Droga na Golgotę (obraz Michaela Willmanna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Droga na Golgotę
Ilustracja
Autor Michael Willmann
Data powstania pomiędzy 1680-1685
Medium olej na płótnie
Wymiary 183 × 162 cm
Miejsce przechowywania
Lokalizacja Muzeum Narodowe we Wrocławiu

Droga na Golgotę – obraz śląskiego malarza okresu baroku Michaela Willmanna pochodzący z klasztoru Benedyktynek w Legnicy, obecnie w kolekcji Muzeum Narodowego we Wrocławiu

W rozbudowanej scenie pochodu na Golgotę ukazuje Willmann kilka epizodów pasyjnych m.in.: samobójstwo Judasza, upadek Chrystusa pod krzyżem, przymuszenie Szymona Cyrenejczyka do niesienia krzyża, otarcie chustą twarzy Chrystusa przez św. Weronikę, spotkanie z niewiastami jerozolimskimi. Rozliczne postaci zostały rozmieszczone w rozległej scenerii pejzażowej. Po lewej stronie w oddali widać zabudowania Jerozolimy, po prawej na skalnym tarasie stoją rzymscy żołnierze, ponad którymi wznosi się kamienne wzgórze z miejscem kaźni.[1] Elementem scalającym kompozycję jest ciepła, brązowa tonacja kolorystyczna z jaśniejszymi akcentami zarezerwowanymi dla głównych postaci dramatu: Chrystusa, św. Weroniki, Marii czy św. Jana Ewangelisty.

Wielowątkowa kompozycja oparta została przez malarza na licznych pierwowzorach. Układ całości został przejęty z graficznej kopii obrazu Albrechta Dürera Męczeństwo dziesięciu tysięcy chrześcijan z 1508 r., którą Willmann wiernie odtworzył w jednym ze swoich rysunków.[2] Poszczególne sceny oparte zostały na miedziorytach m.in. Giovanniego Battisty Franca (Niesienie krzyża), Paula Pontiusa (Droga na Golgotę) i Fransa Florisa (Dawid przed Saulem). Artysta skorzystał także z grafik z zaprojekowanej przez siebie serii miedziorytniczych ilustracji do Krzeszowskiego modlitewnika pasyjnego.[3] Mimo wielu pierwowzorów obraz tworzy harmonijną i spójną całość.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Malarstwo śląskie 1520-1800. Katalog zbiorów, Muzeum Narodowe we Wrocławiu, red. E. Hołuszka, 2009, s. 246.
  2. A. Kozieł, Rysunki Michaela Willmanna (1630-1706), Wrocław 2000, s. 281-283.
  3. A. Kozieł, Michael Willmann i jego malarska pracownia, Wrocław 2013, s. 466.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Kozieł, Michael Willmann i jego malarska pracownia, Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2013, s. 465-467.
  • Malarstwo śląskie 1520-1800. Katalog zbiorów, Muzeum Narodowe we Wrocławiu, red. Ewa Hołuszka, Wrocław: Muzeum Narodowe, 2009, s. 246-248.