Dominic Thiem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dominic Thiem
Ilustracja
Państwo  Austria
Data i miejsce urodzenia 3 września 1993
Wiener Neustadt
Wzrost 185 cm
Masa ciała 79 kg
Gra praworęczny, jednoręczny bekhend
Status profesjonalny 2011
Zakończenie kariery aktywny
Trener Nicolás Massú
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 17
Najwyżej w rankingu 3 (2 marca 2020)
Australian Open F (2020)
Roland Garros F (2018, 2019)
Wimbledon 4R (2017)
US Open W (2020)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 67 (7 października 2019)
Australian Open 2R (2016)
Roland Garros 1R (2014–2016)
Wimbledon 2R (2014)
US Open 2R (2014, 2016)

Dominic Thiem (ur. 3 września 1993 w Wiener Neustadt) – austriacki tenisista, zwycięzca wielkoszlemowego US Open 2020, reprezentant w Pucharze Davisa.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu ATP Tour w singlu był na 3. miejscu (2 marca 2020), a w deblu na 67. miejscu (7 października 2019).

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Kariera juniorska[edytuj | edytuj kod]

W 2011 roku osiągnął finał rywalizacji w grze pojedynczej w wielkoszlemowym French Open. W meczu o mistrzostwo przegrał z Bjornem Fratangelem wynikiem 6:3, 3:6, 6:8.

Notowany na drugim miejscu w rankingu łączonym (3 stycznia 2011).

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2013[edytuj | edytuj kod]

Austriak osiągnął dwa ćwierćfinały zawodów rangi ATP World Tour – w Kitzbühel i Wiedniu. W pierwszym przegrał z Albertem Montañésem 4:6, 3:6, a w drugim uległ najwyżej rozstawionemu Jo-Wilfriedowi Tsondze 4:6, 6:3, 7:6(3).

Sezon 2014[edytuj | edytuj kod]

Na początku sierpnia awansował do finału rozgrywek ATP World Tour w Kitzbühel. Wyeliminował m.in. Marcela Granollersa i Juana Mónaco, natomiast przegrał z Davidem Goffinem. Podczas US Open osiągnął 4. rundę, pokonując m.in. rozstawionych Ernestsa Gulbisa i Feliciana Lópeza.

Sezon 2015[edytuj | edytuj kod]

W maju Thiem wygrał zawody ATP World Tour w Nicei. Wyeliminował m.in. w ćwierćfinale Ernestsa Gulbisa, w półfinale Johna Isnera, a w finale wynikiem 6:7(8), 7:5, 7:6(2) Leonarda Mayera. W lipcu tegoż roku wygrał turniej w Umagu, w finale pokonując João Sousę 6:4, 6:1. Tydzień później, dokładnie rok po osiągnięciu pierwszego finału kategorii ATP World Tour 250 ponownie zmierzył się z Davidem Goffinem w meczu mistrzowskim – tym razem w Gstaad Thiem pokonał Belga 7:5, 6:2.

Sezon 2016[edytuj | edytuj kod]

W kolejnym sezonie Austriak wygrał w sumie 4 singlowe turnieje i 2 razy był finalistą. W grze podwójnej został finalistą w Kitzbühel. Swój najlepszy rezultat w sezonie ustanowił podczas French Open, dochodząc do półfinału w którym uległ Novakowi Đokoviciowi. Dzięki m.in. temu wynikowi zakwalifikował się do turnieju ATP World Tour Finals, kończąc swój udział po meczach grupowych.

Sezon 2017[edytuj | edytuj kod]

W lutym Thiem zwyciężył w turnieju rozgrywanym w Rio de Janeiro, pokonując w meczu mistrzowskim Pabla Carreño-Bustę 7:5, 6:4. Dwa miesiące później zagrał w finale turnieju w Barcelonie, gdzie przegrał z reprezentantem gospodarzy, Rafaelem Nadalem. Taki sam los spotkał Austriaka w maju w Madrycie. W Rzymie udało mu się pokonać Hiszpana, chociaż w półfinale uległ Novakowi Đokoviciowi. Z kolei podczas French Open Thiem pokonał Serba, ale w półfinale przegrał z Nadalem.

Sezon 2018 – finał French Open[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2018 Thiem doszedł jako drugi Austriak do wielkoszlemowego finału, po Thomasie Musterze, który zagrał w finale French Open 1995[1]. W ćwierćfinale Thiem pokonał Alexandra Zvereva (nr 3. ATP); finał przegrał w trzech setach z Rafaelem Nadalem. Thiem awansował także do ćwierćfinału US Open, ponosząc porażkę ponownie z Nadalem.

Po raz drugi z rzędu Austriak został finalistą w Madrycie, gdzie uległ Alexandrowi Zverevowi. W ćwierćfinale wygrał rywalizację z Rafaelem Nadalem, przerywając Hiszpanowi serię 21 kolejnych zwycięstw i 50 pod rząd wygranych setów na nawierzchni ziemnej[2].

Austriak został mistrzem trzech turniejów w sezonie. W lutym bez straty seta zwyciężył w Buenos Aires, w maju w Lyonie, a we wrześniu w Petersburgu. Finałowy mecz w Lyonie z Gillesem Simonem był zwycięstwem nr 200 w karierze Austriaka[3]. Triumf w Petersburgu był jego pierwszym w hali[4].

Na koniec sezonu zagrał w ATP Finals, kończąc udział po meczach grupowych z jednym zwycięstwem przy dwóch porażkach.

Podczas ostatniego notowania ATP w roku 2018 był na 8. miejscu.

Sezon 2019 – drugi finał French Open i tytuł ATP Tour Masters 1000[edytuj | edytuj kod]

Thiem po raz drugi z rzędu został finalistą French Open. Ćwierćfinał zakończył zwycięstwem nad Alexandrem Zverevem, a półfinał nad liderem rankingu Novakiem Đokoviciem, któremu zakończył serię 26 meczów bez porażki w Wielkim Szlemie[5]. Pojedynek o tytuł przegrał w czterech setach z Rafaelem Nadalem.

W macu zwyciężył po raz pierwszy w karierze w zawodach ATP Tour Masters 1000, w Indian Wells, pokonując w ostatnim meczu 3:6, 6:3, 7:5 Rogera Federera. Był to pierwszy tytuł w rozgrywkach tej kategorii dla tenisisty reprezentującego Austrię od marca 1997, gdy Thomas Muster wygrał w Miami. W pozostałych turniejach Masters 1000 najdalej awansował do półfinału w Madrycie, eliminując w ćwierćfinale Federera i broniąc dwóch piłek meczowych[6].

Oprócz tytułu w Indian Wells Thiem wygrał cztery inne trofea. W kwietniu był najlepszy w Barcelonie, gdzie pokonał w półfinale Rafaela Nadala. Został drugim tenisistą, obok Novaka Đokovicia, z czterema lub więcej wygranymi z Nadalem na kortach ziemnych[7]. Kolejny zwycięski turniej Thiem rozegrał w sierpniu w Kitzbühel, kończąc rywalizację bez straconego seta. W październiku triumfował w Pekinie i Wiedniu. Puchar w Pekinie wywalczył m.in. po półfinałowej grze z Karenem Chaczanowem, z którym przegrywał 2:6, 3:5, by ostatecznie awansować dalej z wynikiem 2:6, 7:6(5), 7:5[8].

Turniej ATP Finals rozpoczął od pokonania Rogera Faderera i Novaka Đokovicia, dzięki czemu zakwalifikował się do półfinału, w którym wyeliminował Alexandra Zvereva. W finale zmierzył się ze Stefanosem Tsitsipasem, ulegając Grekowi 7:6(6), 2:6, 6:7(4)[9].

W rankingu ATP na koniec roku Thiem zajął 4. miejsce.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Finały w turniejach ATP Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra pojedyncza (17–10)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 2 sierpnia 2014 Kitzbühel Ceglana Belgia David Goffin 6:4, 1:6, 3:6
Zwycięzca 1. 23 maja 2015 Nicea Ceglana Argentyna Leonardo Mayer 6:7(8), 7:5, 7:6(2)
Zwycięzca 2. 26 lipca 2015 Umag Ceglana Portugalia João Sousa 6:4, 6:1
Zwycięzca 3. 2 sierpnia 2015 Gstaad Ceglana Belgia David Goffin 7:5, 6:2
Zwycięzca 4. 14 lutego 2016 Buenos Aires Ceglana Hiszpania Nicolás Almagro 7:6(2), 3:6, 7:6(4)
Zwycięzca 5. 27 lutego 2016 Acapulco Twarda Australia Bernard Tomic 7:6(6), 4:6, 6:3
Finalista 2. 1 maja 2016 Monachium Ceglana Niemcy Philipp Kohlschreiber 6:7(7), 6:4, 6:7(4)
Zwycięzca 6. 21 maja 2016 Nicea Ceglana Niemcy Alexander Zverev 6:4, 3:6, 6:0
Zwycięzca 7. 12 czerwca 2016 Stuttgart Trawiasta Niemcy Philipp Kohlschreiber 6:7(2), 6:4, 6:4
Finalista 3. 25 września 2016 Metz Twarda (hala) Francja Lucas Pouille 6:7(5), 2:6
Zwycięzca 8. 26 lutego 2017 Rio de Janeiro Ceglana Hiszpania Pablo Carreño-Busta 7:5, 6:4
Finalista 4. 30 kwietnia 2017 Barcelona Ceglana Hiszpania Rafael Nadal 4:6, 1:6
Finalista 5. 14 maja 2017 Madryt Ceglana Hiszpania Rafael Nadal 6:7(8), 4:6
Zwycięzca 9. 18 lutego 2018 Buenos Aires Ceglana Słowenia Aljaž Bedene 6:2, 6:4
Finalista 6. 13 maja 2018 Madryt Ceglana Niemcy Alexander Zverev 4:6, 4:6
Zwycięzca 10. 26 maja 2018 Lyon Ceglana Francja Gilles Simon 3:6, 7:6(1), 6:1
Finalista 7. 10 czerwca 2018 French Open, Paryż Ceglana Hiszpania Rafael Nadal 4:6, 3:6, 2:6
Zwycięzca 11. 23 września 2018 Petersburg Twarda (hala) Słowacja Martin Kližan 6:3, 6:1
Zwycięzca 12. 17 marca 2019 Indian Wells Twarda Szwajcaria Roger Federer 3:6, 6:3, 7:5
Zwycięzca 13. 28 kwietnia 2019 Barcelona Ceglana Rosja Daniił Miedwiediew 6:4, 6:0
Finalista 8. 9 czerwca 2019 French Open, Paryż Ceglana Hiszpania Rafael Nadal 3:6, 7:5, 1:6, 1:6
Zwycięzca 14. 3 sierpnia 2019 Kitzbühel Ceglana Hiszpania Albert Ramos-Viñolas 7:6(0), 6:1
Zwycięzca 15. 6 października 2019 Pekin Twarda Grecja Stefanos Tsitsipas 3:6, 6:4, 6:1
Zwycięzca 16. 27 października 2019 Wiedeń Twarda (hala) Argentyna Diego Schwartzman 3:6, 6:4, 6:3
Finalista 9. 9 listopada 2019 Londyn Twarda (hala) Grecja Stefanos Tsitsipas 7:6(6), 2:6, 6:7(4)
Finalista 10. 2 lutego 2020 Australian Open, Melbourne Twarda Serbia Novak Đoković 4:6, 6:4, 6:2, 3:6, 4:6
Zwycięzca 17. 13 września 2020 US Open, Nowy Jork Twarda Niemcy Alexander Zverev 2:6, 4:6, 6:4, 6:3, 7:6(6)

Gra podwójna (0–3)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 24 lipca 2016 Kitzbühel Ceglana Austria Dennis Novak Holandia Wesley Koolhof
Holandia Matwé Middelkoop
2:6, 6:3, 9–11
Finalista 2. 17 lutego 2019 Buenos Aires Ceglana Argentyna Diego Schwartzman Argentyna Máximo González
Argentyna Horacio Zeballos
1:6, 1:6
Finalista 3. 12 maja 2019 Madryt Ceglana Argentyna Diego Schwartzman Holandia Jean-Julien Rojer
Rumunia Horia Tecău
2:6, 3:6

Osiągnięcia w turniejach Wielkiego Szlema i ATP Tour Masters 1000 (gra pojedyncza)[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Wielki Szlem
Australian Open 2R 1R 3R 4R 4R 2R F 0 / 7 16–7
French Open 2R 2R SF SF F F 0 / 6 24–6
Wimbledon 1R 2R 2R 4R 1R 1R NH 0 / 6 5–6
US Open 4R 3R 4R 4R QF 1R W 1 / 7 22–6
Bilans spotkań 0–0 5–4 4–4 11–4 14–4 13–4 7–4 13–1 N/A 67–25
ATP Finals
ATP Finals RR RR RR F 0 / 4 6–8
ATP Tour Masters 1000
Indian Wells 3R 1R 4R QF 3R W NH 1 / 6 13–5
Miami 2R QF 4R 2R 2R NH 0 / 5 7–5
Monte Carlo 1R 1R 3R 3R QF 3R NH 0 / 6 6–6
Madryt 3R 1R F F SF NH 0 / 5 13–4
Rzym 3R QF SF 2R 2R 0 / 5 8–5
Montreal/Toronto 1R 1R 2R 2R 2R QF NH 0 / 6 2–6
Cincinnati 1R 1R QF QF 2R 0 / 5 3–5
Szanghaj 2R 2R 2R 2R QF NH 0 / 5 4–5
Paryż 2R 2R 2R 3R SF 3R 0 / 6 7–6
Bilans spotkań 0–0 7–7 8–8 10–8 14–9 10–7 14–7 0–1 N/A 63–47
Ranking na koniec sezonu
139 39 20 8 5 8 4 N/A

Legenda

     W, wygrał turniej

     F, przegrał w finale

     SF, przegrał w półfinale

     QF, przegrał w ćwierćfinale

     4R, 3R, 2R, 1R przegrał w IV, III, II, I rundzie

     RR, odpadł w fazie grupowej

     –, nie startował w turnieju głównym

     NH, turniej nie odbył się

Finały w juniorskich turniejach wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (0–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 5 czerwca 2011 French Open Ceglana Stany Zjednoczone Bjorn Fratangelo 6:3, 3:6, 6:8

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mike Dickson, Thiem reaches French Open final beating Cecchinato in straight sets, Mail Online, 8 czerwca 2018 [dostęp 2020-05-03].
  2. Madrid Open: Rafael Nadal beaten by Dominic Thiem as unbeaten run ends, „BBC Sport”, 11 maja 2018 [dostęp 2020-05-03] (ang.).
  3. Joe Short, ATP Lyon results: Dominic Thiem BEATS Giles Simon, Express.co.uk, 26 maja 2018 [dostęp 2020-05-03] (ang.).
  4. ATP St.Petersburg: Dominic Thiem clinches the title, Tennis World USA [dostęp 2020-05-03] (ang.).
  5. Ravi Ubha CNN, Disgruntled Novak Djokovic exits French Open to end win streak, CNN [dostęp 2020-05-03].
  6. Simon Briggs, Roger Federer squanders two match points in Madrid Open defeat to Dominic Thiem, „The Telegraph”, 10 maja 2019, ISSN 0307-1235 [dostęp 2020-05-03] (ang.).
  7. Joseph Wilson, Nadal knocked out of Barcelona Open after semi-final defeat by Thiem, Mail Online, 28 kwietnia 2019 [dostęp 2020-05-03].
  8. Uche Amako, Dominic Thiem reaches ATP Finals to join Roger Federer, Novak Djokovic and Rafael Nadal, Express.co.uk, 6 października 2019 [dostęp 2020-05-03] (ang.).
  9. Stefanos Tsitsipas beats Dominic Thiem to win ATP Finals title, „BBC Sport”, 17 listopada 2019 [dostęp 2020-05-03] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]