Dwór w Radochowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dwór w Radochowie
Obiekt zabytkowy nr rej. dwór 182/754 z 27.09.1960, park 190/674/WŁ z 4.10.1977[1]
Ilustracja
Dwór w Radochowie od południa
Państwo  Polska
Miejscowość Radochów
Typ budynku dwór
Styl architektoniczny renesans
Ukończenie budowy przełom XVI i XVII w.
Ważniejsze przebudowy XVIII i XX w.
Położenie na mapie gminy Lądek-Zdrój
Mapa lokalizacyjna gminy Lądek-Zdrój
Dwór w Radochowie
Dwór w Radochowie
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłodzkiego
Dwór w Radochowie
Dwór w Radochowie
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Dwór w Radochowie
Dwór w Radochowie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dwór w Radochowie
Dwór w Radochowie
Ziemia50°20′49,82″N 16°49′42,29″E/50,347172 16,828414
Pozostałości zabudowań gospodarczych

Dwór w Radochowie – wzniesiony na przełomie XVI i XVII wieku, był przebudowany w XVIII i XX wieku. Remontowany w latach 1964-1965 i 1977-1978, obecnie jest własnością prywatną.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Dwór położony jest w Radochowie – wsi w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Lądek-Zdrój[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Renesansowy dwór w Radochowie wzniesiony został na przełomie XVI i XVII wieku jako własność rodziny Pannwitzów, potem należał do Haugwitzów[2]. Przebudowano go w końcu XVIII i na początku XX wieku. W 1945 roku budynek został zniszczony i w kolejnych latach niszczał[2]. W latach 1964-1965 rozpoczęto prace remontowe w trakcie których wykonano nowe stropy i więźbę dachową, a dach pokryto gontem[2]. W latach 1977-1978 rozpoczęto prace adaptacyjne na ośrodek wczasowy, jednak nie zostały one dokończone[2]. Kilka lat później próbowano bez powodzenia urządzić we dworze dom wycieczkowy PTTK[2]. Obecnie obiekt jest własnością prywatną[3].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Dwór jest dwuskrzydłowym założeniem, nakrytym równoległymi dachami z bogato zdobionym szczytem wolutowym[2]. Mocno zniszczony dwór jest kryty gontem[2]. Zachowały się sklepienia kolebkowe w parterze, portal renesansowy i kamienne opaski okienne[2]. Na elewacji zachowały się pozostałości dekoracji sgraffitowej[2]. Obok znajduje się baszta, zabudowania gospodarcze i budynek mieszkalny dla służby[2]. Pozostałości malowniczego parku otoczone są resztkami kamiennego muru z bramą[2]. Po drugiej stronie rzeki stoi figura św. Jana Nepomucena z 1732 na gruszkowatym cokole opatrzonym herbem fundatora – hrabiego de Neynaus – i chronostychem[4]. Rzeka w tym miejscu zmieniła koryto w czasie powodzi 1997 i pozostawiła prowadzącą donikąd metalową kładkę nad pustym, starym korytem.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 75. [dostęp 27.11.2014].
  2. a b c d e f g h i j k l Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 17: Góry Złote. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 1993, s. 191, 192. ISBN 83-85773-01-0.
  3. Radochów. W: www.palaceslaska.pl [on-line]. [dostęp 2018-06-08].
  4. www.nepomuki.pl

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]