Douglas A-26 Invader

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
A-26 Invader
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo

 Stany Zjednoczone

Producent

Douglas Aircraft Company

Typ

lekki bombowiec

Konstrukcja

metalowa

Załoga

3

Historia
Liczba egzemplarzy

2503

Dane techniczne
Napęd

2 × Pratt & Whitney R-2800

Moc

1500 kW

Wymiary
Rozpiętość

21,34 m

Długość

15,24 m

Wysokość

5,64 m

Powierzchnia nośna

50,8 m²

Masa
Własna

10 365 kg

Startowa

15 900 kg

Osiągi
Prędkość maks.

570 km/h

Prędkość wznoszenia

384 m/min

Pułap

6700 m

Zasięg

2300 km

Dane operacyjne
Uzbrojenie
8 lub 12 × karabin maszynowy kal. 12,7 mm
2700 kg bomb
Użytkownicy
Stany Zjednoczone, Arabia Saudyjska, Biafra, Brazylia, Chile, Dominikana, Francja, Gwatemala, Indonezja, Laos, Kolumbia, Kuba, Nikaragua, Peru, Portugalia, Salwador, Turcja, Wielka Brytania, Republika Wietnamu

Douglas A-26 Invader – dwusilnikowy lekki bombowiec i samolot szturmowy konstrukcji amerykańskiej.

Samolot powstał w 1942 roku jako następca A-20. Służył w czasie II wojny światowej, wojny koreańskiej, a także wietnamskiej. Niektóre, bardzo zmodyfikowane, egzemplarze pozostały na służbie aż do 1969 roku. A-26 to oryginalne oznaczenie tego samolotu, w 1948 roku został przemianowany na B-26 (z tego powodu jest on często mylony z samolotem B-26 Marauder), a w 1966 na A-26A. Samoloty pozostające w służbie US Navy, nosiły oznaczenie JD-1.

Budowany był w dwóch podstawowych odmianach:

  • „szturmowa” miała zabudowany nos samolotu, gdzie mieściło się osiem karabinów maszynowych kalibru 12,7 milimetra;
  • „bombowa” posiadała przeszklony nos. Znajdowało się tam stanowisko bombardiera z przyrządami celowniczymi typu Norden. Wersja ta była używana do precyzyjnego bombardowania.

Niektóre samoloty uzbrojone były jeszcze dodatkowo w karabiny maszynowe umieszczone w skrzydłach. Najsilniej uzbrojone wersje A-26 miały aż 18 karabinów maszynowych strzelających do przodu. Był to najszybszy amerykański bombowiec w II wojnie światowej. Invader z racji silnego uzbrojenia strzeleckiego i ponad 2,5 tony bomb na pokładzie siał postrach wśród wojsk niemieckich na przełomie lat 1944/1945. Na Pacyfiku skutecznie zwalczał żeglugę handlową Japończyków i ich lekkie okręty wojenne. Łącznie wyprodukowano około 2500 egzemplarzy A-26.

Na samolocie tego typu latał polski pilot Jan Zumbach, kiedy walczył jako najemnik w Afryce w latach 60 XX w. Latali na nich także kubańscy emigranci, podczas walk z wojskami komunistycznymi w Zatoce Świń, a także lotnictwo kubańskie podlegające rządowi Fidela Castro.