Drugnia (gmina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Drugnia
gmina wiejska
1919–1954[1]
Państwo

 PRL

Województwo

1919–39: kieleckie (II RP)
1945–54: kieleckie (PRL)

Powiat

1919–48: stopnicki
1948–54: buski

Siedziba

Pierzchnica

Szczegółowy podział administracyjny (1952)
Liczba gromad

9

brak współrzędnych
Portal Polska

Drugnia (od 1973 Pierzchnica) – dawna gmina wiejska istniejąca do 1954 roku w woj. kieleckim. Nazwa gminy pochodzi od wsi Drugnia, lecz siedzibą władz gminy była Pierzchnica[2].

Za Królestwa Polskiego gmina należała do powiatu stopnickiego w guberni kieleckiej. 1 stycznia?/ 13 stycznia 1870 do gminy przyłączono pozbawioną praw miejskich i przekształconą w osadę miejską Pierzchnicę[3].

W okresie międzywojennym gmina Drugnia należała do powiatu stopnickiego w woj. kieleckim. Po wojnie gmina zachowała przynależność administracyjną. 12 marca 1948 roku zmieniono nazwę powiatu stopnickiego na buski[4]. 1 lipca 1952 roku gmina składała się z 9 gromad: Drugnia, Drugnia Rządowa, Osiny, Papiernia, Pierzchnica, Podlesie, Podstoła, Strojnów i Wierzbie[5].

Jednostka została zniesiona 29 września 1954 roku wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin[6]. Po reaktywowaniu gmin 1 stycznia 1973 roku gminy Drugnia nie przywrócono[7], a jej dawny obszar wszedł głównie w skład nowej gminy Pierzchnica.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Od 1919 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. kieleckiego; w czasie II wojny światowej przejściowo poza administracją polską.
  2. Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej – podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933
  3. Postanowienie z 7 (19) listopada 1869, ogłoszone 1 (13 stycznia) 1870 (Dziennik Praw, rok 1869, tom 69, nr 239, s. 425)
  4. Dz.U. z 1948 r. nr 12, poz. 97
  5. Wykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa
  6. Dz.U. z 1954 r. nr 43, poz. 191
  7. Dz.U. z 1972 r. nr 49, poz. 312