Dwór na Pokrzywnie w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dwór na Pokrzywnie w Poznaniu
Ilustracja
Dwór od frontu
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Adres ul. Pokrzywno 2
Styl architektoniczny neorenesans
Ukończenie budowy XIX w.
Właściciel Elżbietanki
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Dwór na Pokrzywnie w Poznaniu
Dwór na Pokrzywnie w Poznaniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dwór na Pokrzywnie w Poznaniu
Dwór na Pokrzywnie w Poznaniu
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Dwór na Pokrzywnie w Poznaniu
Dwór na Pokrzywnie w Poznaniu
Ziemia52°22′00,7896″N 16°58′44,3784″E/52,366886 16,978994

Dwór na Pokrzywnie – dawny dwór, zlokalizowany w Poznaniu, na Pokrzywnie, przy ul. Pokrzywno 2, w bezpośrednim sąsiedztwie torowisk stacji Poznań Franowo. Obecnie stanowi własność zgromadzenia Elżbietanek.

Obiekt powstał w czwartej ćwierci XIX wieku. Został zbudowany przez niemieckiego właściciela tutejszego majątku ziemskiego. W początkach XX wieku dodano przeszklony ogród zimowy. Od 1926 dwór jest własnością Elżbietanek. Doszło wtedy do znaczącej przebudowy, celem przystosowania do potrzeb zakonnych, m.in. wybudowano kaplicę Matki Boskiej Częstochowskiej i przekształcono elewacje. Dostawiono też zewnętrzną kaplicę.

W latach 1946-1967, jako kapelan służył tu Albert Steuer.

Dwór ma formę willi neorenesansowej i nawiązuje do popularnego w czasach budowy wzornictwa włoskiego. Charakterystyczna jest trzykondygnacyjna wieża i bogata dekoracja na środkowych ryzalitach.

Budowlę otacza park z kilkoma połączonymi ze sobą oczkami wodnymi, kapliczką św. Franciszka z Asyżu, figurą Chrystusa w Ogrójcu, dzwonnicą i secesyjną ławką. Kapliczka św. Franciszka została postawiona na pamiątkę VI wizyty papieża Jana Pawła II w Polsce (1999), o czym informuje stosowna tablica[1]. W latach 70. XX wieku park nieco umniejszono pod potrzeby rozbudowy stacji kolejowej Poznań Franowo.

W pobliżu znajduje się klasztor Urszulanek (w czasach II wojny światowej: Zentralinstitut für Krebsforschung).

Dojazd zapewniają autobusy linii 53, 62 i 96 (przystanek Urszulanek)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tablica zawiera prawdopodobnie błąd, gdyż VI wizyta odbyła się w 1997, a ta z 1999 była VII wizytą. Istnieje też możliwość, że podróż z 1997 uhonorowano dopiero w 1999.
  2. Poznań – atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ​ISBN 978-83-7445-018-8​.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]