Dwór w Nawojowie Łużyckim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dwór w Nawojowie Łużyckim
Obiekt zabytkowy nr rej. 561/266 z 27.04.1951
Renesansowe krużganki
Renesansowe krużganki
Państwo  Polska
Miejscowość Nawojów Łużycki
Typ budynku Dwór
Styl architektoniczny Renesans
Architekt Christoph von Tschirnhaus
Inwestor Christoph von Tschirnhaus
Rozpoczęcie budowy 1570
Ukończenie budowy 1571
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Dwór w Nawojowie Łużyckim
Dwór w Nawojowie Łużyckim
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dwór w Nawojowie Łużyckim
Dwór w Nawojowie Łużyckim
Ziemia51°10′36″N 15°20′27″E/51,176667 15,340833

Dwór w Nawojowie Łużyckim – wybudowany w 1571 r. w Nawojowie Łużyckim[1].

Położenie[edytuj]

Dwór położony jest we wsi Nawojów Łużycki, w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie lubańskim, w gminie Lubań; przy drodze wojewódzkiej DW357 relacji OsiecznicaLubań.

Historia[edytuj]

Dwór, obecnie kościół filialny pw. MB Szkaplerznej, wzniesiony przez Christopha von Tschirnhausa według jego projektu jest perłą renesansowej architektury XVI wieku, sprowadzonej prosto z Włoch, gdzie studiował[2]. W 1626 r. obiekt częściowo spłonął. W XVIII w. został powiększony o drugie skrzydło, a w 1945 r. uszkodzony[2]. Dawną kaplicę dworską z częścią skrzydła po wojnie, w latach 1966-68, przebudowano na kościół, likwidując w tej części podział wewnętrzny pomieszczeń. Skrzydło z kościołem nakrywa dach czterospadowy[2]. Na zapleczu, niewidocznym od od strony drogi, znajduje się dziedziniec z dwoma ocalałymi skrzydłami dworu. Najcenniejszy fragment stanowi krużganek wsparty na kamiennych kolumnach sięgający drugiej kondygnacji z loggią wspartą na kolumnach toskańskich i jońskich. Parapet zdobią kartusze herbowe, rozdzielone kariatydami na kroksztynach ozdobionych maszkaronami[2]. Misterne piaskowcowe płaskorzeźby zdobią arkady i pachwiny łuków. Obiekt jest niezabezpieczony i niszczeje.

Galeria[edytuj]

Przypisy

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 24.06.2015]. s. 102.
  2. a b c d Zespół autorów pod red. Marka Staffy: Pogórze Izerskie. Słownik geografii turystycznej Sudetów, t. 2 (M-Ż). Wrocław, wyd. I-Bis: 2003, s. 82-86.

Linki zewnętrzne[edytuj]