Domek loretański w Głogówku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Domek loretański w Głogówku
Obiekt zabytkowy nr rej. 1434/66 z 2.08.1966[1]
Ilustracja
Fresk przedstawiający legendę domku loretańskiego
Państwo  Polska
Miejscowość Głogówek
Typ budynku domek loretański
Rozpoczęcie budowy 1630
Ukończenie budowy 1634
Położenie na mapie Głogówka
Mapa lokalizacyjna Głogówka
Domek loretański w Głogówku
Domek loretański w Głogówku
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Domek loretański w Głogówku
Domek loretański w Głogówku
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Domek loretański w Głogówku
Domek loretański w Głogówku
Położenie na mapie powiatu prudnickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu prudnickiego
Domek loretański w Głogówku
Domek loretański w Głogówku
Położenie na mapie gminy Głogówek
Mapa lokalizacyjna gminy Głogówek
Domek loretański w Głogówku
Domek loretański w Głogówku
Ziemia50°21′16″N 17°51′39″E/50,354444 17,860833

Domek loretański w Głogówku – budowla niewielkich rozmiarów znajdująca się w kaplicy kościoła franciszkanów w Głogówku, zbudowana w latach 1630-1634 z fundacji harbiego Jerzego III Oppersdorffa. Jest jednym z domków loretańskich w Polsce zbudowanym na wzór „Świętego domu” Santa Casa w Loreto.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Fundator budowli, hrabia Jerzy III Oppersdorff dwukrotnie podróżował do sanktuarium w Loreto, gdzie wykonał rysunki, które potem posłużyły mu do wybudowania kopii Santa Casa w Głogówku. Budyneczek domku znajdował się pierwotnie na zewnątrz kościoła franciszkanów, po jego północnej stronie. W roku 1636 hrabia polecił rozbudować franciszkańską świątynię, w efekcie czego domek loretański znalazł się wewnątrz nowej kaplicy kościoła.

Architektura, dekoracje malarskie i rzeźbiarskie[edytuj | edytuj kod]

Widok na kaplicę z domkiem

Domek zbudowany został w stylu barokowym na planie prostokąta z jedną nawą, do której prowadzą wejścia z dwóch ścian bocznych. Front ozdobiony jest rokokowym szczytem z glorią maryjną. Ściany budowli pokryte są dekoracjami imitującymi elementy architektoniczne - dzieło morawskiego artysty Franciszka Antoniego Sebastiniego wykonanymi w latach 1770-1780 z fundacji hrabiego Henryka Ferdynanda Oppersdorffa.

Wewnątrz, na ołtarzu chronionym ozdobną kratą, umieszczona jest kopia figury Matki Boskiej z Loreto.

Legenda[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z legendą, jeszcze w czasie pobytu Franciszka Antoniego Sebastiniego w Głogówku, kaplica miała być początkowo otynkowana wewnątrz, lecz tynki się rozpadły. Artysta starannie odmalował kapliczkę, jednak sytuacja powtórzyła się trzykrotnie, więc autor odczytał w tym Bożą wolę i na pozostałościach tynku namalował freski.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]