Droga wojewódzka nr 214

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
DW214
Długość 170 km
Województwa pomorskie,
kujawsko-pomorskie
Zdjęcie
Droga wojewódzka nr 214 w Borzechowie
Droga wojewódzka nr 214 w Borzechowie

Droga wojewódzka nr 214 (DW214) – droga wojewódzka w województwach pomorskim i kujawsko-pomorskim o długości 170 km łącząca Łebę z Warlubiem. Droga przebiega przez 5 powiatów: lęborski (gminy: Łeba, Wicko, Nowa Wieś Lęborska, Lębork i Cewice), kartuski (gminy: Sierakowice, Sulęczyno i Stężyca), kościerski (gminy: Kościerzyna i Stara Kiszewa), starogardzki (gminy: Zblewo, Lubichowo, Skórcz i Osiek) i świecki (gmina Warlubie) w województwie kujawsko-pomorskim. Droga ta na odcinku od Warlubia do Głuchego pod Skórczem o długości 28 km jest drogą wybudowaną w 20-leciu międzywojennym jako droga omijająca obszar Wolnego Miasta Gdańska, projektowana była przez włoskiego inżyniera Piero Purricellego, prekursora autostrad we Włoszech i w Niemczech. Niezrealizowany dalszy przebieg tej drogi widoczny jest na zdjęciach satelitarnych jako ślad drogi gruntowej biegnącej po linii prostej do Lubichowa. Istniejący odcinek charakteryzuje brak zabudowy wsi w pobliżu drogi oraz bardzo długie odcinki proste, droga na tym odcinku posiada bardzo szerokie pobocza gruntowe. Dalsza budowa tej drogi do Lubichowa została przerwana najprawdopodobniej w 1939 roku wraz z wybuchem II wojny światowej.

Miejscowości leżące przy trasie 214[edytuj]