Dornier Do 19
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Typ |
ciężki bombowiec dalekiego zasięgu |
| Konstrukcja |
czterosilnikowy środniopłat o konstrukcji metalowej, kabina zakryta, podwozie chowane w locie |
| Załoga |
9 |
| Historia | |
| Data oblotu |
28 października 1936 |
| Liczba egz. |
3 (V1, V2, V3) |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
cztery dziewięciocylindrowe silniki gwiazdowe Bramo (Siemens) 322H-2 chłodzone powietrzem |
| Moc |
startowa: 526 kW |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
35,00 m |
| Długość |
25,45 m |
| Wysokość |
5,80 m |
| Powierzchnia nośna |
162 m² |
| Masa | |
| Własna |
11 850 kg |
| Startowa |
18 353 kg |
| Paliwa |
dwa zbiorniki po 1750 l. = 3.500 l. |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
315 km/h na wys. 0 m |
| Prędkość przelotowa |
250 km/h na wys. 2000 m |
| Pułap |
5600 m |
| Zasięg |
1600 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| (proponowane) dwa karabiny maszynowe MG 15 kalibru 7,9 mm (jeden w obrotowej wieżyczce na nosie samolotu, drugi w odkrytym stanowisku na końcu kadłuba), dwa działka kalibru 20 mm (w dwuosobowych wieżyczkach na grzbiecie i pod kadłubem), ładunek bomb o masie 1600 kg w komorze bombowej | |
| Użytkownicy | |
| Niemcy | |
| Rzuty | |
Dornier Do 19 – niemiecki, czterosilnikowy samolot bombowy dalekiego zasięgu z okresu przed II wojną światową.
Historia
[edytuj | edytuj kod]
Konstrukcja powstała w ramach niemieckiego programu budowy bombowców strategicznych dalekiego zasięgu, które byłyby w stanie osiągnąć Ural lub tereny północnej Szkocji w przewidywanej wojnie. Projekt realizowano pod dowództwem generała Walthera Wevera. Do udziału w konkursie zaproszono firmy Dornier i Junkers, w wyniku prac opracowano Do 19 oraz Ju 89. Prace koncepcyjne nad Do 19 rozpoczęły się w 1933 r., rok później zbudowano jego makietę[2].
Dornier uzyskał zlecenie od Reichsluftfahrtministerium na budowę trzech prototypów, które otrzymały numery fabryczne 701-703. Prototyp V1 został oblatany 28 października 1936 przez Egona Fatha po starcie z lotniska Löwental. W kolejnych dniach wykonano na nim ponad 32 godziny lotów. Producent prowadził rozmowy również z Lufthansą, którą starał się zainteresować nową konstrukcją[3].
Po śmierci Wevera w katastrofie lotniczej w czerwcu 1936, jego następca Albert Kesselring zarzucił plany budowy dużych bombowców dalekiego zasięgu z powodu trudności zaopatrzeniowych w niektóre surowce niemieckiego przemysłu i zdecydował o rozwoju konstrukcji bombowców taktycznych[4]. W 1938 oblatany prototyp przebudowano na samolot transportowy, pozostałe dwa złomowano. Pomimo fiaska projektu budowa Do 19 była dla firmy Dornier okazją do zyskania doświadczeń w pracy z samolotami wielosilnikowymi[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Murawski 1996 ↓, s. 106.
- ↑ Nowarra, t.1 1993 ↓, s. 191.
- ↑ Nowarra, t.1 1993 ↓, s. 192.
- ↑ Jankiewicz 1972 ↓, s. 23.
- ↑ Griehl 1990 ↓, s. 22.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Manfred Griehl: Dornier bombers and reconnaissance aircraft, 1925-1945. London: Arms and Armour, 1990. ISBN 978-1-85409-000-3. OCLC 24614119.
- Zbigniew Jankiewicz: Powstanie i upadek Luftwaffe. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1972. OCLC 641667833.
- Tomasz Murawski: Samoloty Luftwaffe 1939-1945. T. 1. Warszawa: Lampart, 1996, seria: Ilustrowana encyklopedia techniki wojskowej. ISBN 978-83-86776-00-9. OCLC 749671355.
- Heinz J. Nowarra: Die deutsche Luftrüstung 1933-1945. T. 1: Flugzeugtypen AEG - Dornier. Koblenz: Bernard & Graefe Verlag, 1993. ISBN 3-7637-5465-2. OCLC 722044393.