Dominik Ibáñez de Erquicia i towarzysze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święci
Dominik Ibáñez de Erquicia
i towarzysze
Wawrzyniec Ruiz i towarzysze
męczennicy
SanLaurentiusRuizdeManilaProtoMartirodeFilipinasPublication.jpg
Rzeźba przedstawiająca świętego Wawrzyńca Ruiza
Data śmierci 16331637
wzgórze Nishizaka, Nagasaki
Kościół/
wyznanie
katolicki
Data beatyfikacji 18 lutego 1981
Manila (Filipiny)
przez Jana Pawła II
Data kanonizacji 18 października 1987
Plac Świętego Piotra, Watykan
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 26 lub 28 września

Dominik Ibáñez de Erquicia i towarzysze, również Wawrzyniec Ruiz i towarzysze[1] lub Wawrzyniec Ruiz z Manili i 15 towarzyszy[2] – grupa męczenników, ofiar prześladowań antykatolickich w Japonii, zamordowanych z nienawiści do wiary (łac. odium fidei) w latach 16331637, święci Kościoła katolickiego.

Geneza męczeństwa[edytuj | edytuj kod]

W okresie Edo[a] Japonią rządził ród Tokugawa. Siogun Ieyasu doprowadził do eskalacji przemocy wobec chrześcijan, co pociągnęło za sobą kilkadziesiąt tysięcy ofiar. Spośród męczenników, którzy zginęli w latach 1603-1868 beatyfikowano w 1867 r. grupę 205, a kolejną stanowi 16 tu opisywanych, z których dziewięciu to Japończycy, czterech to Hiszpanie, jeden Włoch, jeden Francuz i jeden Filipińczyk[3][4].

Wszyscy męczennicy zamordowani zostali po uprzednim zadaniu tortur. Ginęli ukrzyżowani i zakopywani żywcem w ziemi, topieni czy poddawani ana-tsurushi, a ich ciała były kremowane i wyrzucane do morza[5][4]. Większość z nich poniosła śmierć na wzgórzu Nishizaka w Nagasace[b], które już w 1597 roku było miejscem kaźni 26 kanonizowanych męczenników, a w latach 1617–1632 wymienionej grupy 205 męczenników[4].

Lista męczenników[edytuj | edytuj kod]

  1. Dominik Ibáñez de Erquicia (zm. 14 sierpnia 1633) – kapłan Zakonu Kaznodziejskiego
  2. Franciszek Shōemon (zm. 14 sierpnia 1633) – nowicjusz Zakonu Kaznodziejskiego, katechista
  3. Jakub Kyusei Gorōbyōe Tomonaga (zm. 17 sierpnia 1633) – kapłan Zakonu Kaznodziejskiego
  4. Michał Kurōbyōe (zm. 17 sierpnia 1633) – katechista
  5. Łukasz Alonso Gorda (zm. 19 października 1633) – kapłan Zakonu Kaznodziejskiego
  6. Mateusz od Różańca Kohyōe (zm. 19 października 1633) – nowicjusz Zakonu Kaznodziejskiego
  7. Magdalena z Nagasaki (zm. 16 października 1634) – tercjarka dominikańska
  8. Maryna z Ōmura (zm. 11 listopada 1634) – tercjarka dominikańska
  9. Tomasz od św. Jacka Hioji Rokusayemon Nishi (zm. 17 listopada 1634) – kapłan Zakonu Kaznodziejskiego
  10. Jordan od św. Szczepana (Hiacynt Ansalone) (zm. 17 listopada 1634) – kapłan Zakonu Kaznodziejskiego
  11. Antoni Gonzalez (zm. 24 września 1637)[2] – kapłan Zakonu Kaznodziejskiego
  12. Wilhelm Courtet (zm. 29 września 1637) – kapłan Zakonu Kaznodziejskiego
  13. Michał de Aozaraza (zm. 29 września 1637) – kapłan Zakonu Kaznodziejskiego
  14. Łazarz z Kioto (zm. 29 września 1637) – japoński tłumacz na służbie u dominikanów
  15. Wawrzyniec Ruiz (zm. 29 września 1637) – pochodzący z Manili wierny świecki[1], pierwszy filipiński święty[2][3]
  16. Wincenty od Krzyża Shiwozuka (zm. 29 września 1637) – japoński kapłan Zakonu Kaznodziejskiego, który początkowo zaparł się wiary pod wpływem tortur, ale wyrzeczenie odwołał i oddał za wiarę życie

Beatyfikacja i kanonizacja[edytuj | edytuj kod]

Beatyfikacji męczenników, która była pierwszą w historii dokonaną poza Rzymem[4], dokonał papież Jan Paweł II w dniu 18 lutego 1981 roku w czasie swej IX podróży apostolskiej w Manilii.

Męczennicy kanonizowani zostali w sześć lat później 18 października na Placu św. Piotra, również przez Jana Pawła II[2][6].

Dniem wspomnienia liturgicznego dla tej grupy męczenników jest 28 września[2], a dominikanie i Kościół katolicki w Polsce) (wspomnienie dowolne)[1] wspominają ich 26 września[5][7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Edo – dawna stolica Japonii.
  2. Z wyjątkiem Maryny z Omura i Antoniego Gonzaleza.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]