Drezyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Drezyna – Pomocniczy pojazd kolejowy z napędem mechanicznym ręcznym lub spalinowym, służący do nadzoru stanu linii kolejowych, a także do diagnostyki lub przewozu pracowników i materiałów w celu utrzymywania nawierzchni linii kolejowej[1]. Pierwotnie drezyną nazwany został zaprezentowany 12 czerwca 1817 roku w Mannheim dwukołowy welocyped zaprojektowany przez Karola Draisa[2]. Podczas drugiej wojny światowej eksploatowano drezyny pancerne przeznaczone do rozpoznania, patrolowania linii kolejowych i wykonywania innych pomocniczych zadań bojowych[3]. Przez polskie koleje dawniej wykorzystywane były przebudowane samochody Warszawa M20[4]. W 1995 roku został skonstruowany przez Włodzimierza Czyczułę lekki pojazd szynowy Mitor zbudowany na bazie samochodu marki Żuk[5]. Pierwszą drezyną silnikową wyprodukowaną dla powojennych kolei polskich był wózek motorowy WM5[6]. Na niektórych nieeksploatowanych liniach kolejowych prowadzone są koleje drezynowe z wykorzystaniem turystycznych drezyn[7]. W Polsce prowadzonych jest dziesięć kolejek drezynowych[8]. Do utrzymywania polskiej infrastruktury kolejowej wykorzystywane są drezyny WM-10, WM-15 oraz drezyna do pomiaru geometrii toru EM120[9].

Przypisy

  1. Kolejpedia: Drezyna.
  2. Patryk Kurzak: Biografia Karola Draisa.
  3. Michał Derela: Drezyny pancerne i drezyny Wojska Polskiego 1918-39.
  4. Zbigniew Tucholski: Adaptacja samochodów osobowych "Warszawa" na drezyny normalnotorowe w KZN "Skalmierzyce" w: "Świat Kolei" nr 8/2011, ss.22-30
  5. Tomasz Mleczek: Mitor.
  6. Parowozownia Wolsztyn: Wózek motorowy WM-5.
  7. Kolej Drezynowa.
  8. kolejki drezynowe.
  9. Tomasz Mleczek: Tabor specjalny.