Drozdoń pstry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Drozdoń pstry
Zoothera dauma[1]
(Latham, 1790)
Drozdoń pstry
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina drozdowate
Rodzaj Zoothera
Gatunek drozdoń pstry
Synonimy
  • Turdus Dauma Latham, 1790[2]
Podgatunki
  • Z. d. dauma (Latham, 1790)
  • Z. d. horsfieldi (Bonaparte, 1857)
  • Z. d. iriomotensis Nishiumi & Morioka, 2009
  • Z. d. neilgherriensis (Blyth, 1847)
  • Z. d. imbricata E.L. Layard, 1854
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Drozdoń pstry[4] (Zoothera dauma) – gatunek średniego ptaka z rodziny drozdowatych (Turdidae). Nie jest zagrożony wyginięciem.

Drozdonie pstre żywią się bezkręgowcami – dżdżownicami, owadami, ślimakami, do tego zjadają jagody i inne owoce. Gniazdo ma kształt dużej czarki, ulokowane jest w rozwidleniu gałęzi drzewa albo krzewu, zazwyczaj od 1 do 6 m nad ziemią[5].

Podgatunki i zasięg występowania[edytuj]

Drozdoń pstry występuje w zależności od podgatunku[6][4]:

Liczba podgatunków i ich odrębność pozostaje kwestią sporną. Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny uznaje drozdonie: tygrysiego i cejlońskiego za osobne gatunki[6]. Do drozdonia pstrego bywa włączany również drozdoń tajgowy (Zoothera aurea), jednak drozdonie te znacznie różnią się głosem od drozdoni pstrych[2]. W Polsce do 2015 włącznie stwierdzono drozdonie pstre 9 razy, ostatnio w grudniu 2001 pod Wieliczką[5] (uwaga: autorzy nie uznawali drozdonia tajgowego za odrębny gatunek).

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 24–30 cm[2], rozpiętość skrzydeł 45-46 cm[7], masa ciała 88–103 g[2]. Bardzo duży drozd, upstrzony ciemne łuskowaniem na żółtobrązowym tle. Przypomina młodego paszkota, ale znacznie mocniej zbudowany i ma bardziej wyrazisty rysunek. Nie występuje dymorfizm płciowy w upierzeniu. U dorosłych wierzch ciała i pierś ochrowe; spód ciała biały.Wszystkie partie upierzenia, oprócz skrzydeł i sterówek pokryte są plamkami w kształcie półksiężyców. Skrzydła szarobrązowe z jasnymi brzegami piór, lotki o ciemnej nasadzie i ciemnych końcach. Osobniki młodociane przypominają dorosłe. We wszystkich szatach ciemny dziób z jasnobeżową nasadą żuchwy. Pod skrzydłami widoczne wyraźne czarno-białe pasy pod skrzydłami[7]. Nogi różowawe. Tęczówka czarna, występuje jasna obrączka oczna[5].

Ochrona[edytuj]

Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową[8].

Przypisy

  1. Zoothera dauma, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d e Collar, N.: Common Scaly Thrush (Zoothera dauma). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2016.
  3. BirdLife International 2012. Zoothera dauma. W: IUCN 2016. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015-4. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2016-04-26]
  4. a b P. Mielczarek, M. Kuziemko: Podrodzina: Turdinae Rafinesque, 1815 - drozdy (wersja: 2016-01-25). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-04-25].
  5. a b c Dominik Marchowski: Ptaki Polski. Kompletna lista 450 stwierdzonych gatunków. Wyd. 1. Warszawa: SBM, 2015, s. 414. ISBN 9788378459835.
  6. a b F. Gill, D. Donsker: Thrushes (ang.). IOC World Bird List: Version 6.3, 20 lipca 2016. [dostęp 23 października 2016].
  7. a b Paul Sterry, Andrew Cleve, Andy Clements, Peter Goodfellow: Ptaki Europy: przewodnik. Warszawa: Świat Książki, 2007. ISBN 9788324708185.
  8. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 28 września 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną Dz. U. z 2004 r. Nr 220, poz. 2237