Przejdź do zawartości

Dwory Pierwsze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Dwory Pierwsze
część miasta
Państwo

 Polska

Województwo

 małopolskie

Powiat

oświęcimski

Aglomeracja

krakowska

Miasto

Oświęcim

W granicach Oświęcimia

6 października 1954

SIMC

0925040[1]

Położenie na mapie Oświęcimia
Mapa konturowa Oświęcimia, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Dwory Pierwsze”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Dwory Pierwsze”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Dwory Pierwsze”
Położenie na mapie powiatu oświęcimskiego
Mapa konturowa powiatu oświęcimskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Dwory Pierwsze”
Ziemia50°02′32″N 19°16′21″E/50,042222 19,272500[2]

Dwory Pierwsze (Dwory I) – część miasta Oświęcimia, w jego północno-wschodniej części.

Dawniej była to część wsi Dwory, która do 1932 roku stanowiła gminę jednostkową w powiecie oświęcimskim, a po jego zniesieniu w powiecie bialskim (1932–1934), w województwie krakowskim. 15 września 1934 wraz ze zniesioną gminą jednostkową Kruki utworzyły gromadę Dwory, jedną z 13 gromad[3] nowo powstałej (1 sierpnia 1934) zbiorowej gminy Oświęcim[4].

Dwory były podzielona na obręby ewidencyjne Dwory I[5] i Dwory II[6]. W związku z reformą administracyjną kraju jesienią 1954, Dwory I włączono do Oświęcimia, natomiast Dwory II do gromady Włosienica[7].

Obecnie system TERYT wyodrębnia dwie części miasta Oświęcimia – Dwory (SIMC 0925034) i Dwory Pierwsze (SIMC 0925040). Nazwa Dwory odnosi się do ścisłego obszaru dawnej wsi Dwory wzdłuż ulicy Wiejskiej, natomiast nazwa Dwory Pierwsze odnosi się do obszaru przemysłowego wzdłuż ulicy Technicznej[8]. Dwory Drugie (SIMC 0063727) pozostają nadal samodzielną wsią w gminie wiejskiej Oświęcim.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
  • Dwory, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 236.