Dom przy ul. Żeromskiego 3 w Nowej Rudzie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dom przy ul. Żeromskiego 3 w Nowej Rudzie
Ilustracja
Widok od północnego zachodu
Państwo  Polska
Miejscowość Nowa Ruda
Adres ul. Żeromskiego 3
Położenie na mapie Nowej Rudy
Mapa lokalizacyjna Nowej Rudy
Dom przy ul. Żeromskiego 3 w Nowej Rudzie
Dom przy ul. Żeromskiego 3 w Nowej Rudzie
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłodzkiego
Dom przy ul. Żeromskiego 3 w Nowej Rudzie
Dom przy ul. Żeromskiego 3 w Nowej Rudzie
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Dom przy ul. Żeromskiego 3 w Nowej Rudzie
Dom przy ul. Żeromskiego 3 w Nowej Rudzie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dom przy ul. Żeromskiego 3 w Nowej Rudzie
Dom przy ul. Żeromskiego 3 w Nowej Rudzie
Ziemia50°34′44,40″N 16°30′24,35″E/50,579000 16,506764

Dom przy ul. Żeromskiego 3 w Nowej Rudzie – wybudowany w Nowej Rudzie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Żydowska Szkoła Powszechna im. Szołema Alejchema w budynku przy ul. Żeromskiego 3 istniała w latach 1946-1947. W 1946 r. do tej szkoły uczęszczało 26 dzieci, których uczyło dwoje nauczycieli. Podobna szkoła z wykładowym językiem hebrajskim działała w Ludwikowicach Kłodzkich, gdzie uczyło się 120 uczniów[1]. Natomiast bursa dla uczniów przy Miejskim Komitecie Żydowskim w Nowej Rudzie miała siedzibę w budynku przy ul. Kłodzkiej 7/9 (obecnie ul. Niepodległości klatka 7 i 9). Do końca lat 50. XX w. przy ul. Żeromskiego 3 mieściła się szkoła z wykładowym językiem niemieckim. We wrześniu 1958 roku w tym budynku została utworzona Szkoła Powszechna nr 5[2]. W kolejnych latach Szkoła Podstawowa nr 5. Szkoła Specjalna zainaugurowała działalność w 1974 r. a jako Zespół Szkół Specjalnych funkcjonowała w latach 1999-2010. W roku 1999 weszła reforma oświaty przekształcająca ustrój tej instytucji[3]. Po 2010 r. budynek mieszkalny.

Dyrektorzy Zespołu Szkół Specjalnych[edytuj | edytuj kod]

  • 1974-1975 - Józefa Wagenknecht
  • 1975 - Elżbieta Stangret
  • 1991 - Michał Czopik
  • 1991 - Jadwiga Wiercińska
  • 1991-2004 - Janina Czerniawska
  • 2004 - Renata Szymańska[4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Informacje dotyczące ilości uczniów w Ludwikowicach Kł. są prawdopodobnie sporo zawyżone, ponieważ mało realne jest przebywanie w tej miejscowości tak sporej liczby dzieci w wieku szkolnym. Dodatkowo żydowscy mieszkańcy Ludwikowic Kł. byli w większości byłymi więźniami filii obozu koncentracyjnego Gross-Rosen
  2. Historia szkoły w świetle zapisków ze szkolnej kroniki
  3. David Magen, Powołani do poświęceń, Gazeta Noworudzka, nr 270, 18.01.2002 r., s. 1, 5
  4. Informacje uzyskane od Janiny Czerniawskiej

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tamara Włodarczyk, Osiedle żydowskie na Dolnym Śląsku w latach 1945-1950 (na przykładzie Kłodzka), rozdz. III. Społeczność żydowska w Kłodzku w latach 1945–1950, Wrocław 2010
  • Stan szkolnictwa CKŻP na 1 grudnia 1946 r., cyt. za: H. Datner, Szkoły Centralnego Komitetu Żydów w Polsce w latach 1944–1949, Biuletyn ŻIH, 1994, nr 1–3