Droga przebiegu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Droga przebiegutor kolejowy, po którym pociąg przejeżdża w obrębie posterunku ruchu, wraz ze zwrotnicami znajdującymi się w tym torze, oraz zwrotnice i inne urządzenia sterowania ruchem kolejowym, znajdujące się poza tym torem, które służą do jego ochrony oraz są nastawiane tak, aby bezpieczeństwo jazdy pociągu po tej drodze było zapewnione[1].

Do drogi przebiegu należą: droga jazdy, droga zbliżania, droga ochronna i urządzenia ochronne[2].

Zorganizowane drogi przebiegu wskazywane są dla każdego posterunku ruchu w zapisie zależności, stanowiącym integralną część regulaminu technicznego[1].

Przez przygotowanie drogi przebiegu należy rozumieć wykonanie czynności zapewniających prawidłową i bezpieczną jazdę pociągu, który ma otrzymać pozwolenie na jazdę[1].

Polecenie przygotowania drogi przebiegu, oddzielnie dla każdego pociągu, wydaje osobiście dyżurny ruchu dysponujący[1].

Nie wolno nastawiać przebiegów sprzecznych, nawet gdyby pomyłkowo takie polecenie zostało wydane[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 18 lipca 2005 r. w sprawie ogólnych warunków prowadzenia ruchu kolejowego i sygnalizacji (Dz.U. z 2005 r. nr 172, poz. 1444)
  2. Droga przebiegu. W: Leksykon Terminów Kolejowych [on-line]. Kolejpedia. [dostęp 2015-04-09].