Doraemon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Doraemon
Doraemon logo.jpg
ドラえもん
Gatunek komedia, science Fiction, Kodomo-muke-manga
Manga
Autor Fujiko Fujio
Wydawca Shōgakukan
Drukowana w CoroCoro Comic
Wydawana grudzień 19691996
Liczba tomów 45
Telewizyjny serial anime
Reżyser Tsutomu Shibayama (1984), Kōzō Kusuba (2005)
Studio Shin-ei Animation
Stacja telewizyjna TV Asahi
Premierowa emisja 1 kwietnia 1979
Liczba odcinków 26+1049+300+
Doraemon jako reklama firmy transportowej
Dorayaki

Doraemon (jap. ドラえもん?) – tytułowa postać mangi i serialu telewizyjnego anime, stworzona w latach 1969–1970 przez Hiroshiego Fujimoto i Motoo Abiko, którzy występowali pod wspólnym pseudonimem Fujio Fujiko. Bohaterami rysunkowych historii są: chłopiec Nobita Nobi i jego niebiesko-biały robokot – Doraemon, który stał się jedną z ikon japońskiej animacji na świecie[1].

Premiera serialu anime miała miejsce 1 kwietnia 1979 roku na japońskim kanale TV Asahi. W Polsce premiera serialu odbyła się 21 stycznia 2014 roku na antenie Disney XD. Od 14 września 2015 roku serial jest emitowany na antenie Disney Channel.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Nobita Nobi jest młodym chłopcem, który dostaje w szkole złe oceny, jest zastraszany i odczuwa negatywne emocje. Żyjący wiele lat w przyszłości jeden z jego potomków wysyła kota-robota o imieniu Doraemon, aby chronić i kierować Nobitą. Kot zaskakuje chłopca i jego kolegów różnymi przedmiotami wyjmowanymi ze swojej kieszonki, od zabawek i lekarstw po drzwi otwierające się w każde miejsce, jakie się chce oraz rotor, który umieszczony na głowie umożliwia latanie. Najbliższą przyjaciółką Nobity jest Shizuka Minamoto. Nobita jest często dręczony przez Takeshiego Godę (nazywanego "Gian") oraz przebiegłego i aroganckiego Suneo Honekawę[2].

Bohaterowie[edytuj | edytuj kod]

  • Doraemon – kot robot z przyszłości, jego ulubionym daniem są ciastka dorayaki (nadziewane słodkim dżemem z czerwonej fasoli azuki). Narodził się w 2112 roku. Waży 129,3 kg, jego wzrost wynosi 129,3 cm i potrafi biec 129,3 km/h. Boi się myszy i nienawidzi szczurów, dlatego, że jego uszy zostały przez nie zjedzone
  • Nobita Nobi – główna postać, na testach dostaje najgorsze oceny, w przyszłości ma wziąć ślub z Shizuką, ale wszyscy uważają, że ona jest dla niego za dobra, Nobita zawsze przeszkadza jej w kąpieli
  • Shizuka Minamoto – jedyna dziewczyna, pierwszoplanowa postać w tej mandze, uwielbia brać kąpiele (nawet co dziesięć minut, kiedy jest w domu), dostaje bardzo dobre oceny na testach i jest lubiana przez chłopaków
  • Dorami – młodsza siostra Doraemona, jest koloru żółtego, mieszka w przyszłości i pojawia się tylko w sytuacjach, których Doraemon nie może kontrolować
  • Suneo – Suneo Honekawa jest notorycznym kłamcą o lisiej twarzy, dostaje wszystko o co poprosi i dlatego nie może znieść tego, że Doraemon nie mieszka z nim, jego najlepszym przyjacielem jest Gian
  • Takeshi „Gian” Goda – lider paczki, ma straszny głos, kiedy śpiewa, ale za to bardzo silny, jest zazdrosny o rzeczy, które dostają Suneo i Nobita, więc często im je kradnie, zawsze wpada w jakieś kłopoty
  • Hidetoshi Dekisugi – „perfekcyjny” człowiek, ma zawsze najlepsze oceny, jest dobry w sportach i bardzo popularny, jedynie Suneo jest bardziej lubiany przez dziewczyny, ponieważ kupuje im drogie prezenty, wszyscy uważają, że on i Shizuka bardzo do siebie pasują

Manga[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy tom mangi pojawił się w grudniu 1969 roku i został opublikowany w sześciu magazynach. Wszystkich części jest ponad 1,344 i mieszczą się w 45 tomach. Zostały opublikowane przez wydawnictwo Shōgakukan.

Anime[edytuj | edytuj kod]

Anime na podstawie mangi po raz pierwszy ukazało się w telewizji w 1973 roku. Niestety nie zyskało sobie uznania widowni i zostało zdjęte z anteny po 26 odcinkach. Jednakże anime powróciło do emisji w 1979 roku, tym razem odnosząc sukces. Seria, która była zapoczątkowana w 1979 roku była najdłuższą serią anime – emitowano ją aż do 2005 r. Tego samego roku rozpoczęto nową serię, nadawaną do dziś. Doraemon to popularna na świecie ikona japońskiej animacji.

Ambasador[edytuj | edytuj kod]

W marcu 2008 r. japońskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych wybrało Doraemona na ambasadora promującego japońską produkcję filmów anime[3]. W kwietniu 2013 roku Doraemon dołączył do zespołu promującego organizację Igrzysk Olimpijskich 2020 w Japonii[4]

Wersja polska[edytuj | edytuj kod]

Wersja polska: SDI Media Polska
Reżyseria: Grzegorz Drojewski
Dialogi: Kamila Goworek, Maciej Wysocki, Tomasz Robaczewski, Jakub Kowalczyk, Paweł Składanowski, Róża Maczek, Marta Robaczewska
Montaż: Krzysztof Włodarski, Artur Wiewiórka, Magdalena Waliszewska, Magdalena Marciniak, Andrzej Kaczyński
Koordynacja produkcji: Ewa Krawczyk

W wersji polskiej wzięli udział m.in. następujący aktorzy:

Lektor tytułu serialu i tytułów odcinków: Brygida Turowska

Filmy[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: 2112: Narodziny Doraemona.

Premiera filmu miała miejsce 4 marca 1995 roku w Japonii na kanale TV Asahi, a 19 lat później pojawił się w Polsce 20 stycznia 2014 roku na antenie Disney XD. Film ukazuje życie Doraemona po narodzinach przed przybyciem do Nobity.

Polska premiera filmu miała nastąpić 12 lipca 2015 roku na antenie Disney XD, ale z nieznanych przyczyn została przesunięta na 4 października.

 Osobny artykuł: Doraemon: Ludzie wiatru.

Polska premiera filmu nastąpi 11 października 2015 roku na antenie Disney XD.

 Osobny artykuł: Doraemon: Zielona planeta.

Polska premiera filmu nastąpi 18 października 2015 roku na antenie Disney XD.

Spis odcinków[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Doraemon Museum (ang.). Japan Reference, 2017. [dostęp 2018-01-12].
  2. Jonathan Clements, Helen McCarthy: The Anime Encyclopedia. Berkeley, California: Stone Bridge Press, 2001. ISBN 1-880656-64-7.
  3. Japan appoints cartoon ambassador (ang.). NBCNews.com, 2008. [dostęp 2018-01-12].
  4. All-Time Cartoon Hero "Doraemon" Joins Tokyo 2020 as Special Ambassador (ang.). The Tokyo Organising Committee of the Olympic and Paralympic Games, 2013. [dostęp 2018-01-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]