Dulszczyzna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dulszczyzna – pojęcie wprowadzone do języka polskiego dzięki sukcesowi teatralnemu dramatu Moralność pani Dulskiej Gabrieli Zapolskiej. Dulszczyzna odnosi się do postawy filistra i kołtuna[1].

Jako cechy dulszczyzny wymienia się najczęściej: zakłamanie, obłudę i dbanie wyłącznie o pozory – postawy uważane za typowe dla mieszczaństwa. Typowa opinia[według kogo?] brzmi następująco: dulszczyzna to zespół cech i postaw charakteryzujących się podwójną moralnością, z których jedna odkrywana jest tylko wobec siebie i najbliższych a druga, ukazywana wobec reszty ludzi i całego świata. Tę cechę charakteru posiadają na ogół ludzie niemający własnego zdania (bardzo często mimo legitymowania się formalnym wykształceniem), zaś w swoich działaniach kierujący się instynktem stadnym. Postawa uznawana za naganną moralnie, choć dość powszechna[potrzebny przypis].

Ciekawostkę stanowić może fakt, iż zdarzają się opinie krytyczno-literackie ukazujące pozytywy społeczne postępowania bohaterów dramatu Zapolskiej, czego prawdopodobnie sama autorka nie przewidziała[potrzebny przypis].

Przypisy