Dustin Brown (tenisista)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dustin Brown
Dustin Brown
Państwo  Niemcy
Miejsce zamieszkania Montego Bay
Data i miejsce urodzenia 8 grudnia 1984
Celle
Wzrost 196 cm
Masa ciała 78 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2002
Zakończenie kariery aktywny
Trener Daniel Puttkammer
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 89 (17 stycznia 2011)
Australian Open 1R (2011)
Roland Garros 1R (2011)
Wimbledon 3R (2013)
US Open 2R (2010)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 43 (14 maja 2012)
Australian Open 2R (2011)
Roland Garros 3R (2011)
Wimbledon 2R (2012)
US Open 1R (2012)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Dustin Brown (ur. 8 grudnia 1984 w Celle) – niemiecki tenisista, który do października 2010 roku bronił barw Jamajki, reprezentant kraju w Pucharze Davisa.

W gronie profesjonalistów od 2002 roku.

Występując już jako zawodowiec wygrał pięć turniejów rangi ATP Challenger Tour w grze pojedynczej. W grze podwójnej we wrześniu 2010 roku Brown zwyciężył wspólnie z Rogierem Wassenem w turnieju w Metz oraz w kwietniu 2012 roku w parze z Paulem Hanleyem w Casablance. Ponadto osiągnął trzy finały w rozgrywkach deblowych kategorii ATP World Tour.

W Pucharze Davisa reprezentował Jamajkę w roku 2003 rozgrywając 8 pojedynków – siedem wygrał (4 w singlu i 3 w deblu) oraz przegrał jeden mecz singlowy.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu ATP singlistów był na 89. miejscu (17 stycznia 2011), a w rankingu deblistów na 43. pozycji (14 maja 2012).

Statystyki turniejowe[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Masters 1000
Igrzyska olimpijskie
ATP World Tour 500
ATP World Tour 250
ATP Challenger Tour

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (5)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik w finale Wynik finału
1. 2010 Uzbekistan Samarkanda Ceglana Francja Jonathan Dasnières de Veigy 7:6(3), 6:3
2. 2010 Republika Południowej Afryki Johannesburg Twarda Republika Południowej Afryki Izak van der Merwe 7:6(2), 6:3
3. 2010 Niemcy Akwizgran Dywanowa (hala) Holandia Igor Sijsling 6:3 7:6(3)
4. 2012 Wielka Brytania Bath Twarda (hala) Czechy Jan Mertl 7:6(1), 6:4
5. 2013 Włochy Genua Ceglana Włochy Filippo Volandri 7:6(5), 6:3

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (2)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2010 Francja Metz Twarda (hala) Holandia Rogier Wassen Brazylia Marcelo Melo
Brazylia Bruno Soares
6:3, 6:3
2. 2012 Maroko Casablanca Ceglana Australia Paul Hanley Włochy Daniele Bracciali
Włochy Fabio Fognini
7:5, 6:3

Finalista (3)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2012 Francja Marsylia Twarda (hala) Francja Jo-Wilfried Tsonga Francja Nicolas Mahut
Francja Édouard Roger-Vasselin
6:3, 3:6, 6-10
2. 2012 Austria Kitzbühel Ceglana Australia Paul Hanley Czechy František Čermák
Austria Julian Knowle
6:7(4), 6:3, 10-12
3. 2013 Maroko Casablanca Ceglana Niemcy Christopher Kas Austria Julian Knowle
Słowacja Filip Polášek
3:6, 2:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]