Dwór w Rzerzęczycach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dwór w Rzerzęczycach
(nie istnieje)
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Miejscowość Rzerzęczyce
Typ budynku dwór
Kondygnacje 1
Zniszczono 12 lutego 1996
Kolejni właściciele Julian Łuczycki,
Ropelewscy,
Czermińscy,
Leźniccy
Położenie na mapie gminy Kłomnice
Mapa lokalizacyjna gminy Kłomnice
Dawna lokalizacja dworu
Dawna lokalizacja dworu
Położenie na mapie powiatu częstochowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu częstochowskiego
Dawna lokalizacja dworu
Dawna lokalizacja dworu
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Dawna lokalizacja dworu
Dawna lokalizacja dworu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dawna lokalizacja dworu
Dawna lokalizacja dworu
Ziemia50°53′19,84″N 19°20′01,96″E/50,888844 19,333878

Dwór w Rzerzęczycach – nieistniejący już dwór w Rzerzęczycach w powiecie częstochowskim. Pozostałością po dworze jest park z przełomu XIX/XX wieku, leżący w centrum wsi.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec XIX wieku folwark należał do rodziny Łuczyckich. Być może majątek był zakupiony przez Adama Michalskiego dla Reszków w latach 90. XIX wieku, jednakże, nie znalazłszy uznania, został odsprzedany następnym chętnym. W 1908 roku majątek z drewnianym dworem kupiła od Juliana Łuczyckiego rodzina Ropelewskich. W latach 1920-1932 mieszkała tu rodzina Czermińskich. Następnie do końca II wojny światowej właścicielami dworu była liczna rodzina Leźnickich herbu Nałęcz. Władze komunistyczne wyrzuciły ich z dworu i uczyniły go własnością społeczną. Z czasem zamieszkali w nim ludzie, a od 1954 roku zaczęła urzędować powstała właśnie Gromadzka Rada Narodowa. W 1958 roku umieszczono w budynku przedszkole, które funkcjonowało tu do lutego 1993 roku, kiedy przeniesiono je do innej siedziby. Budynek dworu opustoszał. Wtedy był już w kiepskim stanie. Na fundamentach i podmurówce osadzona była drewniana konstrukcja (w większości sumikowo-łątkowa). W niektórych miejscach belki zaczęły się wyginać, a podwaliny zsuwać ze wspomnianej podmurówki. Niejasna sytuacja własnościowa również nie sprzyjała zabytkowi. 12 lutego 1996 roku opuszczony budynek spłonął. Dzisiaj w miejscu dworu znajduje się zarastająca na dziko polana w parku, pozostałość po zabudowaniach i zarysy alei dojazdowej. Część terenu parku zagospodarował klub sportowy i OSP.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]