Dubin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°37′16″N 17°8′43″E
- błąd 38 m
WD 51°37'N, 17°8'E, 51°39'N, 17°4'E
- błąd 2305 m
Odległość 1016 m
Dubin
wieś
Ilustracja
Rynek w Dubinie
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat rawicki
Gmina Jutrosin
Liczba ludności (2019-12-31) 705[1]
Strefa numeracyjna 65
Kod pocztowy 63-930
Tablice rejestracyjne PRA
SIMC 0370895
Położenie na mapie gminy Jutrosin
Mapa konturowa gminy Jutrosin, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Dubin”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Dubin”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Dubin”
Położenie na mapie powiatu rawickiego
Mapa konturowa powiatu rawickiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Dubin”
Ziemia51°37′16″N 17°08′43″E/51,621111 17,145278
Nieoficjalny herb wsi Dubin

Dubinwieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie rawickim, w gminie Jutrosin. Dawniej samodzielne miasto.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W XIII wieku wzmiankowana jako Dupin[2]. W roku 1284 Dubin uzyskał prawa miejskie jako 22 z kolei miejscowość w Wielkopolsce. Prawa miejskie nie zostały jednak wówczas zrealizowane. Dubin uzyskał lokację miejską przed 1427 rokiem, zdegradowany w 1895 roku[3]. W XV w. odnotowano przypadki orzekania w Dubinie przez sąd grodzki[4]. W czasie wojny trzynastoletniej Dubin wystawił w 1458 roku jednego pieszego na odsiecz oblężonej polskiej załogi Zamku w Malborku[5]. W roku 1895 Dubin utracił prawa miejskie. W okresie międzywojennym stacjonował w miejscowości komisariat Straży Granicznej[6].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.

Urodzeni w Dubinie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ludność gminy Jutrosin wg stanu na dzień 31.12.2019. jutrosin.eu. [dostęp 2020-05-24].
  2. * Dupin, [w:] Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu [online], Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2010–2014.
  3. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 28-29.
  4. M. Pawlikowski, Sądownictwo grodzkie w przedrozbiorowej Rzeczypospolitej, Strzałków 2012
  5. Kodex dyplomatyczny Wielkiej Polski; Codex diplomaticus Majoris Poloniae zawierający bulle papieżów, nadania książąt, przywileje miast, klasztorów i wsi, wraz z innemi podobnéj treści dyplomatami, tyczącemi się historyi téj prowincyi od roku 1136 do roku 1597; zebrany z materyałow przez Kaźmierza Raczyńskiego byłego Generała W. Polskiego i Marszałka nadwornego koronnego przysposobionych; wydany przez Edwarda Raczyńskiego, Poznań 1840, s. 181.
  6. Marek Jabłonowski, Bogusław Polak: Polskie formacje graniczne 1918−1839. Dokumenty organizacyjne, wybór źródeł. Tom II. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, 1999, s. 23. ISBN 83-87424-77-3.
  7. Uroczyste Obchody 100-ej rocznicy urodzin kawalera Orderu Wojennego Virtutu Militari Pana Majora Stefana Małeckiego (pol.). wszwkrakow.wp.mil.pl. [dostęp 2017-10-26].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]