Nadriczne (rejon brzeżański)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nadriczne
Dryszczów
Państwo  Ukraina
Obwód tarnopolski
Rejon brzeżański
Powierzchnia 1,3 km²
Populacja (2001)
• liczba ludności
• gęstość

793
610 os./km²
Nr kierunkowy +380 3548
Kod pocztowy 47544
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu tarnopolskiego
Nadriczne
Nadriczne
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Nadriczne
Nadriczne
Ziemia49°32′08″N 24°57′23″E/49,535556 24,956389
Portal Portal Ukraina

Nadriczne (ukr. Надрічне) – wieś na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie brzeżańskim, nad rzeką Złota Lipa. W 2001 roku liczyła 793 mieszkańców, natomiast w 2014 roku 730.

Do 1946 roku miejscowość nosiła nazwę Dryszczów i była częścią gminy Buszcze.[1]

Zabytki[edytuj]

W miejscowości znajduje się drewniana cerkiew pw. św. Jozafata z końca XVIIIw., trójdzielna, na wysokiej podmurówce. Wejście przez obszerny, dwukondygnacyjny przedsionek ozdobiony krzywoliniowym szczytem. Wokół budynku biegną soboty ze stosunkowo wąskim okapem wspartym na drewnianych słupach.[2] We wsi zachował się także neogotycki kościół filialny parafii Buszcze[3] z z początku XXw., współcześnie opuszczony.[4]

Historia[edytuj]

17 września 1939, w dniu agresji ZSRR na Polskę we wsi Dryszczów bojówkarze OUN rozbroili dwie drużyny żołnierzy WP, którzy od strony Złoczowa szukali przejścia przez wieś Koniuchy do granicy, a następnie wszystkich około 20 żołnierzy wymordowano w pobliskim lesie.[5] Miały tutaj także miejsce zbrodnie nacjonalistów ukraińskich na polskiej ludności cywilnej w okresie II wojny światowej.[6] 23 stycznia 1944 dokonano rzezi 22 osób, a w późniejszym czasie zamordowano jeszcze siedem.[7]

Ludność wsi[edytuj]

Ludność wsi przed II wojną światową[8]:

Rok Liczba mieszkańców ogółem Ukraińcy Polacy Żydzi
1900 787 664 124 9
1939 960 850 105 5

Współczesna ludność wsi wg używanego języka na postawie spisu z 2001[9]:

Język Odsetek
język ukraiński 99,75%
język rosyjski 0,25%

Przypisy

  1. Dz.U. z 1934 r. Nr 64, poz. 566
  2. Grzegorz Rąkowski: Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej: Podole. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2006, s. 367. ISBN 83-89188-46-5. [dostęp 2017-06-15].
  3. Genealogia Kresowa: Baza miejscowości kresowych (pol.). [dostęp 2017-06-15].
  4. Grzegorz Rąkowski: Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej: Podole. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2006, s. 367. ISBN 83-89188-46-5. [dostęp 2017-06-15].
  5. gazetawarszawska.com: Współpraca Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów z sowieckim NKWD (pol.). [dostęp 2017-06-15].
  6. Kalendarz Pamięci Kresowej. [dostęp 2017-06-11].
  7. Projekt Buszcze: Pomorodowani w parafii Buszcze (pol.). 4 marzec 2016. [dostęp 2017-06-15].
  8. Володимир Бемко (Vladimir Bemko). Статистика населення (Statystyki ludności), Статистика громад повіту Бережани // Бережанська земля. Історико-мемуарний збірник. — С. 49-56
  9. Розподіл населення за рідною мовою, Тернопільська область

Linki zewnętrzne[edytuj]