Dow Ber z Międzyrzecza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dow Ber
Data urodzenia

1704

Data śmierci

1772

Miejsce pochówku

Annopol

Wyznanie

judaizm

podpis

Dow Ber z Międzyrzecza zwany Wielkim Magidem (ur. 1704 na Wołyniu, zm. 15 grudnia 1772 w Międzyrzeczu Koreckim) – rabin, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli chasydyzmu, uczeń Baal Szem Towa[1], mistrz Elimelecha z Leżajska oraz Samuela Szmelke Horowica z Sieniawy i Menachema Mendla z Witebska.

Początkowo był nauczycielem w Torczynie niedaleko Łucka, później został kaznodzieją w Korcu i Równem, a następnie osiadł w Międzyrzeczu Koreckim, który po śmierci założyciela chasydyzmu, Baala Szem Towa, stał się głównym centrum ruchu chasydzkiego[2].

Szybko zetknął się z literaturą kabalistyczną, której studiowaniu poświęcił całe swoje życie. Został uczniem Baal Szem Towa, a po jego śmierci został jego następcą jako przywódca chasydów. Liczni uczniowie Dow Bera przenosili jego nauczanie do wszystkich zakątków Rzeczypospolitej. Spotkało się to z ostrym sprzeciwem rabinów ortodoksyjnych, którzy w chasydyzmie widzieli osłabienie i zagrożenie dla judaizmu.

11 kwietnia 1771 roku przywódca wileńskich Żydów Eliasz ben Salomon Zalman ekskomunikował gminę chasydów w tym mieście.

Genealogia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zmarł Dow Ber z Międzyrzecza - Muzeum Historii Polski, muzhp.pl [dostęp 2022-02-12] (pol.).
  2. Dia-pozytyw: LUDZIE SYLWETKI BIOGRAFIE, www.diapozytyw.pl [dostęp 2022-02-12].