Dudek wielki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dudek wielki
Upupa antaios
Olson, 1975
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd dzioborożcowe
Rodzina dudki
Rodzaj Upupa
Gatunek dudek wielki
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 EX pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Dudek wielki[2] (Upupa antaios) – gatunek wymarłego ptaka z rodziny dudków (Upupidae), znanego jedynie z niekompletnego szkieletu. Był gatunkiem endemicznym Wyspy Świętej Heleny (terytorium zamorskie Wielkiej Brytanii).

Niekompletny szkielet znaleziony w 1975 r. przez amerykańskiego paleontologa Storrsa L. Olsona posłużył do opisania gatunku.

Wymarł przypuszczalnie krótko po odkryciu wyspy w 1502 r. Przyczyną mogły być polowania oraz wprowadzone (lub przywleczone) przez człowieka gatunki obce, takie jak szczur śniady (Rattus rattus) czy kot domowy.

Podobnie jak wszystkie dudkowate, również ten gatunek był owadożerny, a głównym składnikiem jego diety mógł być gatunek dużego skorka z Wyspy Świętej Heleny – Labidura herculeana (dorastał on do 84 mm) – uważany za wymarłego od 1967 r.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Upupa antaios. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  2. Systematyka i nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Rodzina: Upupidae Leach, 1820 - dudki - Hoopoes (Wersja: 2017-06-25). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-11-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]