Dorota Zawadzka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dorota Zawadzka
Ilustracja
Dorota Zawadzka
Data i miejsce urodzenia

30 listopada 1962
Warszawa

Zawód, zajęcie

psycholog rozwojowy

Alma Mater

UW Uniwersytet Warszawski

Partia

Partia Zieloni

Odznaczenia
Order Uśmiechu Odznaka Honorowa Za Zasługi dla Ochrony Praw Dziecka

Dorota Zawadzka (ur. 30 listopada 1962) – polska psycholożka rozwojowa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jej matka była nauczycielką historii i wiedzy o społeczeństwie, a ojciec – socjologiem i urzędnikiem państwowym[1]. Ma starszą o sześć lat siostrę, Annę[2]. Ukończyła VII Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego w Warszawie. Po maturze przez rok pracowała w sekretariacie zespołu szkół ekonomicznych, następnie odbyła dwuletnie studium nauczycielskie[3]. Następnie pracowała krótko w szkole podstawowej. Ukończyła studia na wydziale psychologii Uniwersytetu Warszawskiego, po czym została wykładowcą w katedrze psychologii rozwoju, a następnie – psychologii wychowawczej. Oprócz zajęć kursowych prowadziła autorskie fakultety dla studentów „Telewizja dla dziecka” i „Świat według dziecka”. Do 2007 prowadziła równolegle do UW, zajęcia z psychologii rozwoju człowieka w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie.

Współpracuje z wieloma organizacjami pozarządowymi, czynnie wspierała akcję „Bicie jest głupie”. Współdziałała z Krajowym Centrum Kompetencji, wspierając m.in. kampanie społeczne: „Kocham nie biję”, „Kocham reaguję” oraz inne przedsięwzięcia społeczne. Zaangażowała się w działalność wspierającą nowelizację Ustawy o Przeciwdziałaniu Przemocy w Rodzinie, czynnie uczestnicząc w posiedzeniach komisji sejmowej i senackiej. Od 2000 współpracuje z Komitetem Ochrony Praw Dziecka; jest współautorką pomysłu konkursu „Świat przyjazny dziecku” realizowanego przez KOPD i od samego początku zasiada w jego kapitule. Ponadto jest współautorką projektu „Bezpieczne media”, który zaowocował w 2001 wprowadzeniem do TVP i innych stacji oznaczeń dotyczących ograniczeń wiekowych dla widzów programów telewizyjnych.

W latach 1998–2007 prowadziła castingi do teleturnieju Jaka to melodia? oraz sprawowała opiekę psychologiczną nad uczestnikami w trakcie nagrań[4].

W latach 2000–2001 była współautorką oraz ekspertem w programie TVP1 Akademia IQ, który promował zdolne dzieci. W latach 2004–2006 była ekspertem w programie TVN Style Klub Młodej Mamy, prowadzonym przez Beatę Tadlę. Ogólnopolską popularność zyskała jako gospodyni programu TVN Superniania (2006–2008), ponadto w latach 2006–2007 współprowadziła program I Ty możesz mieć Superdziecko, a w 2008 została gospodynią programu TVN Style Świat według dziecka, którego jest współautorką.

W latach 2008–2009 występowała na antenie Radia Kolor w audycji Kobiece prawdy[5]. W 2009 prowadziła autorski program FIK (Familijny Informator Kulturalny) na antenie TVN Warszawa. W latach 2009–2010 prowadziła w Radiu ZET program Anioły i Bachory. Od kwietnia 2011 na antenie TVN Style prowadziła program Dorota Zawadzka. Do tablicy[6].

Dorota Zawadzka, 2010

W 2009 wystąpiła gościnnie w teledysku do piosenki Video „Będzie piekło”. W 2010 uczestniczyła w dwunastej edycji programu rozrywkowego TVN Taniec z gwiazdami[7].

Od 2010 jest ambasadorem akcji Cała Polska Czyta Dzieciom. Współpracowała w latach 2010 - 2017 z Rzecznikiem Praw Dziecka. Zasiadała i aktywnie uczestniczyła w kapitułach akcji Firma Przyjazna Mamie i Hotel Przyjazny Rodzinie. We wrześniu 2012 została redaktor naczelną serwisu dla rodziców parenting.pl[8]. Była aktywną członkinią Polskiego Stowarzyszenia Blogerów i Vlogerów oraz zasiadała w jego komisji rewizyjnej. Jest sojuszniczką akcji „Ramię w ramię po równość” Kampanii Przeciw Homofobii.

W październiku 2020 przystąpiła do Partii Zieloni[9].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W trakcie studiów wyszła za Romana Zawadzkiego, starszego o 16 lat psychologa i pracownika naukowego Uniwersytetu Warszawskiego[10]. Mają dwóch synów: Pawła i Andrzeja[11]. Rozwiedli się w 2006[12], a w 2007 poślubiła Roberta Myślińskiego.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

  • D. Zawadzka, I ty możesz mieć super dziecko!, Warszawa 2006, Wydawnictwo W.A.B.
  • D. Zawadzka, I ty możesz być super tatą!, Warszawa 2007, Wydawnictwo TVN.
  • D. Zawadzka, I.A. Stanisławska, Moje dziecko – Jak mądrze kochać i dobrze wychowywać, Warszawa 2009, Jacek Santorski & Co Agencja Wydawnicza.
  • D. Zawadzka, I.A. Stanisławska, Moje dziecko cz. II – Jak mądrze kochać i dobrze wychowywać dziecko w wieku szkolnym, Warszawa 2010, wyd. Czarna Owca.
  • R. Myśliński, Siedem Supełków, Poznań 2007, Wydawnictwo Publicat (D. Zawadzka napisała wstęp i wyjaśnienia dla rodziców poprzedzające każdą z siedmiu historii).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zawadzka i Skrzydłowska-Kalukin 2012 ↓, s. 76.
  2. Zawadzka i Skrzydłowska-Kalukin 2012 ↓, s. 73.
  3. Zawadzka i Skrzydłowska-Kalukin 2012 ↓, s. 80.
  4. Zawadzka i Skrzydłowska-Kalukin 2012 ↓, s. 227, 228.
  5. Jesienna ramówka Radia Kolor. wirtualnemedia.pl, 2008-08-16. [dostęp 2019-12-06].
  6. Dorota Zawadzka, Do tablicy. tvnstyle.pl. [dostęp 2020-10-12].
  7. Edyta Górniak i Robert Korzeniowski w „Tańcu z gwiazdami”. wirtualnemedia.pl, 2010-08-10. [dostęp 2015-02-16].
  8. Dorota Zawadzka redaktor naczelną Parenting.pl. wirtualnemedia.pl, 2012-09-26. [dostęp 2012-10-05].
  9. Dorota Zawadzka wstąpiła do Partii Zieloni. polsatnews.pl, 2020-10-09. [dostęp 2020-10-12].
  10. Zawadzka i Skrzydłowska-Kalukin 2012 ↓, s. 98, 104, 112.
  11. Sergiusz Królak: Była najsławniejszą pedagożką w kraju. Jak teraz wygląda życie „Superniani”?. plejada.pl, 2020-02-17. [dostęp 2020-10-12].
  12. Zawadzka i Skrzydłowska-Kalukin 2012 ↓, s. 170.
  13. Przyznawanie Orderów Uśmiechu. orderusmiechu.pl. [dostęp 2020-10-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dorota Zawadzka, Katarzyna Skrzydłowska-Kalukin: Jak zostałam nianią Polaków. Wydawnictwo Czerwone i Czarne, 2012. ISBN 978-83-7700-036-6.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]