Dryocopus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dryocopus[1]
Boie, 1826[2]
Przedstawiciel rodzaju – dzięcioł smugoszyi (D. pileatus)
Przedstawiciel rodzaju – dzięcioł smugoszyi (D. pileatus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd dzięciołowe
Podrząd dzięciołowce
Nadrodzina Picoidea
Rodzina dzięciołowate
Podrodzina dzięcioły
Plemię Picini
Rodzaj Dryocopus
Typ nomenklatoryczny
  • Picus martius Linnaeus, 1758
Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Dryocopusrodzaj ptaków z rodziny dzięciołowatych (Picidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji i Ameryce[9].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 30–55 cm; masa ciała 150–370 g[10].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Dryocopus: gr. δρυοκοπος druokopos – dzięcioł, od δρυς drus, δρυος druos – drzewo; κοπος kopos – bicie, od κοπτω koptō – uderzać[11].
  • Dryotomus: gr. δρυοτομος druotomos – drwal, od δρυς drus, δρυος druos – drzewo; τεμνω temnō – ciąć[12]. Gatunek typowy: Picus martius Linnaeus, 1758.
  • Hylatomus: gr. ὑλοτομος hulotomos – drwal, od ὑλη hulē – las; τεμνω temnō – ciąć[13]. Gatunek typowy: Picus pileatus Linnaeus, 1758.
  • Ceophloeus: gr. κεω keō – dzielić; φλοιος phloios – zdzierać korę[14]. Gatunek typowy: Picus lineatus Linnaeus, 1758.
  • Phloeotomus: gr. φλοιος phloios – kora drzewa, od φλεω phleō – obfitować; τεμνω temnō – ciąć[15]. Gatunek typowy: Picus pileatus Linnaeus, 1758.
  • Thriponax: gr. θριψ thrips, θριπος thripos – kornik; αναξ anax, ανακτος anaktos – lord, władca[16]. Gatunek typowy: T. javensis = Picus javensis Horsfield, 1821.
  • Neophloeotomus: gr. νεος neos – nowy; genus Phloeotomus Cabanis & Heine, 1863[17]. Gatunek typowy: Phloeotomus schulzii Cabanis, 1883.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[18]:

Przypisy

  1. Dryocopus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. F. Boie. Generalübericht der ornithologischen Ordnunegn, Familien und Gattunegen. „Isis von Oken”. 1826, s. kol. 977, 1826 (niem.). 
  3. W. Swainson: Picidae. W: J. Richardson, W. Swainson: Fauna boreali-americana, or, The zoology of the northern parts of British America: containing descriptions of the objects of natural history collected on the late northern land expeditions under command of Captain Sir John Franklin, R.N.. Cz. 2: The Birds. Londyn: John Murray, 1831, s. 301. (ang.)
  4. S.F. Baird: Reports of explorations and surveys, to ascertain the most practicable and economical route for a railroad from the Mississippi River to the Pacific Ocean. Cz. 9. Washington: A.O.P. Nicholson, Printer, 1858, s. xxviii, 107. (ang.)
  5. J. Cabanis. Uebersicht der im Berliner Museum befindlichen Vögel von Costa Rica. „Journal für Ornithologie”. 10, s. 176, 1862 (niem.). 
  6. Cabanis i Heine 1863 ↓, s. 102.
  7. Cabanis i Heine 1863 ↓, s. 105.
  8. R. Dabbene. Nüuveau genre et d’üne noüvelle espéce de pic provenant; du nord-ouest de la république Argentine. „Anales del Museo Nacional de Historia Natural de Buenos Aires”. 27, s. 76, 1915 (fr.). 
  9. F. Gill, D. Donsker (red.): Woodpeckers (ang.). IOC World Bird List: Version 7.3. [dostęp 2017-09-25].
  10. H. Winkler, D. Christie: Family Picidae (Woodpeckers). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 7: Jacamars to Woodpeckers. Barcelona: Lynx Edicions, 2002, s. 525–527. ISBN 84-87334-37-7. (ang.)
  11. Jobling 2016 ↓, s. Dryocopus.
  12. Jobling 2016 ↓, s. Dryotomus.
  13. Jobling 2016 ↓, s. Hylatomus.
  14. Jobling 2016 ↓, s. Ceophloeus.
  15. Jobling 2016 ↓, s. Phloeotomus.
  16. Jobling 2016 ↓, s. Thriponax.
  17. Jobling 2016 ↓, s. Neophloeotomus.
  18. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Plemię: Picini Leach, 1820 (Wersja: 2017-09-23). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-09-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-01-06]. (ang.)
  2. J. Cabanis, F. Heine: Museum Heineanum: Verzeichniss der ornithologischen Sammlung des Oberamtmann Ferdinand Heine, auf Gut St. Burchard vor Halberstadt. T. 4: Klettervögel. Cz. 2. Halberstatd: In Commission bei R. Frantz, 1863, s. 3–179. (niem.)