Dusty Korek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dusty Korek
Data i miejsce urodzenia 19 kwietnia 1995
Edmonton, Kanada
Klub Altius Nordic Ski Club
Debiut w PŚ 19 stycznia 2013 w Sapporo (48. miejsce)
Debiut w PŚ drużynowo 6 grudnia 2013 w Lillehammer (8. miejsce, drużyna mieszana)
Rekord życiowy 132,5 m na Olympic Park w Salt Lake City
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Kanada
Igrzyska olimpijskie młodzieży
Bronze medal with cup.svg Brąz
2012
Innsbruck
drużynowo
Mistrzostwa Ameryki Północnej juniorów
Silver medal with cup.svg Srebro
2012
Calgary
drużynowo

Dusty Korek (ur. 19 kwietnia 1995 w Edmonton) – kanadyjski skoczek narciarski polskiego pochodzenia[1], reprezentant klubu Altius Nordic Ski Club. Drużynowy brązowy medalista zimowych igrzysk olimpijskich młodzieży z 2012, olimpijczyk z 2014, medalista mistrzostw kraju.

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

W zawodach FIS Cup zadebiutował 8 października 2010 w Einsiedeln[2], zaś pierwsze punkty zdobył 28 lipca 2011 w Gérardmer, zajmując 10. miejsce. Dwa dni później po raz pierwszy wystartował w Letnim Pucharze Kontynentalnym. Zawody w Courchevel zakończył na 56. pozycji[3]. Na Mistrzostwach Ameryki Północnej Juniorów 2012 zdobył wraz z reprezentacją Kanady srebrny medal w konkursie drużynowym[4]. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2012. Zajął tam 8. miejsce indywidualnie, a w konkursie drużynowym zdobył brązowy medal. W lutym 2012 zajął 2. pozycję w konkursie FIS Cupu w Libercu[3].

13 stycznia 2013 zdobył pierwsze punkty Pucharu Kontynentalnego, zajmując 27. miejsce w Sapporo. 19 stycznia na tej samej skoczni zadebiutował w zawodach Pucharu Świata, kończąc zawody na 48. pozycji[5].

W 2013 startował w zawodach Letniego Grand Prix. Indywidualnie najwyżej klasyfikowany był na 37. miejscu, a w drużynowych konkursach mieszanych zajął 4. lokatę w Hinterzarten i 5. w Courchevel. W grudniu 2013 zajął 8. miejsce w konkursie mieszanym w ramach Pucharu Świata w Lillehammer. W styczniu 2014 był 4. w jednym z konkursów Pucharu Kontynentalnego w Sapporo. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014. Indywidualnie zajął 40. miejsce na skoczni normalnej, a na skoczni dużej odpadł w kwalifikacjach, natomiast w konkursie drużynowym zajął 12. lokatę[6].

W sierpniu 2015 zdobył punkty Letniego Grand Prix, zajmując 29. miejsce w konkursie tego cyklu w Hakubie. W zawodach międzynarodowych po raz ostatni wystartował w styczniu 2016, w ramach Pucharu Kontynentalnego w Sapporo[7]. W kolejnych miesiącach doznał kontuzji[8]. Jeszcze w kwietniu 2017 startował w mistrzostwach kraju i był w składzie kadry narodowej, ostatecznie jednak zakończył karierę[9][10].

Zdobywał medale mistrzostw Kanady: w 2012 srebrny na skoczni normalnej i dużej (w konkursach zajął odpowiednio 4. i 5. miejsce, został jednak medalistą, ponieważ część z wyprzedzających go zawodników nie była reprezentantami Kanady)[11][12], w 2013 złoty na normalnej i brązowy na dużej (w konkursach zajął odpowiednio 3. i 7. pozycję)[13], a w 2015 srebrny na normalnej[12].

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2014 Rosja Soczi/Krasnaja Polana 40. miejsce (K-95), nie zakwalifikował się (K-125)[14]

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2014 Rosja Soczi/Krasnaja Polana 12. miejsce[a]

Starty D. Korka na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
40. 9 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 indywid. 93,5 m 111,1 pkt 166,9 pkt Kamil Stoch
15 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 indywid. 109,0 m 82,7 pkt Nie zakwalifikował się.
12. 17 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 druż.[a] 121,5 m 399,2 pkt (102,6 pkt) 642,2 pkt Niemcy

Igrzyska olimpijskie młodzieży[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
8. 14 stycznia 2012 Austria Innsbruck Toni-Seelos-Olympiaschanze Skocznia normalna indywidualnie 72,5 m 70,5 m 240,8 pkt 45,3 pkt Anže Lanišek
3. 21 stycznia 2012 Austria Innsbruck Toni-Seelos-Olympiaschanze Skocznia normalna drużynowo[b] 63,0 m 73,5 m 587,0 pkt (223,7 pkt) 53,1 pkt Niemcy

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

  • Indywidualnie
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
57. 23 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe Skocznia normalna indywidualnie 86,5 m - 93,5 pkt 193,0 pkt Nejc Dežman

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w poszczególnych indywidualnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2012/2013
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Krasnaja Polana Krasnaja Polana Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Vikersund Vikersund Harrachov Harrachov Klingenthal Oberstdorf Lahti Kuopio Trondheim Oslo Planica Planica punkty
- - - - - - - - - - - - - 48 54 - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2013/2014
Klingenthal Kuusamo Lillehammer Lillehammer Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Tauplitz Tauplitz Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Willingen Willingen Falun Lahti Kuopio Trondheim Oslo Planica Planica punkty
- q q q - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2013 niesklasyfikowany
2015 86.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

2013
Hinterzarten Wisła Courchevel Einsiedeln Hakuba Hakuba Niżny Tagił Niżny Tagił Ałmaty Ałmaty Klingenthal punkty
49 q q q 47 37 - - 46 44 - 0
2015
Wisła Hinterzarten Courchevel Einsiedeln Hakuba Hakuba Czajkowski Czajkowski Ałmaty Ałmaty Hinzenbach punkty
- - q - 32 29 - - - - - 2
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Skład zespołu: Trevor Morrice, Dusty Korek, Matthew Rowley, Mackenzie Boyd-Clowes
  2. Skład zespołu: Taylor Henrich, Nathaniel Mah, Dusty Korek

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Weronika Kubiak: Wywiad z Dusty Korkiem. za-progiem.pl, 6 września 2013. [dostęp 2016-06-05].
  2. KOREK Dusty - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-09-21].
  3. a b KOREK Dusty - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-09-21].
  4. Adrian Dworakowski: Friberg i Hendrickson Mistrzami Juniorów Ameryki Północnej. skijumping.pl, 2012-01-04. [dostęp 2018-09-21].
  5. KOREK Dusty - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-09-21].
  6. KOREK Dusty - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-09-21].
  7. KOREK Dusty - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-09-21].
  8. Dominik Formela: Amerykanie w drodze na szczyt. skijumping.pl, 2016-10-10. [dostęp 2018-09-21].
  9. Dominik Formela: Kanadyjczycy ogłosili składy kadr, Boyd-Clowes i Henrich mistrzami kraju. skijumping.pl, 2017-04-05. [dostęp 2018-09-21].
  10. KOREK Dusty - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-09-21].
  11. Paweł Stawowczyk: Mackenzie Boyd-Clowes lepszy od Schmitta w Kanadzie. skokinarciarskie.pl, 2012-04-02. [dostęp 2018-09-21].
  12. a b Paweł Borkowski: Boyd-Clowes i Henrich najlepsi w Kanadzie. skijumping.pl, 2015-09-28. [dostęp 2018-09-21].
  13. Pascal Kälin zwycięża w Whistler. berkutschi.com, 2013-03-31. [dostęp 2018-09-21].
  14. Wyniki na oficjalnej stronie FIS (ang.). 2014-02-14. [dostęp 2014-02-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]