Dustin Brown (tenisista)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dustin Brown
Ilustracja
Państwo

 Jamajka

Data i miejsce urodzenia

8 grudnia 1984
Celle

Wzrost

196 cm

Gra

praworęczny, oburęczny bekhend

Status profesjonalny

2002

Zakończenie kariery

aktywny

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

0

Najwyżej w rankingu

64 (10 października 2016)

Australian Open

1R (2011, 2015, 2017, 2018)

Roland Garros

2R (2016)

Wimbledon

3R (2013, 2015)

US Open

2R (2010, 2017)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

2

Najwyżej w rankingu

43 (14 maja 2012)

Australian Open

2R (2011, 2015)

Roland Garros

3R (2011)

Wimbledon

2R (2012, 2014, 2016)

US Open

1R (2012, 2016)

Dustin Brown (ur. 8 grudnia 1984 w Celle) – jamajski tenisista, który w latach 2010–2022 bronił barw Niemiec, reprezentant kraju w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Rio de Janeiro (2016).

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W gronie profesjonalistów od 2002 roku.

Występując już jako zawodowiec, wygrał 8 turniejów rangi ATP Challenger Tour w grze pojedynczej.

W grze podwójnej we wrześniu 2010 roku Brown zwyciężył wspólnie z Rogierem Wassenem w turnieju w Metzu oraz w kwietniu 2012 roku w parze z Paulem Hanleyem w Casablance. Ponadto osiągnął 4 finały w rozgrywkach deblowych kategorii ATP World Tour.

W Pucharze Davisa reprezentował Jamajkę w roku 2003, rozgrywając 8 pojedynków – 7 wygrał (4 w singlu i 3 w deblu) oraz przegrał 1 mecz singlowy. W 2015 roku wystąpił w przegranym meczu singlowym w barwach reprezentacji Niemiec.

W 2016 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro, odpadając z turnieju singlowego w 1. rundzie.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu ATP singlistów był na 64. miejscu (10 października 2016), a w rankingu deblistów na 43. pozycji (14 maja 2012).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra podwójna (2–4)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 26 września 2010 Metz Twarda (hala) Holandia Rogier Wassen Brazylia Marcelo Melo
Brazylia Bruno Soares
6:3, 6:3
Finalista 1. 26 lutego 2012 Marsylia Twarda (hala) Francja Jo-Wilfried Tsonga Francja Nicolas Mahut
Francja Édouard Roger-Vasselin
6:3, 3:6, 6–10
Zwycięzca 2. 15 kwietnia 2012 Casablanca Ceglana Australia Paul Hanley Włochy Daniele Bracciali
Włochy Fabio Fognini
7:5, 6:3
Finalista 2. 28 lipca 2012 Kitzbühel Ceglana Australia Paul Hanley Czechy František Čermák
Austria Julian Knowle
6:7(4), 6:3, 10–12
Finalista 3. 14 kwietnia 2013 Casablanca Ceglana Niemcy Christopher Kas Austria Julian Knowle
Słowacja Filip Polášek
3:6, 2:6
Finalista 4. 16 kwietnia 2017 Houston Ceglana Stany Zjednoczone Frances Tiafoe Chile Julio Peralta
Argentyna Horacio Zeballos
6:4, 5:7, 6–10

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]