Dwór Bielskich w Zabrzu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dwór Bielskich w Zabrzu – historia dworu prawdopodobnie zaczyna się w 1570 roku gdy właścicielem Zabrza został czeski szlachcic Szambor Dluhomil, który po zagarnięciu części ziemi chłopskiej założył alodium z niewielkim drewnianym dworem. Właściwy, okazały dwór murowany buduje w Zabrzu w roku 1642 Aleksander Bielski. On to właśnie w miejscu drewnianych zabudowań zbudował murowany piętrowy dwór, stajnie, owczarnię, słodownię i gorzelnię, tworząc tym samym znaczny ośrodek swoich okolicznych dóbr. W roku 1675 kanclerz księstwa opolsko-raciborskiego Jerzy Welczek (Wilczek) kupił dobra zabrzańskie. W roku 1749 właścicielami Zabrza i dworu zostaje stary ród Duninów (potomkowie Piotra Włostowica). W latach 1771-1776 nowy właściciel Maciej Wilczek utworzył koło dworu osadę o nazwie Kolonia Zamkowa (lub Kolonia Piaskowa). Obecnie jest to teren Małego Zabrza. Nieistniejący obecnie dwór znajdował się w okolicy jednego z hipermarketów w Zabrzu.