Drezyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Drezyna – pomocniczy pojazd kolejowy z napędem mechanicznym ręcznym lub spalinowym, służący do nadzoru stanu linii kolejowych, a także do diagnostyki lub przewozu pracowników i materiałów w celu utrzymywania nawierzchni linii kolejowej[1]. Pierwotnie drezyną nazwany został zaprezentowany 12 czerwca 1817 roku w Mannheim dwukołowy welocyped zaprojektowany przez Karla Draisa[2]. Podczas drugiej wojny światowej eksploatowano drezyny pancerne przeznaczone do rozpoznania, patrolowania linii kolejowych i wykonywania innych pomocniczych zadań bojowych[3]. Przez polskie koleje dawniej wykorzystywane były przebudowane samochody Warszawa M20[4]. Pierwszą drezyną silnikową wyprodukowaną dla powojennych kolei polskich był wózek motorowy WM5[5]. Na niektórych nieeksploatowanych liniach kolejowych prowadzone są koleje drezynowe z wykorzystaniem turystycznych drezyn[6]. W Polsce prowadzonych jest dziesięć kolejek drezynowych[7]. Do utrzymywania polskiej infrastruktury kolejowej wykorzystywane są drezyny WM-10, WM-15 oraz drezyna do pomiaru geometrii toru EM120[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kolejpedia: Drezyna.
  2. Patryk Kurzak: Biografia Karola Draisa. [dostęp 2015-05-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-29)].
  3. Michał Derela: Drezyny pancerne i drezyny Wojska Polskiego 1918-39.
  4. Zbigniew Tucholski: Adaptacja samochodów osobowych „Warszawa” na drezyny normalnotorowe w KZN „Skalmierzyce” w: „Świat Kolei” nr 8/2011, s. 22–30.
  5. Parowozownia Wolsztyn: Wózek motorowy WM-5. [dostęp 2015-05-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-29)].
  6. Kolej Drezynowa.
  7. kolejki drezynowe.
  8. Tomasz Mleczek: Tabor specjalny.