Dwór w Mniszkowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dwór w Mniszkowie
Obiekt zabytkowy nr rej. A/913/605/J z 26 lutego 1980[1]
Dwór w Mniszkowie
Państwo  Polska
Miejscowość Mniszków
Adres Mniszków 17
Kondygnacje 2
Rozpoczęcie budowy 1728
Położenie na mapie gminy Janowice Wielkie
Mapa lokalizacyjna gminy Janowice Wielkie
Dwór w Mniszkowie
Dwór w Mniszkowie
Położenie na mapie powiatu jeleniogórskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu jeleniogórskiego
Dwór w Mniszkowie
Dwór w Mniszkowie
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Dwór w Mniszkowie
Dwór w Mniszkowie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dwór w Mniszkowie
Dwór w Mniszkowie
Ziemia50°51′40″N 15°56′34″E/50,861111 15,942778
Front dworu
Dwór w Mniszkowie 02.JPG
Dolina Pałaców i Ogrodów-mapa

Dwór w Mniszkowie – znajdujący się w w województwie dolnośląskim, w powiecie jeleniogórskim, w gminie Janowice Wielkie, w Mniszkowie.

Dwór usytuowany jest na skraju skarpy w południowym końcu wsi, oddalony kilkadziesiąt metrów na zachód od głównej wiejskiej drogi.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia Mniszkowa sięga początków XIV w., ówcześnie wieś należała do rodziny Bawarów. W II połowie XIV w. folwark sprzedaje Heinrich Beier, Clericusowi Boltze, panu z zamku Sokolec. Obiekt, który doczekał dzisiejszych czasów, wzniesiono w roku 1728 r. (datę umieszczono w portalu). Dwór przeznaczony był prawdopodobnie dla rodziny Geier. Spis mieszkańców Mniszkowa z lat 80. XVIII w. wymienia Johanna Geiera jako właściciela domu. W wieku XX dwór był własnością: 1908–1921 Alberta von Ledebur, przeprowadził on gruntowny remont, projektantem zmian był Paul Schulze-Naumburg; 1921–1945 baronowej Christy von Renthe-Fink.

Opis obiektu[edytuj | edytuj kod]

Dwór założony na planie prostokąta z przybudówkami od wschodu i północy. Obiekt 2-kondygnacyjny, z piętrem o konstrukcji szachulcowej, nakryty dachem mansardowym z lukarnami. Wnętrze 2-traktowe, na osi sień z klatką schodową. Pomieszczenia parteru nakryte sklepieniami żaglastymi, prócz sieni i wielkiej sali – sklepienia belkowe. Na polichromii stropu sieni przedstawiono sceny dworskie, sceny życia górników i marynistyczne oraz personifikacje pór roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 25 sierpnia 2012]. s. 45.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Wojciech Kapałczyński, Piotr Napierała: Zamki, pałace i dwory Kotliny Jeleniogórskiej. Wrocław: Fundacja Doliny Pałaców i Ogrodów Kotliny Jeleniogórskiej, 2005, s. 106-108. ISBN 83-92292-21-9.
  2. Zabytki sztuki w Polsce : Śląsk. Warszawa: Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, 2006., 2005, s. 576. ISBN 83-92290-61-5.