Dwór w Konopiskach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dwór w Konopiskach
(nie istnieje)
Państwo  Polska
Miejscowość Konopiska
Typ budynku dwór
Kondygnacje 2
Ukończenie budowy 1644
Pierwszy właściciel Paulini

Dwór w Konopiskach – nieistniejący już dwór w Konopiskach w powiecie częstochowskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Od 1540 roku Klasztor Jasnogórski był w posiadaniu majątku i wsi Konopiska. Ponieważ nie zawsze czas pozwalał zakonnikom na dojazdy do Konopisk, a chłopi podczas prac polowych nie mogli ich dowozić, w 1644 roku w miejsce starych zabudowań wybudowali duży dwór modrzewiowy kryty gontami i nowe zabudowania folwarczne. W dworze na stałe zamieszkiwało kilku zakonników, którzy oprócz wszystkich pełnionych dotąd obowiązków, prowadzili wytwórnię sukna z wełny pozyskiwanej w tutejszym majątku, z którego wyrabiano habity na potrzeby klasztoru.

W lutym 1670 roku w Konopiskach nastąpiło spotkanie króla Polski Michała Korybuta Wiśniowieckiego z narzeczoną, arcyksiężną Eleonorą Marią Józefą, siostrą Leopolda Habsburga, cesarza Austrii. 26 lutego orszaki króla i księżniczki spotkały się na odśnieżonej w tym celu polanie. Po krótkim odpoczynku w miejscowym dworze oba połączone orszaki wieczorem udały się na Jasną Górę. Następnego dnia odbyły się zaślubiny pary królewskiej.

Częstym gościem w Konopiskach był o. Augustyn Kordecki, który jak mówią kroniki, w roku 1671 w przedsionku świątyni z wielkimi honorami witał dostojnych ojców przybywających z Głogówka na Jasną Górę. W maju oraz w sierpniu 1670 roku na Jasnej Górze odbywały się bardzo ważne kapituły generalne. Przyjeżdżał wówczas z Węgier generał zakonu, z całym definitorium ojców. Utrudzeni długą i męczącą podróżą, zatrzymywali się na odpoczynek w Konopiskach; ojciec generał korzystał tu z kąpieli w leczniczych wodach mineralnych. W Konopiskach zatrzymywał się również królewicz Jakub Sobieski, syn króla Jana III.

Dwór znajdował się naprzeciwko kościoła św. Walentego w Konopiskach.

Prawdopodobnie w latach 90. XX wieku z powodu bardzo złego stanu technicznego, podjęto decyzję o rozbiórce dworu. Na początku XXI wieku zawiązał się komitet zabiegający o rekonstrukcję dworku. W 2010 roku wolę odbudowy wyraził również ówczesny wójt gminy Konopiska, który planował stworzyć w nim muzeum weselne[1].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Dwór wybudowano z modrzewiowych bali i dołem otynkowano. Był on piętrowy, o dwóch składach dachu. Na parterze znajdował się refektarz, izby gospodarcze jak kuchnia i inne, a także izba gdzie wyrabiano sukna. Na piętrze ulokowano cele zakonne[2].

Studnia[edytuj | edytuj kod]

Przy modrzewiowym dworze stała studnia. Korzystali z niej mieszkańcy dworku i folwarku. W 2010 roku dzięki wykorzystaniu dotacji unijnych obudowę zewnętrzną studni odnowiono i ozdobiono metalowymi ornamentami roślinnymi. Wykonano zadaszenie studni, a alejki wokół wyłożono kostką granitową przy których postawione zostały stylizowane latarnie uliczne i ławeczki.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wyborcza.pl, czestochowa.wyborcza.pl [dostęp 2016-01-29].
  2. Barbara Herba, Dzieje Konopisk i okolic, 2004.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]