Droga krajowa nr 41 (Polska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne artykuły o drogach krajowych nr 41.
DK41
Długość 33 km
Województwa opolskie,
(powiat nyski),
(powiat prudnicki)
Zdjęcie
Prudnik (widok ku południowi)
Prudnik (widok ku południowi)

Droga krajowa nr 41 (DK41) – droga krajowa klasy G[1] w województwie opolskim przebiegająca przez powiat nyski oraz prudnicki o długości ok. 33 km. Łączy Nysę z Prudnikiem oraz granicą z Czechami (dawne Przejście graniczne Trzebina-Bartultovice). Poza tymi miejscowościami nie przebiega przez żadną miejscowość gminną lub o liczbie ludności większej niż 1000, co wyróżnia DK41 spośród dróg krajowych.

Jej znaczna część, wraz z drogami DK 40, DK 46 oraz wojewódzkimi nr 386 i 382, stanowi ruchliwy fragment łączący południowe obszary Górnego Śląska z zagłębiem Wałbrzyskim.

Historia numeracji[edytuj | edytuj kod]

Na przestrzeni lat trasa posiadała różne oznaczenia i klasyfikacje:

Numer Klasyfikacja Przebieg Lata obowiązywania Źródło Uwagi
245 droga państwowa NysaPrudnik lata 70. – 1985  
408 droga krajowa 1985 – 2000 dozwolony ruch ciężki – dopuszczalny nacisk na oś do 10 ton
413 Prudnik – Trzebinagranica państwa przejście graniczne uruchomiono w 1996 roku[2]
41 NysaPrudnikTrzebinagranica państwa od 2000 dozwolony ruch ciężki

Dopuszczalny nacisk na oś[edytuj | edytuj kod]

DK41 11,5 tony.svg Na całej długości drogi dopuszczalny jest ruch pojazdów o nacisku pojedynczej osi do 11,5 tony[3].

Miejscowości leżące na trasie DK41[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad: Zarządzenie nr 34 Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 3 października 2017 r. w sprawie klas istniejących dróg krajowych (pol.). gddkia.gov.pl. [dostęp 2017-10-22].
  2. Oświadczenie Rządowe z dnia 23 lutego 1996 r. w sprawie wymiany dokumentów ratyfikacyjnych Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czeską o małym ruchu granicznym, sporządzonej w Pradze dnia 17 stycznia 1995 r. (Dz.U. z 1996 r. Nr 46, poz. 208)
  3.  Ustawa o drogach publicznych (Dz.U. z 2017 r. poz. 2222)
    Art. 41. 1. Po drogach publicznych dopuszcza się ruch pojazdów o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5 t, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

    2. Minister właściwy do spraw transportu ustala, w drodze rozporządzenia, wykaz: 1) dróg krajowych oraz dróg wojewódzkich, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 t, 2) dróg krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t – mając na uwadze potrzebę ochrony dróg oraz zapewnienia ruchu tranzytowego.
    . 3. Drogi wojewódzkie inne niż drogi określone na podstawie ust. 2 pkt 1, drogi powiatowe oraz drogi gminne stanowią

    sieć dróg, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t.