Donald Trump

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Donald Trump
Ilustracja
Donald Trump, 2015
Data i miejsce urodzenia 14 czerwca 1946
Nowy Jork
Zawód przedsiębiorca, polityk
Miejsce zamieszkania Nowy Jork
Narodowość Amerykanin
Alma Mater Fordham University,
University of Pennsylvania
Stanowisko prezes The Trump Organization (od 1977)
Partia DP (1964–1987)
GOP (1987–1999)
RPUSA (1999–2001)
DP (2001–2009)
GOP (2009–2011, od 2012)
Wyznanie prezbiterianizm
Małżeństwo Ivana Trump (1977–1992; rozwód), Marla Maples (1993–1999; rozwód), Melania Trump (od 2005)
Dzieci Donald Trump Jr.
Ivanka Trump
Eric Trump
Tiffany Trump
Barron Trump
Donald Trump Signature.svg

Donald John Trump (wym. /ˈdɒnəld dʒɒn trʌmp/ ( odsłuchaj), ur. 14 czerwca 1946 w Nowym Jorku) – amerykański przedsiębiorca, polityk i osobowość telewizyjna. Miliarder, właściciel licznych nieruchomości komercyjnych, założyciel i dyrektor generalny The Trump Organization. Kandydat Republikanów na urząd prezydenta USA w wyborach w 2016 (decydujące głosowanie elektorskie odbędzie się 19 grudnia 2016).

Życiorys[edytuj]

Pochodzenie[edytuj]

Posiada niemieckie, szkockie i szwedzkie korzenie[1]. Jego dziadek Friedrich Drumpf, mając 16 lat, w 1885 wyemigrował z położonej w południowo-zachodnich Niemczech wsi Kallstadt do Stanów Zjednoczonych. W USA w podaniu do władz migracyjnych swoje nazwisko zapisał w postaci Trumpf (w późniejszych latach zaczął używać zanglicyzowanej formy Trump). Początkowo pracował w Nowym Jorku jako golibroda, następnie po wybuchu Gorączki złota nad Klondike otworzył na północy kraju szereg restauracji i domów publicznych, których klientami byli głównie poszukiwacze złota[2]. W 1901 podczas odwiedzin ojczyzny poślubił poznaną wtedy mieszkankę Bawarii Elizabeth Christ, z którą niedługo później wrócił do Stanów. Jednak kobieta tęskniła za Niemcami i z tego powodu Friedrich Trump w 1905 starał się o możliwość ponownego nadania obywatelstwa i osiedlenia się w Bawarii, jednak jego podanie zostało odrzucone przez władze Palatynatu z powodu wcześniejszego wyjazdu na emigrację przed odbyciem służby wojskowej i bez dotrzymania obowiązku wymeldowania się[3]. W tym samym roku przyszedł na świat ich syn Fred, ojciec Donalda, który odziedziczony po rodzicach majątek zainwestował w branżę budowlaną (był znanym deweloperem, zajmującym się obrotem nieruchomościami - zgromadził przy tym majątek wyceniany w chwili jego śmierci w 1999 na 250-300 milionów dolarów)[4][5]. Fred Trump w 1936 ożenił się z imigrantką ze Szkocji Mary Anne MacLeod[6], z którą miał czworo dzieci: Donalda, Roberta, Maryanne i Elizabeth.

Dzieciństwo i młodość[edytuj]

Donald Trump w mundurze New York Military Academy w 1964

Jako nastolatek Donald Trump sprawiał problemy wychowawcze, przez co ojciec zapisał go do wojskowej szkoły średniej New York Military Academy[7]. W 1968 ukończył kierunek ekonomiczny w Wharton Business School (na wydziale University of Pennsylvania; przeniósł się tam z Fordham University, gdzie rozpoczął studia w 1964)[8]. Uniknął służby wojskowej i wysłania na wojnę w Wietnamie przez orzeczenie lekarskie o chorej stopie[9].

Kariera zawodowa[edytuj]

Donald Trump i wiceprezydent elekt Mike Pence
Shinzō Abe i Donald Trump

Po ukończeniu studiów Donald Trump zaczął pracę w przedsiębiorstwie ojca, które budowało bloki mieszkalne w dzielnicach uboższej klasy średniej w Nowym Jorku. Kiedy skończył 25 lat, ojciec oddał mu kierownictwo firmy, przemianowanej później na The Trump Organization i przeniesionej na Manhattan[10]. Inwestycją, która okazała się pierwszym sukcesem Donalda Trumpa, była renowacja hotelu Grand Hyatt na Manhattanie w 1978, sfinansowana dzięki pożyczce od ojca i kredytom bankowym. Zapoczątkowała ona jego biznesową ekspansję. W 1983 firma Donalda Trumpa ukończyła budynek Trump Tower mieszczący jej biura, a także luksusowe apartamenty. Do innych najbardziej znanych przedsięwzięć Donalda Trumpa na Manhattanie należy zakup w 1988 Hotelu Plaza za 400 milionów dolarów oraz uczestnictwo w zapoczątkowanej w 1997 budowie kompleksu apartamentowców Trump Place nad rzeką Hudson[7].

W 1983 Donald Trump nabył większościowy pakiet udziałów w drużynie futbolu amerykańskiego New Jersey Generals i zgłosił ją do rozgrywek nowo założonej ligi USFL. Liga ta przez pierwsze trzy sezony rozgrywała swoje mecze wiosną i latem, lecz w 1986 Donald Trump przekonał właścicieli pozostałych, występujących w niej zespołów do zmiany harmonogramu rozgrywek tak, żeby odbywały się one w tym samym czasie, co rozgrywki NFL, czyli jesienią. Miało to w jego ocenie pomóc w połączeniu USFL z NFL, co spowodowałoby korzyści natury inwestycyjnej. Liga po zrównaniu się harmonogramem z NFL miała problemy finansowe z powodu braku zainteresowania ze strony stacji telewizyjnych, które wolały transmitować mecze NFL. Menedżerowie USFL wytoczyli włodarzom NFL proces sądowy z tytułu złamania przez nich prawa antymonopolowego, lecz pomimo jego wygrania liga USFL niedługo później upadła[11][12].

W 1984 Donald Trump otworzył wspólnie z Harrah's Entertainment pierwsze kasyno w Atlantic City. Przedsiębiorca uparł się, żeby nazwać projekt swoim nazwiskiem i ostatecznie nazwano go Harrah's at Trump Plaza. Wkrótce do kasynowego biznesu dołączył sąsiedni Trump Castle odkupiony od Hiltona, a w 1988 Donald Trump dokupił jeszcze Trump Taj Mahal – największy na świecie kompleks hotelowo-kasynowy. Imponująca skala przedsięwzięcia została sfinansowana przez wysokie zadłużenie, które niemal pogrążyło Donalda Trumpa, doprowadzając go w 1990 na skraj bankructwa[13]. W celu zmiejszenia strat, Donald Trump wystawił na sprzedaż swój 86-metrowy jacht Trump Princess. Po kilku restrukturyzacjach długu przez banki (w wyniku restrukturyzacji kasyna stały się częścią spółki Trump Entertainment Resorts, a Donald Trump w każdym z nich zachował po 10 procent udziałów[14]) i wyprzedaży udziałów, ta część majątku Donalda Trumpa ostatecznie upadła w 2014[15].

W 1986 Donald Trump dokończył rozpoczętą w 1980 przez władze miejskie renowację lodowiska Wollman Rink w Central Parku. Budżet robót osiągnął wtedy 13 milionów dolarów, a ich końca nie było widać. Donald Trump oskarżał ówczesnego burmistrza Nowego Jorku Eda Kocha o niegospodarność, twierdząc, że sam dokończy prace w cztery miesiące za 2,5 miliona dolarów. Niedługo później został poddany próbie i słowa dotrzymał, udowadniając swoją rację[15].

W 1988 Donald Trump podjął próbę wejścia na rynek lotniczy. Nabył małe linie lotnicze Eastern Air Shuttle, które obsługiwały połączenia pomiędzy trzema miastami: Bostonem, Nowym Jorkiem i Waszyngtonem. Przemianował je na Trump Shuttle i wyposażył w flotę siedemnastu Boeingów 727 o łącznej wartości 365 milionów dolarów. Jednak brak zainteresowania ze strony klientów w połączeniu z ówcześnie panującymi wysokimi cenami paliwa sprawił, że linie nigdy nie przyniosły zysku. W 1992 nastąpiło ich bankructwo[16][17].

W latach 1989–1990 Donald Trump sponsorował wyścig kolarski nazwany od jego nazwiska Tour de Trump, który miał być amerykańskim odpowiednikiem takich wyścigów, jak Tour de France czy Giro d’Italia. Inauguracyjny wyścig odbył się w atmosferze kontrowersji i Donald Trump wycofał sponsoring po drugim wyścigu w 1990, z obawy przed jego ewentualnym negatywnym wpływem na pozostałe przedsięwzięcia biznesowe, które prowadził. Wyścig jeszcze przez kilka następnych lat był organizowany jako Tour DuPont[18].

W 1996 Donald Trump nabył zabytkowy biurowiec przy Wall Street na Manhattanie, który po przeprowadzeniu gruntownej renowacji nazwał Trump Building, ponadto w tymże roku nabył również budynek na Columbus Circle, obecnie znany jako Trump International Hotel and Tower. W 2001 firma The Trump Organization ukończyła Trump World Tower, 72-piętrowy apartamentowiec znajdujący się naprzeciwko siedziby Organizacji Narodów Zjednoczonych[19]. W 2002 Donald Trump został właścicielem położonego na Manhattanie Hotelu Delmonico, który po remoncie został otwarty w 2004 jako Trump Park Avenue.

W latach 2005–2010 funkcjonowała seria seminariów na temat handlu nieruchomościami Trump University. Jej inicjatorami byli Donald Trump i jego dwaj współpracownicy, Michael Sexton i Jonathan Spitalny[20]. Udział w trzydniowym seminarium kosztował prawie 1,5 tysiąca dolarów, a bardziej intensywne zajęcia indywidualne, które miały być prowadzone przez profesjonalnych instruktorów, kosztowały do 35 tysięcy dolarów. Z usług tej inicjatywy skorzystało kilkadziesiąt tysięcy ludzi, a ponad 6 tysięcy z nich uznało, że świadczenia uczelni nie są warte wnoszonych za nie opłat i pozwało w 2013 Donalda Trumpa do sądu o oszustwo. Pomimo wcześniejszych zapowiedzi, ostatecznie w listopadzie 2016 Donald Trump zawarł ugodę ze skarżącymi go studentami, polegającą na wypłaceniu im 25 milionów dolarów odszkodowania[21].

Wszystkie przedsięwzięcia biznesowe Donalda Trumpa realizowane są w ramach The Trump Organization. Przedsiębiorstwo to pozostaje własnością rodziny, a w zarządzie firmy zasiadają dzieci Donalda Trumpa z pierwszego małżeństwa: Ivanka, Donald Jr. i Eric. W posiadaniu przedsiębiorstwa znajduje się międzynarodowa sieć hoteli Trump International Hotel and Tower, w skład której wchodzą hotele m.in.: w Nowym Jorku, Chicago, Honolulu, Las Vegas, Toronto, Vancouver i Panama City. Ponadto do przedsiębiorstwa należą liczne nieruchomości mieszkalne i komercyjne w Nowym Jorku, Miami i Palm Beach o szacowanej wartości 1,3 miliarda dolarów[22]. The Trump Organization jest też właścicielem sieci pól golfowych w Stanach Zjednoczonych i innych krajach, które w 2015 przyniosły 382 miliony dolarów dochodu[7]. Z ramienia The Trump Organization Donald Trump zarządza ponad 100 mniejszymi przedsiębiorstwami. Jest właścicielem penthouse’u o wartości 90 milionów dolarów i rezydencji Mar-a-Lago w Palm Beach na Florydzie wartej 290 milionów dolarów. W 2006 na maszcie stojącym przed nią wywiesił niezgodnie z przepisami dużych rozmiarów flagę Stanów Zjednoczonych, za co został pozwany do sądu[23].

Od 1996 Donald Trump jest właścicielem firm organizujących konkursy piękności: Miss Universe, Miss USA i Miss Nastolatek USA[7]. Prowadził również dwa telewizyjne programy typu reality showThe Apprentice[24], a następnie The Celebrity Apprentice[25]. Ponadto ma na swoim koncie występy (głównie gościnne) w wielu filmach i serialach[26].

W 2015 znalazł się na 72. miejscu listy najbardziej wpływowych ludzi świata magazynu „Forbes[27], z kolei w 2016 z majątkiem oszacowanym na 4,5 miliarda dolarów został sklasyfikowany na 324. miejscu listy najbogatszych ludzi świata[28].

7 grudnia 2016 (po wyborach na prezydenta USA) tygodnik „Time” przyznał mu tytuł Człowieka Roku[29].

Działalność polityczna[edytuj]

Logo kampanii wyborczej Donalda Trumpa w 2016 roku, ze sloganem Make America Great Again

W latach 1964–1987 należał do Partii Demokratycznej, a od 1987 do 1999 do Partii Republikańskiej, z której przeszedł do Partii Reform. W 2001 powrócił do Demokratów, z których w 2009 przeszedł ponownie do Republikanów. Od 2011 do 2012 był niezależny, po czym ponownie przystąpił do Republikanów[30].

Wybory w 2016[edytuj]

Donald Trump w czapce z hasłem wyborczym Make America Great Again
Donald Trump przemawia, z tyłu Ivanka Trump
Prezydent elekt Donald Trump oraz urzędujący 44. prezydent Barack Obama

W czerwcu 2015 podczas przemówienia w Trump Tower w Nowym Jorku Donald Trump ogłosił, iż będzie się ubiegał o nominację Partii Republikańskiej w wyborach prezydenckich w 2016. Sloganem jego kampanii stało się hasło Make America Great Again (Uczyńmy Amerykę znów wielką), użyte już w 1980 przez Ronalda Reagana.

Założeniami programu wyborczego Donalda Trumpa były: renegocjacja umów handlowych z Chinami, Północnoamerykańskiego Układu o Wolnym Handlu (NAFTA) i porozumienia o Partnerstwie Transpacyficznym, zaostrzenie prawa imigracyjnego wraz z budową muru na granicy z Meksykiem (jego koszt miałby zostać przerzucony na państwo Meksyk), likwidacja wprowadzonego przez administrację Baracka Obamy systemu opieki zdrowotnej, zwanego potocznie Obamacare, a także znaczące obniżki podatków i reforma programu pomocy weteranom. W następstwie zamachów w Paryżu 13 listopada 2015 Donald Trump wezwał do wprowadzenia zakazu wjazdu muzułmanów oraz większej liczby uchodźców z Syrii do Stanów Zjednoczonych. Na liście elementów jego programu znalazła się również deportacja około 11 milionów nielegalnych imigrantów przebywających na terenie USA[31][32][33][34][35].

Głównym kontrkandydatem Donalda Trumpa w prawyborach w Partii Republikańskiej był senator Ted Cruz, który oficjalnie zrezygnował z ubiegania się o nominację na początku maja 2016, a następnie przez długi okres odmawiał udzielenia mu poparcia (w tym w trakcie swojego przemówienia na konwencji Partii Republikańskiej), co jednak uczynił pod koniec września, na kilka tygodni przed wyborami.

19 lipca został wybrany głosami delegatów, a dwa dni później podczas krajowej konwencji Partii Republikańskiej w Cleveland Donald Trump oficjalnie przyjął nominację na kandydata na prezydenta Stanów Zjednoczonych[36][37]. Tydzień później Partia Demokratyczna wybrała swojego kandydata na ten urząd – byłą pierwszą damę, senator oraz 67. sekretarz stanu Hillary Clinton (była to pierwsza kobieta w historii nominowana na prezydenta przez jedną z głównych dwóch partii).

Donalda Trumpa nie poparła w wyborach znaczna część czołowych polityków Partii Republikańskiej, m.in. byli prezydenci George H.W. Bush i George W. Bush oraz dwaj inni byli kandydaci GOP na prezydenta John McCain i Mitt Romney[38].

Szefem sztabu wyborczego Donalda Trumpa był Corey Lewandowski, który w czerwcu 2016 zrezygnował z pełnionej funkcji w wyniku stawianych mu zarzutów naruszenia nietykalności cielesnej dzienikarki[39]. Zastąpił go Paul Manafort, którego miejsce zajął w sierpniu Stephen Bannon[40].

Według nieoficjalnych wyników, w głosowaniu powszechnym 8 listopada 2016 zwyciężyła Hillary Clinton, uzyskując ok. 62 522 tys. głosów (48,03%), wobec ok. 61 195 tys. (47,01%) dla Donalda Trumpa. Jednakże rozkład głosów w poszczególnych stanach spowodował, że zgodnie z medialnymi szacunkami, kandydat Republikanów powinien uzyskać 306 głosów elektorskich, a kandydatka Demokratów – 232[41]. Głosowanie elektorów odbędzie się 19 grudnia[42].

10 listopada 2016 Donalda Trumpa przyjął w Białym Domu ustępujący prezydent USA Barack Obama. Spotkanie to zapoczątkowało proces przejęcia władzy prezydenckiej przez Donalda Trumpa, który planowo zakończy się wraz z zaprzysiężeniem 20 stycznia 2017[43].

Życie prywatne[edytuj]

Donald Trump z żoną Melanią (trzecia z prawej) oraz córką Ivanką (druga z lewej) i synem Donaldem Jr. (pierwszy z prawej)

Donald Trump ma pięcioro dzieci z trzech małżeństw i ośmioro wnucząt[44]. Jego pierwsze dwa małżeństwa zakończyły się rozwodami, które były nagłaśniane przez tabloidy[45].

Pierwsze małżeństwo zawarł z czeską modelką Ivaną Zelníčkovą 7 kwietnia 1977 w Marble Collegiate Church na Manhattanie[46]. Ma z nią troje dzieci: Donalda Jr. (ur. 1977), Ivankę (ur. 1981) oraz Erica (ur. 1984). Są oni członkami zarządu The Trump Organization. Ivana Trump przez lata pomagała swojemu mężowi w biznesie[47]. Ponadto stworzyła mu w 1989 słynny przydomek „The Donald” w czasopiśmie „Spy[48]. W 1990 na jaw wyszedł romans Donalda Trumpa z aktorką Marlą Maples, w wyniku którego doszło do rozwodu z Ivaną w 1992. Przy rozwodzie Donald Trump musiał, zgodnie z zawartą w dniu ślubu umową, wypłacić Ivanie 25 milionów dolarów[49].

W grudniu 1993 Donald Trump wziął ślub z Marlą Maples. Wesele z udziałem ponad tysiąca gości odbyło się w Hotelu Plaza[50]. Z Marlą Donald Trump ma córkę Tiffany (ur. 1993). Marla Maples pomagała Donaldowi w stworzeniu jego wizerunku medialnego. To pod jej wpływem został gospodarzem programu telewizyjnego The Apprentice i zaczął się interesować akcjami firm związanych ze sportem, rozrywką i hazardem[49]. Małżeństwo Donalda Trumpa z Marlą zakończyło się rozwodem w 1999[51]. Przy rozwodzie Donald Trump musiał wypłacić byłej żonie 2 miliony dolarów[49].

W 1998 Donald Trump poznał słoweńską modelkę Melanię Knauss (Melaniję Knavs), z którą wziął ślub w 2005[52]. Ceremonia odbyła się w Palm Beach, a jej świadkami byli m.in. książę Karol, Clint Eastwood i państwo Clintonowie. Obecność tych ostatnich próbowali wykorzystać republikańscy kontrkandydaci Donalda Trumpa w prawyborach przed wyborami prezydenckimi w 2016, twierdząc, że to dowód na jego niegdysiejsze bratanie się z Demokratami. „Powiedziałem Hillary Clinton, że ma być na moim ślubie i przyszła. A wiecie dlaczego? Musiała, bo płaciłem na ich fundację” – odpowiadał na ten zarzut Donald Trump[47]. Z Melanią Donald Trump ma syna Barrona (ur. 2006).

Filmografia[edytuj]

Gwiazda Donalda Trumpa na Hollywood Walk of Fame

Lista filmów i seriali, w których wystąpił Donald Trump. Jeżeli nie podano inaczej, był to występ cameo (jako on sam)[53].

Filmy[edytuj]

Seriale[edytuj]

Przypisy

  1. Republikanin Donald Trump, interia.pl [dostęp 2016-11-24].
  2. BenB. Macintyre BenB., Dziadkiem Donalda Trumpa był wyjęty spod prawa emigrant. Historia Friedricha Drumpfa, polskatimes.pl, 15 maja 2016 [dostęp 2016-11-23].
  3. „Bild”: dziadek Donalda Trumpa chciał wrócić do Niemiec, ale władze nie zgodziły się, onet.pl, 21 listopada 2016 [dostęp 2016-11-21].
  4. Trump’s tax-dodging migrant grandpa went from cutting hair to brothels, dailymail.co.uk, 3 marca 2016 [dostęp 2016-06-27] (ang.).
  5. Krzysztof Domaradzki: Biznesmen, który został prezydentem (pol.). W: Wydarzenia [on-line]. forbes.pl, 2016-11-09. [dostęp 2016-12-09].
  6. MaryM. Pilon MaryM., Donald Trump’s Immigrant Mother, newyorker.com, 24 czerwca 2016 [dostęp 2016-11-23] (ang.).
  7. a b c d Donald Trump: Kim jest 45. prezydent USA?, gazetaprawna.pl, 9 listopada 2016 [dostęp 2016-11-23].
  8. DanielD. Libit DanielD., Trump good for Wharton? School mum on famous alum, cnbc.com, 17 sierpnia 2015 [dostęp 2016-06-27] (ang.).
  9. Donald Trump blames feet for Vietnam deferment, milwaukeefootspecialists.com [dostęp 2016-06-27] (ang.).
  10. PawełP. Rogaliński PawełP., Donald Trump – czy żywa legenda zostanie prezydentem USA?, rogalinski.com.pl, 27 listopada 2011 [dostęp 2016-06-27].
  11. Ben Terris: And then there was the time Donald Trump bought a football team... (ang.). W: Style [on-line]. washingtonpost.com, 2015-10-19. [dostęp 2016-12-08].
  12. Arash Markazi: 5 things to know about Donald Trump's foray into doomed USFL (ang.). W: story [on-line]. espn.com, 2015-07-15. [dostęp 2016-12-08].
  13. ŁukaszŁ. Pawłowski ŁukaszŁ., Kasyna, długi i bankructwa Donalda Trumpa, 10 sierpnia 2016 [dostęp 2016-08-10].
  14. Dan McQuade: The Truth About the Rise and Fall of Donald Trump’s Atlantic City Empire (ang.). W: news [on-line]. phillymag.com, 2015-08-16. [dostęp 2016-12-08].
  15. a b Robert Szklarz: 50 biznesów Donalda Trumpa (pol.). W: Wiadomości [on-line]. bankier.pl, 2016-11-07. [dostęp 2016-12-09].
  16. Top 10 Donald Trump Failures, time.com, 29 kwietnia 2011 [dostęp 2016-04-12] (ang.).
  17. The Definitive Roundup of Trump’s Scandals and Business Failures, nationalreview.com, 15 marca 2016 [dostęp 2016-04-12] (ang.).
  18. James H.J. H. Jackson James H.J. H., Tour de Trump becomes Tour Du Pont, baltimoresun.com, 16 listopada 1990 [dostęp 2016-04-12].
  19. emporis.com: Trump World Tower (ang.). W: New York City [on-line]. emporis.com, 2015. [dostęp 2016-12-08].
  20. William D. Cohan: Big Hair on Campus (ang.). W: Education [on-line]. vanityfair.com, 2013-12-03. [dostęp 2016-12-09].
  21. kkz: Trump idzie na ugodę ze studentami, zapłaci 25 mln. dolarów odszkodowania (pol.). W: wiadomości [on-line]. onet.pl, 2016-11-19. [dostęp 2016-12-09].
  22. Brownell, Claire: Donald Trump is rich, but is he 'really rich?' (ang.). 17 lipca 2015.
  23. Donalda Trumpa kłopoty z amerykańską flagą, 24polska.pl, 31 października 2006 [dostęp 2016-06-27].
  24. Donald Trump Might Make Presidential Announcement on ‘Celebrity Apprentice’ Finale, hollywoodreporter.com, 14 kwietnia 2011 [dostęp 2016-06-27] (ang.).
  25. NBC Officially Fires Trump From ‘Celebrity Apprentice’, huffingtonpost.com, 13 sierpnia 2015 [dostęp 2016-06-27] (ang.).
  26. Donald Trump w bazie filmweb.pl
  27. The World's Most Powerful People, forbes.com [dostęp 2016-12-07] (ang.).
  28. The World's Billionaires, Donald Trump, forbes.com [dostęp 2016-12-07] (ang.).
  29. NancyN. Gibbs NancyN., The Choice – Donald Trump, time.com, 7 grudnia 2016 [dostęp 2016-12-07] (ang.).
  30. Donald Trump’s resume, oregonlive.com [dostęp 2016-06-27].
  31. Donald Trump obiecuje budowę muru na granicy z Meksykiem, polskatimes.pl, 18 sierpnia 2015 [dostęp 2016-06-27].
  32. Meksykanie zapłacą za mur Trumpa? Jest tego pewien, fakt.pl, 7 kwietnia 2016 [dostęp 2016-06-27].
  33. MariuszM. Zawadzki MariuszM., Trump: Nie wpuszczajmy muzułmanów. Bush: On jest stuknięty, wyborcza.pl, 8 grudnia 2015 [dostęp 2016-06-27].
  34. Kandydaci na prezydenta USA wzywają Obamę, by nie ściągał uchodźców z Syrii. „To czyste szaleństwo”, tvp.info, 16 listopada 2015 [dostęp 2016-06-27].
  35. Donald Trump opowiedział się za deportacją wszystkich „nieudokumentowanych” imigrantów, wp.pl, 16 sierpnia 2015 [dostęp 2016-06-27].
  36. Donald Trump oficjalnie kandydatem Republikanów na prezydenta USA, onet.pl, 20 lipca 2016 [dostęp 2016-07-23].
  37. JoshuaJ. Gillin JoshuaJ., Bush says Trump was a Democrat longer than a Republican 'in the last decade', politifact.com, 24 sierpnia 2015 [dostęp 2016-07-28] (ang.).
  38. David A.D. A. Graham David A.D. A., Which Republicans Oppose Donald Trump? A Cheat Sheet, theatlantic.com, 6 listopada 2016 [dostęp 2016-11-06].
  39. BenB. Schreckinger BenB., CateC. Martel CateC., The man behind Trump’s run, politico.com, 22 lipca 2015 [dostęp 2016-06-27] (ang.).
  40. Nowi ludzie w sztabie Trumpa. Oskarżony o łapówkarstwo zostaje, tvn24.pl, 22 lipca 2015 [dostęp 2016-08-17].
  41. Election results, pbs.org [dostęp 2016-11-29] (ang.).
  42. AdamA. Parfieniuk AdamA., Wybory po amerykańsku. Wyjątki, różnice, elektorzy – głosowanie w USA nie przypomina tego, które znamy, wp.pl, 8 listopada 2016 [dostęp 2016-11-12].
  43. Barack Obama spotkał się z Donaldem Trumpem, businessinsider.com.pl, 10 listopada 2016 [dostęp 2016-11-12].
  44. Trump’s daughter, Ivanka, gives birth to third child, foxnews.com, 27 marca 2016 [dostęp 2016-11-01] (ang.).
  45. GuyG. Trebay GuyG., Melania Trump, the Silent Partner, nytimes.com, 30 września 2015 [dostęp 2016-11-01] (ang.).
  46. MarieM. Brenner MarieM., After The Gold Rush, vanityfair.com, 1 września 1990 [dostęp 2016-11-01] (ang.).
  47. a b Marek Krześniak: Donald Trump - miliarder z tupetem (pol.). W: Ludzie [on-line]. playboy.pl, 2016-06-17. [dostęp 2016-12-08].
  48. AmyA. Argetsinger AmyA., Why does everyone call Donald Trump ‘The Donald’? It’s an interesting story., washingtonpost.com, 1 września 2015 [dostęp 2016-11-01] (ang.).
  49. a b c wprost.pl: Wszystkie żony Donalda Trumpa (pol.). W: Tylko u nas [on-line]. wprost.pl, 2016-03-77. [dostęp 2016-12-08].
  50. VOWS; It's a Wedding Blitz for Trump and Maples. December 21, 1993.
  51. LaraL. Weber LaraL., Trump always says ‘I do’ to having a prenup, chicagotribune.com, 21 stycznia 2005 [dostęp 2016-11-01] (ang.).
  52. JoshuaJ. Gillin JoshuaJ., The Clintons really did attend Donald Trump’s 2005 wedding, politifact.com, 21 lipca 2015 [dostęp 2016-11-01] (ang.).
  53. Donald Trump w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj]


Poprzednik
Mitt Romney
Kandydat republikanów na urząd prezydenta
2016 (wygrana)
Następca
kolejne wybory w 2020