Doradca inwestycyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Doradca inwestycyjny – w Polsce doradca inwestycyjny jest jednym z zawodów regulowanych na rynku finansowym. Osoba posiadająca licencję doradcy inwestycyjnego zgodnie z kodeksem spółek handlowych, może zostać wspólnikiem w spółce partnerskiej.

Międzynarodowy odpowiednik doradcy inwestycyjnego to Chartered Financial Analyst.

Zawód doradcy inwestycyjnego w Polsce[edytuj]

Tytuł zawodowy „doradca inwestycyjny” podlega w Polsce ochronie prawnej. Prawo wykonywania zawodu doradcy inwestycyjnego przysługuje osobom, które są wpisane na listę doradców.

Do 28 maja 2014 roku licencję doradcy inwestycyjnego posiadało 501 osób[1]. Egzamin na doradcę jest trzyetapowy.

Doradca inwestycyjny z mocy obowiązującego prawa może zasiadać w radach nadzorczych spółek z udziałem skarbu państwa.

Historia[edytuj]

Zawód doradcy w zakresie publicznego obrotu papierów wartościowych został wprowadzony do polskiego systemu prawnego dzięki ustawie Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi i funduszach powierniczych[2]. Ustawa powierzyła doradcom możliwość wykonywania czynności doradztwa w zakresie obrotu papierów wartościowych będących w publicznym obrocie oraz zarządzanie cudzym pakietem papierów wartościowych na zlecenie. W dniu 28 lipca 1993 r. powołano pierwszą Komisję Egzaminacyjną dla Doradców, a 13 listopada 1993 r. został przeprowadzony pierwszy egzamin dla doradców. Udział w nim wzięły 53 osoby, a zdały go 2 osoby[3]. W dniu 17 grudnia 1993 r. pierwszą osobą wpisaną na listę doradców w zakresie publicznego obrotu został Maciej Kwiatkowski. Wraz z uchyleniem wyżej wymienionej ustawy i uchwaleniem ustawy – Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi[4] doszło do zmiany tytułu zawodowego na doradcę inwestycyjnego.

Zadania doradcy inwestycyjnego[edytuj]

Przez wykonywanie zawodu doradcy inwestycyjnego rozumie się m.in.:

  • zarządzanie portfelami, w skład których wchodzi jeden lub większa liczba instrumentów finansowych;
  • doradztwie inwestycyjnym w zakresie instrumentów finansowych;
  • doradztwie dla przedsiębiorstw w zakresie struktury kapitałowej, strategii przedsiębiorstwa lub innych zagadnień związanych z taką strukturą lub strategią;
  • doradztwie i innych usługach w zakresie łączenia, podziału oraz przejmowania przedsiębiorstw.

Doradca inwestycyjny, wykonując zawód, jest obowiązany działać zgodnie z przepisami prawa i zasadami uczciwego obrotu oraz mieć na względzie słuszne interesy zleceniodawców.

Wymagania dla kandydatów na doradcę inwestycyjnego[edytuj]

Osoba, która chce zostać doradcą inwestycyjnym musi uzyskać przed rozpoczęciem wykonywania zawodu wpis na listę doradców inwestycyjnych. Wymagania konieczne do wpisu na listę doradców inwestycyjnych to:

Egzaminy na doradcę inwestycyjnego są sprawdzianem przygotowania kandydatów z następujących dziedzin:

Przypisy

  1. Lista doradców inwestycyjnych.
  2. Ustawa z dnia 22 marca 1991 r. Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi i funduszach powierniczych (Dz.U. 1994 nr 58 poz. 239).
  3. http://web.archive.org/web/20131029201643/http://www.nbportal.pl/library/pub_auto_B_0003/KAT_B3974.PDF, str. 69.
  4. Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. – Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (Dz.U. 2005 nr 111 poz. 937).

Zobacz też[edytuj]