Dubaj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: Dubaj (emirat).
Dubaj
إمارة دبيّ
Flaga
Flaga Dubaju
Państwo  Zjednoczone Emiraty Arabskie
Emirat Dubaj
Prawa miejskie 9 czerwca 1833
Szejk Muhammad ibn Raszid al-Maktum
Powierzchnia 3 885 km²
Populacja (2010)
• liczba ludności
• gęstość

2 262 000Green Arrow Up.svg
408 os./km²
Położenie na mapie Zjednoczonych Emiratów Arabskich
Mapa lokalizacyjna Zjednoczonych Emiratów Arabskich
Dubaj
Dubaj
Ziemia 25°16′N 55°20′E/25,266667 55,333333Na mapach: 25°16′N 55°20′E/25,266667 55,333333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach
Strona internetowa

Dubaj (arab. دبيّ Dubayy) – miasto w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, stolica emiratu Dubaj. Dubaj przyciągnął uwagę świata dzięki nowatorskim i ambitnym projektom budowlanym, imprezom sportowym, konferencjom i rekordom Guinnessa.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Rok Liczba ludności
18221 1200[1]
19001 10 000[2]
19301 20 000[3]
19401 38 000[1]
19541 20 000[1]
19601 40 000[4]
1968 58 971[5]
1975 183 000[6]
1985 370 800[7]
1995 674 000[7]
2005 1 204 000
1 Pierwszy powszechny spis ludności w Dubaju odbył się w 1968 roku.

Większość populacji Dubaju to obcokrajowcy m.in. z Azji Południowej i Azji Południowo-Wschodniej. 25% populacji ma korzenie irańskie. W Dubaju mieszka także ponad 100 000 Brytyjczyków i innych zachodnich przybyszów. Rząd ZEA nie zezwala na żadną formę naturalizacji dla obcokrajowców. Prawie wszystkie komercyjne zakłady są prowadzone przez obcokrajowców przy cichej współpracy lokalnego biznesmena, który tylko „wypożycza” licencję za odpowiednią opłatą. Liczne strefy wolnego handlu umożliwiają obcokrajowcom nabycie pełnej własności. Powiększa się także liczba wilii i apartamentów na sztucznych wyspach takich jak Palm Islands oraz w wielu częściach Dubaju takich jak The Greens, Dubai Marina, International City itp. Własność jest całkowita lub na 99 lat w zależności od rejonu.

Ekonomia[edytuj | edytuj kod]

Dubaj oraz Deira (niepodległa w tamtym czasie) stały się bardzo ważnymi portami dla zachodnich firm. Większość nowych centrów finansowych zostało wybudowanych na terenie portu. Dubaj budował swoją pozycję jako ważnego punktu na trasach transportowych w latach 70. i 80. XX. Obecnie miasto jest ważnym ośrodkiem i portem turystycznym (Jebel Ali wybudowane w latach 70. XX wieku – największa stworzona przez człowieka przystań na świecie), ale także jest ośrodkiem dla przedsiębiorstw informatycznych oraz finansowych razem z nowym Światowym Centrum Finansowym – Dubai International Finance Centre (DIFC). Transport lotniczy jest kontrolowany przez, założoną przez rząd w 1985, Emirates Airline. Linia ta posiada swój główny port tranzytowy na Dubai International Airport, w roku 2005 przewiozła 12 000 000 pasażerów.

Rząd założył specjalne strefy, którym przypisano odpowiednie funkcje i w których zakładają centra firmy z określonych branż, np. Dubai Media City jako część TECOM (Dubai Technology, Electronic Commerce and Media Free Zone Authority), w której siedziby mają takie firmy z branży IT jak EMC Corporation, Oracle, Microsoft, IBM oraz z branży mediów: MBC, CNN, Reuters, AP. Dubai Knowledge Village (KV) to edukacyjny i treningowy hub dla przyszłych pracowników innych wolnych stref. Internet jest filtrowany w większej części Dubaju, wyszukuje i nie dopuszcza stron niedozwolonych kulturowo, religijnie lub politycznie (np. izraelskich domen). Strefy TECOM na razie nie są filtrowane.

Nieruchomości[edytuj | edytuj kod]

Decyzja rządu o przejściu z gospodarki uzależnionej dochodowo od wydobycia ropy na nastawioną na usługi i turystykę uczyniła nieruchomości bardziej wartościowymi i skutkowała boomem budowlanym w latach 2004-2006. Budowy na dużą skalę uczyniły z Dubaju jedno z najszybciej rozrastających się miast, porównywalne jedynie z największymi miastami Chin.

Boom budowlany zaowocował powstaniem projektów na wodzie Palm Islands, The World oraz na lądzie Dubai Marina, Burdż Chalifa, Business Bay i Dubailand. Prace nad projektami prowadzą największe firmy na tamtejszym rynku Emaar Properties , Al Nakheel Properties i Dubai Properties. Aspiracje rządzącego szejka są odzwierciedlone przez ultra nowoczesną architekturę, unikatowe wieżowce takie jak Emirates Towers, które są dwunastym i dwudziestym czwartym budynkiem na świecie pod względem wysokości, oraz Burj al-Arab (Wieża arabska)– hotel żagiel wybudowany na sztucznej wyspie do niedawna najwyższy hotel na świecie. Emaar Properties oddało do użytku budynek, który z wysokością 850 m pobił już wszystkie rekordy wysokości, jest najwyższą konstrukcją wybudowaną przez człowieka. Budynek został ukończony w 2009. Obok Burdż Chalifa wybudowano największe centrum handlowe na świecie – Dubai Mall również ukończone w 2009.

Budowany jest także obecnie projekt Business Bay, który ma być nowym Centralnym Dystryktem Biznesowym Dubaju. Gdy projekt zostanie ukończony będzie składał się z 500 wieżowców wybudowanych wokół sztucznego poszerzenia istniejącej Cieśniny Dubajskiej.

W lutym 2005 roku rozpoczęła się budowa Dubai Waterfront, który będzie 2,5 razy większy niż Waszyngton (D.C.) i siedem razy większy od Manhattanu. Dubai Waterfront będzie stanowił kompleks kanałów oraz wysp pełnych hoteli i budynków mieszkalnych. Cały projekt spowoduje wydłużenie linii brzegowej kraju o 500 mil. W kompleksie znajdzie się także Al Burj, jeden z najwyższych planowanych budynków na świecie o wysokości przekraczającej 1 km.

Dubaj założył także Dubiotech – park umożliwiający firmom z branży biotechnologicznej prace nad genetyką, lekarstwami i obroną biologiczną. Celem parku jest rozwój tego sektora w Dubaju.

1 maja 2006 roku rozpoczął się projekt Bawadi, który pochłonie 27 mld dolarów i podniesie liczbę miejsc hotelowych do 29 000. Największym kompleksem w projekcie będzie Asia, który będzie największym hotelem na świecie (będzie miał 6500 pokoi).

Projekty Al Nakheel Properties w Dubaju

Kluczowe inwestycje[edytuj | edytuj kod]

Budownictwo[edytuj | edytuj kod]

Od 2000 roku rząd Dubaju zainicjował mnóstwo odważnych i nowoczesnych projektów w całym mieście, głównie w Mina Seyahi, niedaleko Jumeirah i Jebel Ali. W wielu regionach niełatwo ujrzeć dubajskie niebo bez przynajmniej jednego dźwigu. Eksperci uważają, że 30% wszystkich światowych dźwigów znajduje się w Dubaju. Budowanie w ZEA to szybszy proces niż w krajach zachodnich. Dzieje się tak głównie dlatego, że emigranci z Indii pracują za mniejsze wynagrodzenie niż pracownicy w innych krajach. Główną przyczyną boomu budowlanego w Dubaju jest chęć rządu uniezależnienia się od dochodów z wydobycia ropy. Promowana jest turystyka – budowany Dubailand oraz inne projekty z ogromnymi centrami handlowymi, parkami rozrywki czy stadionami. Inną przyczyną boomu jest zmiana prawa w 2002, które zezwala obcokrajowcom na posiadanie własności w Dubaju. Największymi firmami budowlanymi w Dubaju są Al Nakheel Properties i Emaar Properties.

Kultura[edytuj | edytuj kod]

Jedno z muzeów w Dubaju – dom szejka Saeed Al Maktoum

W Dubaju rozwijana jest także działalność kulturalna, dlatego rząd zainicjował powstanie Dubai Cultural Village. Projekt zakłada utworzenie muzeów, centrum do występów artystycznych, biblioteki, szkoły m.in. muzyczne i tańca, księgarnie oraz przestrzenie rekreacyjne. W Dubaju znajduje się wiele scen włączając Royal Hall w Dubai Perl, Stage on the Sea w podwodnym hotelu Hydropolis oraz Dubai Community Theatre. Teatr Madinat jest jednym z najlepszych teatrów w regionie, wystawiane są tutaj najsławniejsze produkcje, na które bilety długo przed premierą są zarezerwowane. Co roku odbywa się także festiwal filmowy, który przyciąga sławy z całego świata. Dubaj realizuje obecnie także projekt Dubai Studio City, które ma być centrum produkcji filmowej. W mieście budowana jest opera na wyspie zaprojektowana przez Zahę Hadid.

Rozrywka[edytuj | edytuj kod]

Coroczny miesięczny Dubai Shopping Festival (DSF) przyciąga tłumy, w roku 2005 doliczono się 3,3 mln odwiedzających. Inne mniejsze festiwale takie jak Dubai Summer Surprises odbywają się w ciągu całego roku. W mieście znajduje się wiele centrów handlowych np. Mall of the Emirates, City Centre, Lamcy Plaza, Al Ghurair City, Mercato Mall, Oasis Centre oraz Wafi Centre, w których znajdują się międzynarodowe sklepy, butiki, restauracje. W Mall of the Emirates , jednym z największych centrów na świecie, znajduje się trzeci co do wielkości kryty stok narciarski. Niedługo Mall of the Emirates zostanie pokonany przez Dubai Mall, część kompleksu Burdż Chalifa. W Dubaju znajdują się dwa parki wodne w Wonderland i Wild Wadi części Dubailand, który ma podobną koncepcję co Disneyland (budowa rozpoczęła się w 2003 roku). Całość, gdy zostanie ukończona, będzie miała 300 000 000 m² powierzchni.

Model projektu Dubai Sports City

Życie nocne[edytuj | edytuj kod]

W mieście znajduje się wiele klubów i barów, głównie przy hotelach. Kluby niedołączone do hoteli, rezydencji lub nie posiadające licencji klubu społecznego nie mogą sprzedawać alkoholu. Pomimo wczesnej pory zamykania (około 3 nad ranem) właściciele klubów nie narzekają na niedobór klientów.

Sport[edytuj | edytuj kod]

W Dubaju odbywa się wiele wydarzeń sportowych na poziomie światowym m.in. Dubai Tennis Championships, Dubai Desert Classic (turniej golfowy) oraz coroczny wyścig koni Dubai World Cup, który oferuje największą wygraną na świecie w wysokości 15 mln dolarów. W 2005 roku w mieście usytuował się International Cricket Council, który przez 95 lat mieścił się w Lord's Cricket Ground. W Dubaju co roku odbywa się Dubai Sevens - turniej rugby siedmioosobowego zaliczany do klasyfikacji IRB Sevens World Series.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Drogi[edytuj | edytuj kod]

Dubaj ma bardzo rozwinięty system transportu autobusowego w całej metropolii. Mimo, że system transportu jest duży (przewozi 200 000 pasażerów tygodniowo) nie jest na tyle duży, aby sprostać rosnącej populacji. System jest krytykowany z powodu zbyt małej pojemności. Rząd wprowadził specjalne karty e-go, które ułatwiły korzystanie z autobusów. Z systemu korzystają ludzie zarabiający średnio lub mało, reszta jeździ samochodami tworząc korki, które są problemem w mieście. W Dubaju jest wysoki wskaźnik wypadków na drogach (prawie co 3 min.). Przez wypadki drogi są często zablokowane. W mieście istnieje wiele korporacji taksówkarskich państwowych lub prywatnych. Dubajska Korporacja Taksówkarska (Dubai Transport Corporation) posiada taksówki w kolorze kremowym. Niektóre prywatne korporacje to Cars Taxi, National Taxi, Cititaxi i Metro Taxi. Taksówki można znaleźć wszędzie, jednak ciężko jest znaleźć je podczas dużych wydarzeń kulturalnych i sportowych.

Pociągi[edytuj | edytuj kod]

Mapa metra w Dubaju

W emiracie realizowany jest aktualnie warty 3,89 mld dolarów projekt Dubai Metro. Kontrakt na budowę otrzymał Dubai Rapid Link (DURL), konsorcjum prowadzone przez Mitsubishi Heavy Industries. Nad projektem pracują także dwie japońskie firmy Obayashi i Kajima oraz jedna tureckaYapi Merkezi. Pociągi wyprodukowała japońska firma Kinky Sharyo a sygnalizację i automatykę ruchu pociągów zapewnił Thales. Metro składa się na razie z dwóch głównych linii: Red Line (Linia Czerwona) z lotniska w Rashidiya do Jebel Ali oraz Green Line (Linia Zielona), łącząca centra miasta po obu stronach rzeki Dubai Creek. Obie linie, według planów z 2005, mają mieć w sumie 70 km długości i 43 stacje, 33 naziemne i 10 podziemnych. Linia Czerwona została oddana do użytku z datą 09.09.09 o godz. 09:09:09 wieczorem, co zostało upamiętnione tablicą z zatrzymanym zegarem na stacji Nakheel Towers. Linię Zieloną otwarto 9 września 2011.[8]

Metro w Dubaju jest obecnie największym metrem całkowicie sterowanym automatycznie bez maszynistów (Driverless). Zwielokrotnione systemy bezpieczeństwa zapewniają bezpieczną obsługę pasażerów i uniezależniają ją od błędów ludzkich. Metro dubajskie jest to właściwie nowoczesna kolej wąskotorowa (LRT - Light Rail Train), coraz powszechniej zastępująca typowe metro starszego typu z ciężkimi i szerszymi wagonami. W pełni automatyczne, komputerowe sterowanie umożliwia zapewnienie większej częstotliwości i płynności kursowania pociągów z minimalnymi przerwami, co jest niemożliwe w przypadku kierowania pociągami przez człowieka ze względu na bezpieczeństwo ruchu. Mniejsza masa wagonów zapewnia mniejsze zużycie energii, zwłaszcza przy niższym natężeniu ruchu.

W planach jest rozbudowa metra o linie Purple Line (Purpurową) i Blue Line (Niebieską). Purple Line o długości 43 km ma połączyć lotniska Dubai International Airport i Al Maktoum International Airport. Blue Line połączy Dubai International Airport z nowym portem Jebel Ali i Dubai World Central International Airport i ma mieć 47 km długości. Dubaj buduje system metra, aby uniknąć korków na drogach i sprostać rosnącej populacji miasta. Wybudowanych zostanie także siedem kolejek wąskotorowych, aby wspomóc system metra. Kolejka ma połączyć różne miasta takie jak np. Dubailand, Palm Jumeirah i inne z głównymi liniami metra. W dalszej przyszłości planowane jest połączenie Dubaju ze stolicą Emiratów Abu Dhabi poprzez przedłużenie linii metra.

Porty i transport wodny[edytuj | edytuj kod]

W Dubaju znajduje się kilka portów handlowych, takich jak Port Rashid, Al Jadaf czy Jebel Ali. Cieśnina Dubajska nadal jest używana przez lokalnych handlarzy w dawach. Tradycyjną metodą przedostawania się z prawobrzeżnego Burdż Chalifa do lewobrzeżnej Deiry są małe łódki zwane abrami. Kursują one m.in. z okolic Suku złotego do historycznej dzielnicy Bastakiya.

Transport lotniczy[edytuj | edytuj kod]

Jeden z samolotów linii Emirates
Model nowego lotniska w Dubaju – Dubai World Central International Airport

Dubai International Airport jest węzłem dla linii Emirates. Port w Dubaju wygrał wiele nagród za profesjonalizm i znakomite usługi i architekturę budynku. Trzeci terminal, przeznaczony wyłącznie dla obsługi linii Emirates, został ukończony w 2009, dlatego podwoiła się dotychczasowa pojemność portu, został on przystosowany do obsługi samolotów Airbus A380. Drugi port lotniczy ulokowany jest w Jebel Ali (nazwę zmieniono na Dubai World Central International Airport, chociaż w IATA kod pozostał JXB) wraz z Jebel Ali Airport City, którego budowa rozpoczęła się w 2005 roku. W przeciągu 20 lat port ma osiągnąć zdolność przyjęcia pasażerów do 120 000 000 w ciągu roku, pokonując tym samym największy port Hartsfield-Jackson International Airport w Atlancie (88.4 mln pasażerów w 2005 roku).

Dubaj inwestuje duże pieniądze w rozwój portów lotniczych. Ideą jest rozwinięcie dubajskiego transportu lotniczego tak, aby pasażerowie z każdego miasta na świecie mogli przylecieć prosto do Dubaju. Gdy Emirates otrzyma samoloty Boeing 777-200LR Worldliner będzie mógł oferować loty do każdego większego miasta. Linia złożyła zamówienie na 58 samolotów Airbus A380 superjambo z podwójnym pokładem, które mogą pomieścić do 840 pasażerów (w zależności od konfiguracji). Emirates złożyło także zamówienie na 42 samoloty Boeing 777. Lokalizacja Dubaju czyni go unikatowym portem lotniczym w połączeniach pomiędzy Azją i Europą.

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]