Dunino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dunino
Muzeum Bitwy nad Kaczawą
Muzeum Bitwy nad Kaczawą
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat legnicki
Gmina Krotoszyce
Wysokość 150 m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 128[1]
Strefa numeracyjna (+48) 76
Tablice rejestracyjne DLE
SIMC 0364676
Położenie na mapie gminy Krotoszyce
Mapa lokalizacyjna gminy Krotoszyce
Dunino
Dunino
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dunino
Dunino
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Dunino
Dunino
Położenie na mapie powiatu legnickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu legnickiego
Dunino
Dunino
Ziemia51°09′20″N 16°05′12″E/51,155556 16,086667
Centrum wsi

Dunino (niem. Dohnau) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie legnickim, w gminie Krotoszyce.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Wieś położona jest w odległości 8 km na południowy zachód od Legnicy, nieopodal ujścia Nysy Szalonej do Kaczawy.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Według niemieckiego językoznawcy Heinricha Adamy nazwa miejscowości należy do grupy nazw patronomicznych i pochodzi od staropolskiego imienia założyciela oraz pierwszego właściciela rycerza Dunina[2]. W swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu Adamy wymienia jako najstarszą nazwę miejscowości zanotowaną w łacińskim dokumencie -Dunino podając jej znaczenie "Dorf des Dunyn" czyli po polsku "Wieś Dunina"[2].

Wieś wymieniona została w obecnie używanej polskiej formie Dunino w łacińskim dokumencie wydanym w 1202 roku we Wrocławiu przez kancelarię biskupa wrocławskiego Cypriana[3]. Nazwa wsi została później fonetycznie zgermanizowana na Dohnau[2] i utraciła pierwotne znaczenie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Cmentarzysko w Duninie.
 Osobny artykuł: Grodzisko w Duninie.
 Osobny artykuł: Muzeum Bitwy nad Kaczawą.

W pobliżu Dunina 26 sierpnia 1813 miał miejsce epizod jednej z wojen napoleońskich, określany mianem Bitwy nad Kaczawą. Wydarzenie to upamiętnia Muzeum Bitwy nad Kaczawą. W okolicy Dunina, na budowanym odcinku trasy S3, odkryto jedno z najbogatszych cmentarzysk z epoki brązu zawierające około 200 pochówków bogato wyposażonych w przedmioty z brązu i gliny, pochodzące sprzed 4 tys. lat[4].

Infrastruktura turystyczna[edytuj | edytuj kod]

  • Gospodarstwo agroturystyczne
  • Pole biwakowe i namiotowe

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Przez Dunino przebiega droga powiatowa z Wilczyc do Złotnik, którą przez odgałęzienie w kierunku Huty Miedzi "Legnica" można dojechać do wsi z Legnicy i drogi wojewódzkiej nr 364.

W latach 1973-2006 do Dunina docierała regularna komunikacja publiczna WPK/MPK Legnica. Od czerwca 2006 r. dojazd zapewnia prywatny przewoźnik mikrobusowy oraz PKS Legnica, jednym kursem relacji Legnica - Winnica - Jawor.

Miejsca godne uwagi[edytuj | edytuj kod]

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

PTTK[edytuj | edytuj kod]

W Duninie, przy moście, krzyżują się 2 oznakowane piesze szlaki turystyczne PTTK:

Pozostałe[edytuj | edytuj kod]

  • szlak rowerowy zielony
  • szlak rowerowy czerwony

Ponadto, sprzed siedziby Muzeum, swój początek bierze otwarta uroczyście 10 września 2006 z inicjatywy Gminy Krotoszyce i Towarzystwa Przyjaciół Gminy Krotoszyce oznakowana dydaktyczna ścieżka rowerowa o długości około 20 km (w tym 5 km z miejscami odpoczynku i zadaszeniami) Szlak naszych przodków, biegnąca wokół pola Bitwy nad Kaczawą, tj. z Dunina przez Krajów, Winnicę, Bielowice, Warmątowice Sienkiewiczowskie, Kościelec, Babin, Kozice, Janowice Duże do punktu początkowego.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. a b c Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 15.
  3. Colmar Grünhagen 1866 ↓, s. 60.
  4. PAP: Archeolodzy odkryli duże cmentarzysko z epoki brązu, 11.09.2015 r.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Colmar Grünhagen: Regesten zur Schleisischen Geschichte. Breslau: Josef Max & COMP., 1866.