Dujkerczyk karłowaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Dujker karłowaty)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dujker karłowaty
Philantomba maxwellii[1]
(H. Smith, 1827)
Dujker karłowaty
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Rząd parzystokopytne
Rodzina wołowate
Podrodzina dujkery
Rodzaj dujkerczyk
Gatunek dujkerczyk karłowaty
Synonimy

Cephalophus maxwellii

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Dujkerczyk karłowaty[3] (Philantomba maxwellii) – gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny wołowatych, zaliczany do podrodziny dujkerów[4] .

Występowanie i biotop[edytuj | edytuj kod]

Obecny zasięg występowania gatunku obejmuje zachodnią Afrykę – od Senegalu i Gambii po Nigerię.

Jego siedliskiem są nizinne lasy deszczowe i sawanny drzewiaste.

Charakterystyka ogólna[edytuj | edytuj kod]

Podstawowe dane
Długość ciała do 66 cm
Wysokość w kłębie 35–38 cm
Długość ogona
Masa ciała 5–7 kg
Dojrzałość płciowa 2–3 lat
Ciąża 120 dni
Liczba młodych
w miocie
1
Długość życia 10 lat (w niewoli)

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Mały dujkerczyk karłowaty osiągająca do ok. 66 cm długości przy wysokości w kłębie do 38 cm i 5–7 kg masy ciała. Samice są większe i cięższe od samców. Ubarwienie szare lub szarobrązowe, z jaśniejszym spodem. Rogi występują u przedstawicieli obydwu płci.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Gatunek roślinożerny, aktywny głównie nocą. Żyją w parach lub samotnie. Zjadają liście i owoce, rzadziej trawy i inne gatunki roślin.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Gatunek monogamiczny. Samica rodzi raz w roku jedno młode po ok. 120-dniowej ciąży. Młode jest zdolne do samodzielnego poruszania się po kilku godzinach od urodzenia. Przez dwa tygodnie pobiera wyłącznie mleko matki.

Długość życia tego dujkerczyka w warunkach naturalnych nie jest znana. W niewoli notowano osobniki żyjące do 10 lat.

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

  • C. maxwellii maxwellii H. Smith, 1827
  • C. maxwellii danei Hinton, 1920

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Dujkerczyk karłowaty jest poławiany przez człowieka. Stanowi pokarm zwierząt drapieżnych, m.in. ptaków drapieżnych, dużych kotów i węży.

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Gatunek nie jest objęty konwencją waszyngtońską CITES. W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC (last concern – niższego ryzyka)[2].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Skrzynski, J. & P. Myers. 2006.: Philantomba maxwellii (On-line), Animal Diversity Web (ang.). [dostęp 12 grudnia 2007].

Przypisy

  1. Philantomba maxwellii, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 2,0 2,1 Philantomba maxwellii. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. 3,0 3,1 Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Philantomba maxwellii. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2013-01-11]