Droga (film 1982)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Droga
Yol
Gatunek dramat
Rok produkcji 1982
Data premiery Ziemia maj 1982 (Cannes)
1 września 1982
Turcja 12 lutego 1999
Kraj produkcji  Turcja
Język turecki
Czas trwania 114 min
108 min (wersja skrócona)
Reżyseria Şerif Gören
Yılmaz Güney
Scenariusz Yılmaz Güney
Główne role Tarık Akan
Halil Ergün
Şerif Sezer
Necmettin Çobanoğlu
Meral Orhonsay
Muzyka Sebastian Argol
Zdjęcia Erdoğan Engin

Droga (tur. Yol) – turecki dramat z 1982 roku w reżyserii Yılmaza Güneya.

Film był zakazany w Turcji przez kilkanaście lat. Dopiero w 1999 roku, dzięki staraniom żony reżysera, Fatoş Güney, film doczekał się premiery[1]. Pokazano go również na MFF w Stambule, wraz z trzema innymi filmami Güneya[2].

Tło[edytuj | edytuj kod]

W czasie tworzenia filmu reżyser przebywał w więzieniu. Przekazywał jednak scenariusz i instrukcje swojemu asystentowi Şerifowi Görenowi, który kręcił film. Gdy Güney wyszedł na przepustkę, uciekł z Turcji do Francji i dalej do Szwajcarii, gdzie dokończył pracę nad dziełem[3].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Akcja dzieje się bezpośrednio po zamachu stanu z 1980 roku. Film opowiada historię pięciu więźniów, którym udzielono tygodniowej przepustki na zobaczenie się z rodzinami. Yusuf, który chciał zobaczyć się z żoną, zgubił swoją przepustkę, został zatrzymany w trakcie kontroli i nie dowiedział się o jej śmierci. Reszta dociera do swoich rodzin, jednak każdy z osadzonych musi się zmagać z różnymi problemami. Seyit dowiaduje się, że jego żona Zine pracowała w domu publicznym. Szwagier Mehmeta zginął podczas rabunku, w którym obaj brali udział. Teściowie obarczają go winą za jego śmierć i zmuszają do opowiedzenia żonie całej historii. Mevlüt chce zobaczyć się z narzeczoną, Meral, jednak jej ojciec nie pozwala im na spotkanie sam na sam. Kurd Ömer, którego brat jest przemytnikiem na granicy z Syrią, dowiaduje się, że jego wieś jest nieustannie atakowana przez tureckich żołnierzy. Po śmierci brata zostaje zmuszony do poślubienia wdowy po nim i zajmowania się jego dziećmi[4][5][6][7].

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Film zdobył trzy nagrody na 35. MFF w Cannes: Złotą Palmę (ex aequo z Zaginionym Costy-Gavrasa), Nagrodę FIPRESCI[10] i wyróżnienie specjalne jury ekumenicznego[11]. Był także nominowany do Złotego Globu za najlepszy film nieanglojęzyczny w 1983[12], do Cezara 1983 dla najlepszego filmu zagranicznego[13] oraz Davida di Donatello 1983 dla najlepszego filmu europejskiego[14].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Burak Göral: 'Yol'u yılmaz çekseydi bambaşka olurdu' (tur.). milliyet.com.tr, 1999-02-07. [dostęp 2018-12-03].
  2. Stephen Kinzer: Turkey, Relenting, Shows the Works Of a Kurd Patriot (ang.). nytimes.com, 1999-04-11. [dostęp 2018-12-03].
  3. Douglas Arthur Howard: The History of Turkey. Westport: Greenwood Press, 2001, s. 157. ISBN 0-313-30708-3. (ang.)
  4. Yol (tur.). bagimsizsinema.com. [dostęp 2018-12-03].
  5. Gönül Dönmez-Colin: The Routledge Dictionary of Turkish Cinema. London: Routledge, 2014, s. 357. ISBN 978-0-415-66626-8. (ang.)
  6. 'Yol,' a big, angry epic of contempory Turkey (ang.). nytimes.com, 1982-10-06. [dostęp 2018-12-03].
  7. Suncem Koçer: Kurdish Documentary Cinema in Turkey: The Politics and Aesthetics of Identity and Resistance. Cambridge Scholars Publishing, 2016, s. 4. ISBN 978-1-4438-9798-3. (ang.)
  8. Yol (1982) (ang.). bfi.org.uk. [dostęp 2018-12-03].
  9. Yol (tur.). tsa.org.tr. [dostęp 2018-12-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-04)].
  10. Festival de Cannes 1982 (ang.). festival-cannes.com. [dostęp 2018-12-03].
  11. Steven Jay Schneider: 1001 Movies You Must See Before You Die. New York: Barron's, 2005, s. 687. ISBN 978-0-7641-5907-7. (ang.)
  12. Golden Globes 1983 Winners & Nominees (ang.). goldenglobes.com. [dostęp 2018-12-03].
  13. PALMARÈS 1983 - 8 ÈME CÉRÉMONIE DES CÉSAR (fr.). academie-cinema.org. [dostęp 2018-12-03].
  14. Yol (wł.). daviddidonatello.it. [dostęp 2018-12-03].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]