Przejdź do zawartości

Dwie nagie dziewczyny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Dwie nagie dziewczyny
Deux filles nues
Scenariusz

Luz

Rysunki

Luz

Kraj wydania

Francja

Język

francuski

Data pierwszego wydania

2024

Wydawca

Albin Michel

Tematyka

historia sztuki,
Zagłada Żydów,
nazistowska grabież dóbr kultury,
cenzura

Data pierwszego wydania polskiego

2026

Pierwszy wydawca polski

Kultura Gniewu

Tłumaczenie

Olga Mysłowska

Dwie nagie dziewczyny (fr. Deux filles nues) – francuski komiks autorstwa Luza (właśc. Rénalda Luziera), opublikowany w 2024 przez wydawnictwo Albin Michel[1]. Album łączy formę powieści graficznej z esejem historycznym i koncentruje się na losach dzieła sztuki w kontekście nazistowskich grabieży dóbr kultury oraz pamięci o Zagładzie Żydów.

Polski przekład autorstwa Olgi Mysłowskiej ukazał się w 2026 nakładem wydawnictwa Kultura Gniewu[2].

Fabuła i forma

[edytuj | edytuj kod]

Punktem wyjścia komiksu jest historia obrazu Dwie nagie dziewczyny (niem. Zwei weibliche Halbakte) autorstwa niemieckiego malarza ekspresjonisty Ottona Muellera. Luz rekonstruuje losy dzieła od momentu jego powstania w okresie Republiki Weimarskiej, przez nazistowską kampanię przeciwko tzw. "sztuce zdegenerowanej" (Entartete Kunst), aż po powojenne perypetie związane z restytucją zrabowanych dzieł sztuki[3][4].

Narracja prowadzona jest z perspektywy samego obrazu, który staje się niemym świadkiem XX-wiecznych katastrof: prześladowań artystów, grabieży kolekcji należących do żydowskich właścicieli, wojny i powojennego przemilczania win[5]. Komiks łączy elementy biograficzne, historyczne i refleksyjne, stawiając pytania o odpowiedzialność muzeów i kolekcjonerów, problem odzyskania zagrabionych dóbr, relację między sztuką a ideologią, materialność obrazu jako nośnika pamięci[6].

Warstwa graficzna komiksu odwołuje się do estetyki ekspresjonizmu[7], z wyraźnie zaznaczoną linią i ograniczoną paletą barw. Luz eksperymentuje z kompozycją planszy, wykorzystując motyw ramy obrazu do budowy kadrów[8].

Odbiór

[edytuj | edytuj kod]

Album spotkał się z szerokim uznaniem krytyki i czytelników we Francji[9] i za granicą. Recenzenci podkreślali oryginalność perspektywy narracyjnej oraz umiejętne połączenie eseju historycznego z formą powieści graficznej. Dostrzegli też związek fabuły z biografią Luza, który w swojej twórczości często podejmuje temat cenzury twórców[10][11].

W 2025 album otrzymał Fauve d'Or – główną nagrodę za najlepszy komiks na 52. Międzynarodowym Festiwalu Komiksu w Angoulême, Grand Prix magazynu "Elle" w kategorii "Komiks", nagrodę Prix Wolinski za najlepszy komiks przyznawaną przez tygodnik "Le Point" oraz Grand Prix de la critique ABCD (Association des critiques et journalistes de bande dessinée – francuskiego Stowarzyszenia Krytyków i Dziennikarzy Komiksowych)[12].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Deux filles nues | Éditions Albin Michel [online], www.albin-michel.fr [dostęp 2026-02-27].
  2. Dwie nagie dziewczyny - Kultura Gniewu [online], kultura.com.pl [dostęp 2026-02-27].
  3. La montée du nazisme à travers “Deux Filles nues”, formidable et glaçant album de Luz [online], www.telerama.fr, 13 października 2024 [dostęp 2026-02-27] (fr.).
  4. Aurélia Vertaldi, Deux filles nues : l’odyssée d'une œuvre «dégénérée» au temps du nazisme retracée par Luz [online], Le Figaro, 5 października 2024 [dostęp 2026-02-27] (fr.).
  5. Deux Filles Nues - Luz - la chronique du Fauve d'or [online], Avoir Alire - aVoir-aLire.com [dostęp 2026-02-27] (fr.).
  6. 'Deux filles nues' de Luz, le roman graphique coup de cœur de l’automne de Thierry Bellefroid - RTBF Actus [online], RTBF [dostęp 2026-02-27] (fr.).
  7. Anne Douhaire-Kerdoncuff, Luz : comment j'ai dessiné "Deux Filles nues" [online], France Inter, 23 października 2024 [dostęp 2026-02-27] (fr.).
  8. Critique BD : "Deux filles nues" de Luz, un album époustouflant qui regarde son lecteur et la montée du nazisme [online], France Culture, 7 lutego 2025 [dostęp 2026-02-27] (fr.).
  9. Deux Filles nues [online] [dostęp 2026-02-27].
  10. Deux filles nues, Grand Prix de la Critique ACBD 2025 – ACBD [online], www.acbd.fr [dostęp 2026-02-27].
  11. Martin Seng, Graphic Novel „Zwei weibliche Halbakte“: „Es ist wirklich ein beschissenes 20. Jahrhundert“, „Die Tageszeitung: taz”, 4 maja 2025, ISSN 0931-9085 [dostęp 2026-02-27] (niem.).
  12. Deux filles nues | Éditions Albin Michel [online], www.albin-michel.fr [dostęp 2026-02-27].