Dona Flor i jej dwóch mężów (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dona Flor i jej dwóch mężów
Dona Flor e Seus Dois Maridos
Gatunek komedia
Rok produkcji 1976
Data premiery Ziemia 22 listopada 1976
Kraj produkcji  Brazylia
Język portugalski
Czas trwania 110 min
Reżyseria Bruno Barreto
Scenariusz Bruno Barreto
Eduardo Coutinho
Leopoldo Serran
(na podstawie powieści)
Jorge Amado
Główne role Sônia Braga
José Wilker
Mauro Mendonça
Muzyka Chico Buarque
Francis Hime
Dystrybucja Embrafilme

Dona Flor i jej dwóch mężów (port. Dona Flor e Seus Dois Maridos) – brazylijska komedia z 1976 r. w reżyserii Bruno Barreto. Film powstał na podstawie powieści Jorge Amado pod tym samym tytułem. Akcja toczy się w latach 40. w stanie Bahia w Brazylii. W rolach głównych wystąpili: Sônia Braga, José Wilker i Mauro Mendonça.

Po swojej premierze w 1976 r. film odniósł największy sukces w historii kina brazylijskiego. Kinowy rekord sprzedaży został pobity dopiero 35 lat później przez film Elitarni: Ostatnie Starcie[1]. Dona Flor i jej dwóch mężów był nominowany do nagrody Złotego Globu i BAFTA. W 1982 r. powstał amerykański remake tego filmu pt. Kiss Me Goodbye z udziałem Sally Field, Jamesa Caana i Jeffa Bridgesa[2].

Streszczenie[edytuj | edytuj kod]

Akcja filmu toczy się na początku lat 40. w Salvadorze. Poznajemy Donę Flor (Sônia Braga), uwodzicielską nauczycielkę gotowania oraz jej męża Vadinho (José Wilker), który jest niebieskim ptakiem i bywalcem miejscowych klubów. Burzliwe życie tej pary przerywa śmierć Vadinho podczas karnawału w 1943 r. Młoda wdowa wkrótce ponownie wychodzi za mąż za nieśmiałego i mało wyrazistego farmaceutę Teodoro (Mauro Mendonça). Obraca się on w kręgach miejscowej śmietanki towarzyskiej i traktuje swoją żonę jak damę, jednak jest do niczego w łóżku.

W rocznicę śmierci Vadinho, jego duch ukazuje się Donie Flor i oznajmia, że oto pojawia się na jej wezwanie. Nikt poza Flor nie widzi ducha jej zmarłego męża. Początkowo kobieta nie chce dzielić łóżka z duchem, ale po tym, jak Vadinho wyśmiewa łóżkowe wyczyny Teodoro, Flor daje się przekonać i od tej pory duch Vadinho także znajduje miejsce w małżeńskim łożu.

O filmie[edytuj | edytuj kod]

Sônia Braga

Film Dona Flor i jej dwóch mężów miał swoją premierę 22 listopada 1976 r. We wszystkich stanach Brazylii, w których trafił do kin, okazał się frekwencyjnym sukcesem, a w São Paulo pobił rekord oglądalności wśród filmów krajowej produkcji. W sumie w całym kraju obejrzało go 10,7 mln widzów[3]. Krytyk filmowy Fernando Ferreira z gazety „O Globo” napisał w recenzji:

Film jest pełen zawadiackiego humoru, typowego dla Brazylijczyków, co sprawia, że odnosi wielkie sukcesy wśród widzów, tak jak książka podbiła serca czytelników.

Gwiazdą filmu była 26-letnia wówczas aktorka Sonia Braga, która za tę rolę otrzymała nominację dla najlepszego debiutu aktorskiego Brytyjskiej Akademii Filmowej (BAFTA). Rok wcześniej Braga zagrała w telenoweli na podstawie innej powieści Jorge Amado pt. Gabriela. Pisarz tak odniósł się do ekranizacji Dony Flor[3]:

Młody reżyser posiada niewątpliwy talent i wrażliwość, uchwycił to, co najważniejsze w historii Dony Flor. Uważam, że film jest piękny i głęboki, swoim poziomem sięga najlepszych dzieł kina brazylijskiego. To zwycięstwo miłości nad uprzedzeniami, zwycięstwo życia nad śmiercią.

W 2015 r. film trafił na listę 100 najlepszych brazylijskich filmów wszech czasów, opublikowaną przez Brazylijskie Stowarzyszenie Krytyków Filmowych ABRACCINE[4].

Obsada[edytuj | edytuj kod]

  • Sônia Braga – Dona Flor (Florípides) Guimarães
  • José Wilker – Valdomiro ‘Vadinho’ Santos Guimarães
  • Mauro Mendonça – Dr Teodoro Madureira
  • Dinorah Brillanti – Rozilda
  • Nelson Xavier – Mirandão, przyjaciel Vadinho
  • Arthur Costa Filho – Carlinhos, gitarzysta
  • Rui Resende – Cazuza, pijak
  • Mário Gusmão – Arigof
  • Nelson Dantas – Clodoaldo, poeta
  • Haydil Linhares – Norminha, przyjaciółka Flor
  • Nilda Spencer – Dinorah, przyjaciółka Flor
  • Sílvia Cadaval – Jacy Ivanilda Ribeiro – Sofia, służąca
  • Sue Ribeiro – Magnólia
  • Francisco Santos – Venâncio, ksiądz
  • Francisco Dantas – Dr Argemiro

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

Francis Hime oraz Chico Buarque de Holanda w wykonaniu Simone.

Nagrody i nominacje[5][edytuj | edytuj kod]

Festiwal / Wydarzenie Kategoria Nazwisko Wynik
BAFTA Film Awards Najlepszy debiut aktorski Sônia Braga Nominacja
Złoty Glob Najlepszy film nieanglojęzyczny Nominacja
Festival de Gramado Najlepszy film Nominacja
Najlepszy reżyser Bruno Barreto Nagroda
Najlepsza muzyka Francis Hime Nagroda
Nagroda specjalna Jury Anisio Medeiros (scenograf) Nagroda

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Há 40 anos, 'Dona Flor e Seus Dois Maridos’ estreava e levava milhões às salas de cinema - Acervo Folha, Acervo Folha – Folha de S.Paulo – Blogs [dostęp 2017-04-27].
  2. DONA FLOR E SEUS DOIS MARIDOS.
  3. a b Acervo - Jornal O Globo, ‘Dona Flor e seus dois maridos’, campeão de bilheteria no país por três décadas, „Acervo” [dostęp 2017-04-27] (port. braz.).
  4. Abraccine organiza ranking dos 100 melhores filmes brasileiros, Abraccine – Associação Brasileira de Críticos de Cinema, 27 listopada 2015 [dostęp 2017-04-27].
  5. Dona Flor and Her Two Husbands. Sonia Braga, José Wilker, Mauro Mendonça, Dinorah Brillanti 1978-06-21.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]