Donat Makijonek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Donat Makijonek
8 zwycięstw
Ilustracja
major pilot major pilot
Data i miejsce urodzenia 19 maja 1890
Dąbówka, Imperium Rosyjskie
Miejsce śmierci Oświęcim
Przebieg służby
Siły zbrojne Imperial Russian Aviation Roundel.svg Carskie Siły Powietrzne
Roundel of Poland (1921-1993).svg Siły Powietrzne RP
Jednostki 7 IO (Istrebitielnyj Aviaotriad), 3 Eskadra Wywiadowcza
Stanowiska dowódca 3 Eskadra Wywiadowcza
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Późniejsza praca lotnictwo
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Krzyż św. Jerzego IV stopnia (Imperium Rosyjskie) Order św. Jerzego – IV klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza IV klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny III klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława II klasy (Imperium Rosyjskie) Medal Zwycięstwa

Donat Makijonek (ur. 19 maja 1890, zm. ?) – polski pilot, as myśliwski Imperium Rosyjskiego z 8 potwierdzonymi zwycięstwami, major pilot Wojska Polskiego, dowódca w 3 Eskadrze Wywiadowczej.

Donat Makijonek służył w armii Imperium Rosyjskiego w 7 eskadrze myśliwskiej (7 IO (Istrebitielnyj Aviaotriad)). Pierwsze zwycięstwo powietrzne odniósł 7 maja 1917 roku. 17 kwietnia 1917 roku razem z Jurim Gilsherem i Wasylem Janczenko zestrzelił dwa austriackie samoloty Hansa-Brandenburg C.I. Po odniesieniu 8 potwierdzonych oraz jednego prawdopodobnego zwycięstwa w sierpniu 1917 roku został ciężko ranny. Do służby czynnej w armii rosyjskiej już nie powrócił.

Po wybuchu rewolucji przedostał się do Polski i rozpoczął służbę w nowo powstałym lotnictwie polskim. Służył w najbardziej zasłużonej w okresie walki o granice Rzeczypospolitej eskadrze lotniczej 3 Eskadrze wywiadowczej. Najpierw pod dowództwem Juliana Słoniewskiego, a od czerwca 1919 roku jako jej dowódca. Z krótką przerwą w 1920 roku piastował stanowisko dowódcy do września 1921 roku. Ze względu na pogarszający się stan zdrowia przeszedł do rezerwy w stopniu majora.

Donat Makijonek prawdopodobnie został zamordowany przez hitlerowców w Oświęcimiu.

Ordery i odznaczenia[edytuj]

Ciekawostki[edytuj]

Jesienią 1919 roku pierwszych sześciu lotników polskich otrzymało prawo do dożywotniego noszenia Odznaki Pilota i Obserwatora za wybitne zasługi dla polskiego lotnictwa byli to:

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Rocznik oficerski 1923, s. 927
  2. Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 1987 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 39, poz. 1831)
  3. Decyzja Naczelnika Państwa z 12 grudnia 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 9, s. 268)

Bibliografia[edytuj]

  • Marian Romeyko: Ku Czci Poległych Lotników Księga Pamiątkowa. Warszawa: Wydawnictwo Komitetu Budowy Pomnika Poległych Lotników, 1933. (pol.)
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w latach 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1989. ISBN 83-206-0760-4. (pol.)
  • The Aerodrome: Donat Makeenok (Makijonek) (lista zwycięstw) (ang.). [dostęp 7 września 2009].