Droga gminna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Droga gminna.

Droga gminna – zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 20 marca 1985 roku o drogach publicznych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1440) jest to droga o znaczeniu lokalnym niezaliczona do innej kategorii, stanowiąca uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z wyłączeniem dróg wewnętrznych. Zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy, po zasięgnięciu opinii właściwego terytorialnie zarządu powiatu. Zgodnie z ustawą prawo o ruchu drogowym z dnia 20 czerwca 1997 r. (Dz.U. z 2017 r. poz. 1260) oraz rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz.U. z 2003 r. Nr 177, poz. 1729) organem zarządzającym ruchem na drogach gminnych jest starosta, a organem sprawującym nadzór nad zarządzaniem ruchem jest wojewoda, z wyjątkiem dróg położonych w granicach administracyjnych miast na prawach powiatu, gdzie zarządcą ruchu na wszystkich drogach publicznych, z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych, jest prezydent miasta.

W Polsce istnieje 209 333 km dróg gminnych, z czego 109 478 km to drogi o nieutwardzonej nawierzchni (2008)[1].

Przypisy

  1. Transport – wyniki działalności w 2008 r.. Główny Urząd Statystyczny.

Linki zewnętrzne[edytuj]