Dublińczycy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Dublińczycy (ang. Dubliners) – zbiór piętnastu opowiadań autorstwa Jamesa Joyce'a opublikowany w 1914. Autor, uznany później za pioniera techniki strumienia świadomości, korzystał tutaj z nieco bardziej realistycznej stylistyki. Opowiadania stanowią opis życia mieszkańców Dublina. Wiele postaci w nich występujących pojawiło się później w opus magnum Joyce'a – Ulissesie. Pozycja ta jest uważana za ważne dzieło XX-wiecznej nowelistyki.

Opowiadania w "Dublińczykach": Siostry, Spotkanie, Arabia, Ewelina, Po wyścigach, Dwaj rycerze, Pensjonat, Chmurka, Umowa Bodley&Kirwan, Wróżby, Przypadek godny ubolewania, Liść bluszczu, Matka, Łaska boża, Zmarli.