też poważniejszym przebudowom w okresie powojennym, jednak obecnie wymaga kapitalnego remontu. W roku 1979 został wpisany do rejestru zabytków.

Bibliografia[edytuj]

  • Rafał Eysymontt, Jerzy Ilkosz, Agnieszka Tomaszewicz, Jadwiga Urbanik (red.): Leksykon architektury Wrocławia. Wrocław: Via Nova, 2011.
  • Jadwiga Urbanik: WUWA 1929-2009. Wrocławska wystawa Werkbundu. Wrocław: Muzeum Architektury we Wrocławiu, 2009.