Dostojka eunomia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dostojka eunomia
Boloria eunomia
(Esper, 1799)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada uskrzydlone
Rząd motyle
Rodzina rusałkowate
Rodzaj Boloria
Gatunek dostojka eunomia

Dostojka eunomia (Boloria eunomia) – owad z rzędu motyli, z rodziny rusałkowatych (Nymphalidae)[1].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Górna powierzchnia skrzydeł ruda z czarnym rysunkiem tworzącym u nasady łamane przepaski, w zewnętrznej części występuje szereg czarnych plamek. Dolna powierzchnia przedniego skrzydła podobnie ubarwiona, przeważnie z żółtawym rozjaśnieniem na wierzchołku. Spód tylego skrzydła u nasady rudy z ciemnożylkowamimi białymi lub żółtymi przepaskami, w części zewnętrznej żółty lub żółtobrunatny z szeregiem ciemnoobwiedzonych plamek. Przy krawędzi dolnej powierzchni tylnego skrzydła występują ponadto trójkątne plamy barwy białej lub żółtej[2].

Zasięg geograficzny[edytuj | edytuj kod]

Dostojka eunomia występuje w Europie, Azji i Ameryce Północnej w strefach klimatu chłodnego i umiarkowanego. W Europie zachodniej i środkowej jej obecność związana jest głównie z terenami górzystymi (Alpy, Pireneje)[2]. W Polsce gatunek lokalny, posiada dość nieliczne stanowiska jedynie we wschodniej części kraju. Niegdyś istniały również pojedyncze populacje na Pomorzu Zachodnim gdzie jednak gatunek wyginął przed 1950 rokiem[1][2].

Siedlisko[edytuj | edytuj kod]

Gatunek w Polsce spotykany na torfowiskach wysokich i torfowiskach niskich, w borach bagiennych oraz na podmokłych łąkach. Poszczególne populacje mogą być ograniczone do płatów siedlisk o powierzchni zaledwie kilkuset metrów kwadratowych[2].

Cykl Rozwojowy[edytuj | edytuj kod]

Gąsienice dostojki eunomi żerują na żurawinie błotnej oraz rdeście wężowniku, przy czym szczegóły biologii osobników wykorzystujących żurawinę są słabiej poznane. Gąsienice przejawiają aktywność nocną, za młodu szkieletując liście od spodniej strony, w późniejszym okresie zgryzając blaszkę liściową. Za dnia najczęściej ukrywają się wśród torfowców lub w ściółce. Zimują w suchych, zwiniętych liściach. Występuje jedno pokolenie - dorosłe motyle latają od trzeciej dekady maja do pierwszej dekady lipca[2].

Ochrona[edytuj | edytuj kod]

W Polsce gatunek ten objęty jest częściową ochroną gatunkową[3][4].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Jarosław Buszko, Boloria eunomia (Esper, 1799) Dostojka eunomia Bog Fritillaryw: (red.) Zbigniew Głowaciński, Janusz Nowacki. Polska Czerwona Księga Zwierząt -Bezkręgowce, „PAN, AR”, 2004, ISBN 83-88934-60-0.
  2. a b c d e Jarosław Buszko, Janusz Masłowski: Motyle Dzienne Polski. Nowy Sącz: Koliber, 2008. ISBN 978-83-925150-4-3.
  3. Dz.U. 2014 poz. 1348 Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 6 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt. [dostęp 2014-10-08].
  4. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz. U. z 2016 r., poz. 2183). [dostęp 2017-01-16]..

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]